İlk 11

Son Nefeste 3 Puan (Manisaspor : 1 - 2 : Fenerbahçe)

2012-01-16T22:41:00.002+02:00

Bu maç hakkında yazılacak çok fazla şey yok. Oyunun mutlak hakimi olan Fenerbahçe, bu sezon en iyi oynadığı maçı kendi elleriyle teslim ediyordu ki futbolun adalet tanrıları diz kapağına çarpan topu hayalarına çarpmış gibi göstererek yalandan yere yatıp zaman çalan Yiğit'e attırdı golü ve Fenerbahçe son dakikada 3 puanı kaptı.

Volkan : Çok fazla iş düşmese de yenilen golde direk dibinde çok kaldı.

Gökhan Gönül : Bir bek oyuncusunun yapması gereken her şeyi yaptı.

Ziegler : Bu sezon belki de en çok bindirme yaptığı maç oldu. Caner ve Stoch'la kurdukları üçgenler güzeldi.

Serdar Kesimal : Yine direğe takıldı gol sevinci yaşayamadı yaptığı tek hata pahalıya patlıyordu.

Yobo : Fazla söze gerek yok, savunmanın sigortası.

Caner : Sevilla maçlarındaki Uğur Boral neyse Manisa maçında da Caner oydu.

Mehmet Topuz : Takımın en düz oyuncusu kaçırdığı gol maçın dönüm noktası oluyordu.

Baroni : İlk yarıda biraz tutuk olsa da hücuma çıktığı her an Stoch'u rahatlatan iki isimden biriydi.

Emre : 3. bölgede oyunu Stoch kurarken 2. bölge ona emanetti. Gökhan Gönül'ü hakeme itiraz etmemesi konusunda uyarması ise kamera şakası değil gerçekti keşke hep böyle olsa.

Stoch : Çok önemli bir oyuncu olduğunu her geçen hafta daha çok ispatlıyor. Alex'in olmadığı maçlarda büyük bir mucize olmazsa o mevkinin yeni sahibi Slovak oyuncu.

Bienvenu :

Kadıköy'de Seriye Devam (Fenerbahçe : 3 - 1 : Gaziantepspor)

2012-01-10T01:03:00.001+02:00

Kadıköy'de oynadığı son 31 maçta mağlubiyet yüzü görmeyen Fenerbahçe, çok kötü başladığı Gaziantep maçında 1-0 geriye düşmesine rağmen ikinci yarıda Stoch, Baroni ve Mehmet Topuz'un ayağından kazandığı gollerle rakibini 3-1 mağlup ederek seriyi 32 maça çıkararak 2012'nin ilk 3 puanını da hanesine yazdırdı.

İlk yarının son 5 dakikası hariç çok kötü oynayan Fenerbahçe, özellikle ilk 15 dakikada resmen Gaziantep'e teslim oldu. Sosa'nın bilhassa Gökhan Gönül'ü boğduğu, orta sahanın tamamen rakibe teslim edilmesi sarı lacivertlilerin oyuna ağırlığını koymasına engel oldu ve 12. dakikada Bekir Ozan Has'ın golü ile şok süreci başladı. Volkan Demirel bugün gününde olmamış olsaydı Gaziantepspor ilk 15 dakikada maçı söküp alabilirdi. Serdar Kesimal'ın 40. dakika civarı, ceza sahası içinde düşürülüşüne kadar Kadıköy üzerinde serili olan ölü toprağı bu pozisyonun ardından kalktı ve hem taraftarlar hem Fenerbahçe oyuna ağırlığını koymaya başladı. Kerim Zengin'in Stoch'a arkadan yapmış olduğu darbenin ardından takımını 10 kişi bırakması sonucunda Fenerbahçe, soyunma odasına mağlup ama umutlu gitti.

Elektrik kesintisi nedeniyle duran ikinci yarıda Aykut Kocaman biran evvel golü bulma düşüncesi ile Bienvenu ve Caner'i, Semih ile Gökay'ın yerine oyuna dahil etti. Ancak alan savunmasında bir türlü hata yapmayan Gaziantep'in kilidini açmak geçen sene olduğu gibi yine Stoch'un göreviydi. Ziegler'in ikinci yarıda daha ofansif oynaması Slovak oyuncuyu daha rahatlattı ve pek tabi Alex'in gol atamasa bile kafasını kaldırması son 15 dakikada Fenerbahçe'yi uçurdu. Önce Alex-Ziegler denklemi Stoch ile çözüldü ve bu golün hemen ardından Gaziantep'in yaşadığı şok sürecini iyi değerlendiren sarı lacivertlilerde Alex yine sahneye çıktı ve Baroni'ye golü attırarak derin bir oh çektirdi.

Galibiyet golünün ardından psikolojik olarak skoru koruma telaşına düşülünce orta saha geriye çekildi ve Gaziantep 10 kişi olmasına rağmen özellikle duran toplarla tehlike yaratmaya çalıştı. Ancak Alex'in içeri kestiği topa Mehmet Topuz gelişine güzel vurunca karşılaşmanın skoru belirlendi.

Fenerbahçe'de günün hayal kırıklıkları maça çok kötü başlanmış olması ve kaleye çekilen 22 şuttan sadece 6 tanesinin kaleyi bulmuş olması. Gerçi kaleyi bulan 6 şuttan 3'ünün gol oluşu yabana atılacak bir olay değil. Ayrıca sarı lacivertlilerin yapmış olduğu 495 pasta 404 isabet sağlanmasında takımın özellikle ikinci yarıda sakin oynamasının etkisi büyük.

Ivan Emre Gennaro Belözoğlu Gattuso

2011-12-16T11:32:00.005+02:00

Fenerbahçe İlacını Bursa'da Buldu ( 0 - 2 )

2011-12-12T23:40:00.000+02:00

Çarşamba günü ezeli rakibi Galatasaray'a yenilerek liderlikten olan Fenerbahçe, zorlu Bursaspor deplasmanında 3 puanı 2 golle alarak Pazar akşamı oynanacak Trabzonspor maçı öncesinde moral depoladı.

Türk Telekom Arena'daki görüntünün aksine Fenerbahçe bugün çok daha istekliydi ve daha fazla pas yapmayı kafasına koymuştu. Sarı lacivertliler maç boyunca 577 kez pas yaparak %54.7 oranında topa sahip olmayı başarmış ancak yapılan 92 top kaybı hiç yabana atılacak bir husus değil. İlk yarıda 15. dakikada Ozan İpek'in şutunun Gökhan Gönül tarafından çizgiden çıkartılmasının haricinde Bursaspor'un ciddi tehlikesi olmadı. Orta sahada Emre-Alex-Stoch üçlüsünün yaptığı paslar Bursaspor'un 2. bölgeyi Fenerbahçe'ye bırakmasına neden oldu. Galatasaray maçında savunmadan şişirme toplarla çıkan sarı lacivertlilerde Eylül ayından sonra ilk kez resmi bir maçta sahaya çıkan Serdar Kesimal'ın savunmadan oyun kurma gayreti tebessümlerimize neden olan hareketlerdendi. Semih Şentürk maçın henüz 5. dakikasında Emre'nin şutunu çıkartarak Bursa'ya yardım etmiş olsa da 39. dakikada defansın arkasına iyi sarkarak gol orucunu bozmayı başardı.

İlk yarıda oldukça savruk bir görüntü çizen ve hücum organizasyonlarını neredeyse hiç yapamayan Bursaspor'da Batalla'nın oyuna girmesi ev sahibi ekip için hareketlilik yarattı ama Volkan Demirel'in 55. dakikada Ömer Erdoğan'ın kafa vuruşunu nefis kurtarması Fenerbahçe'nin kendine gelmesine neden oldu. Bu dakikadan sonra tekrar ayağa oynayan sarı lacivertliler Bursaspor defansının arkasına daha konsantre bir şekilde sarkabilmeyi başarsaydı bugün skor çok daha farklı olurdu. Nitekim bana göre bu kadar ciddi boşluklar veren Bursaspor savunmasının fişini Dia çekebilirdi ama Alex'in başlattığı ve Gökhan Gönül'ün 41 metre depar atarak yaptığı asist, Stoch'un 56 metrelik koşusunun ardından yaptığı şık vuruş ile filelerle buluşunca Fenerbahçe galibiyeti perçinledi.

Çok şık bir asist yapan ve yüksek pas yüzdesi ile oynayan Emre Belözoğlu, Gökhan Gönül'ün ardından bu sefer de Cristian Baroni'yi listesine aldı ve saha içerisinde yine takım arkadaşını azarlamış oldu. Aslında saha dışında çok iyi biri falan cümleleri neredeyse Emre ile tanışmış, konuşmuş herkesin ağzında sakız ama saha içerisinde herkesin gözü önünde takım arkadaşını azarlamak, ortamı germek ve en önemlisi saha kenarındaki teknik direktörünü hiçe saymış gibi görünmek saha dışındaki görüntüyü benim için sıfıra indiren hususlardır. Pek sanmıyorum ama umarım Emre bu kadar gergin dönemlerden geçerken biraz daha aklı selim davranmayı başarabilir. Hem kendisi, hem takım arkadaşları hem de taraftarlar için bu büyük bir zorunluluk...

Maçın 3 adamı : Stoch - Emre - Serdar Kesimal

Kadıköy'de Yenilmezlik Serisi 30 Maç Oldu

2011-12-04T09:14:00.002+02:00

Kadıköy'de 29 maçtır yenilgi yüzü görmeyen Fenerbahçe, zorlu günler geçiren Ankaragücü'nü 4-2 mağlup ederek seriyi 30 maça çıkardı ve Çarşamba akşamı oynanacak Galatasaray derbisi öncesi liderliğini devam ettirdi.

Emre Belözoğlu ve Mehmet Topuz'un yokluğunda orta sahada Cristian'a eşlik eden isimler Selçuk Şahin ve Özer Hurmacı oldu. Geçen sezona göre çok daha iyi oynayan Cristian ve bir şekilde oynadığı zaman genellikle kendini kotarabilen Selçuk'un varlığına rağmen Özer Hurmacı için geçen maç yazısında ne yazdıysak bu maç için de aynısı geçerli. Zoru denemekten vazgeçmedikçe bu taraftar onu bağrına basmayacak artık olay bu kadar net.

İlk 10 dakika ortada olan maç, bu dakikadan sonra sarı lacivertlilerin oyunu rakip yarı sahaya yıkmasıyla zaman zaman tek kaleye döndü. Taraftarın ısrarla oynamasını istediği ve çok güvendiği Miroslav Stoch önce 18. dakikada ardından 58. dakikada çok kritik ve harika gollere imza atarak galibiyetin mimarı oldu. Slovak oyuncu bu takımda mutlaka oynamalı çünkü genç oyuncu sadece sabit bir sol kanat oyuncusu değil, dikine gidebilen, adam eksilten ve beklenmedik anlarda iyi şutlar atabilen, skoru her an değiştirebilecek nitelikte bir yeteneğe sahip. Golden sonra da etkili olan Fenerbahçe'de Stoch ve Özer'in vurduğu şutlar kaleci Özden'in üstüne gidince fark açılmadı ve ilk yarının son dakikalarında Ankaragücü bulduğu golle durumu 1-1'e getirerek soyunma odasına moralli gitti.

İkinci yarıda Özer'in kenara gelip Semih'in oyuna girmesiyle Fenerbahçe daha ofansif bir kimliğe bürünmüş olsa da istekli başlayan taraf Ankaragücü oldu. Fakat bu sezon 4. golünü atan Cristian Baroni skoru yeniden Fenerbahçe lehine çevirdi ve bu golden 7 dakika sonra Semih'in asistinde Stoch farkı ikiye çıkardı. 3-1'in ardından Galatasaray derbisini düşünmeye başlayan Aykut Kocaman, Alex'i oyundan çıkartıp yerine Dia'yı alarak oyunu iyice kenarlara taşımak istedi. Turgut Şahin maçın başından beri Alex'e endekslendiği için Brezilyalı oyuncunun kenara gelmesinin ardından Ankaragücü orta sahada sanki 1 kişilik üstünlük sağlamış gibi Fenerbahçe'nin üstüne gelmeye başladı. Emre ve Alex'in yokluğunda oyun kuramayan sarı lacivertliler skorun da vermiş olduğu rahatlıkla iyice geriye yaslanınca 68. dakika itibarı ile Ankaragücü sık sık Fenerbahçe kalesine geldiğine şahit olduk. Nitekim ciddi de pozisyonlar bulmaya başlayan misafir takımda önce golü kaçıran Ergin Keleş ardından eski Fenerbahçeli Özgür Çek'in ortasında Yobo ve Ziegler'in arasından kafayı vurarak durumu 3-2'ye getirdi ve 5 dakikalığına Şükrü Saraçoğlu tribünlerine stres yaşatmayı başardı. Alex'in yerine uzun bir süre sonra oyuna dahil olan Issiar Dia, Gökhan Gönül'ün şutu pas olunca durumu 4-2'ye taşıdı ve kapanışı yaptı.

Önce iddianamenin bittiği haberinin gelmesi ardından Bakanlar Kurulu'nun hazırlamış olduğu yasa teklifinin Cumhurbaşkanı tarafından veto edilmesinin ardından 5 aydır gergin olan ortam Galatasaray ve Trabzonspor maçlarından önce iyice gerilse de dün tribünler gayet sakindi ve hiçbir olay çıkmadı. Türk Telekom Arena'ya Fenerbahçe'yi moralli olarak gönderen taraftarlar sakin kalarak Trabzonspor maçının seyircisiz oynanma korkusunu da boşa çıkartarak beklemeye çekildiler. Dev derbi için Fenerbahçe'de Emre Belözoğlu ve Mehmet Topuz her ne olursa olsun bu maç için hazır hale getirilmek zorundalar.

Sessizlik ...

2011-11-26T11:37:00.001+02:00

Sivasspor mağlubiyetinin ardından bir türlü eski formunu yakalayamayan Fenerbahçe, Ankara deplasmanında Gençlerbirliği ile 0-0 berabere kalarak haftayı 1 puanla kapattı.

Maçın ilk 10 dakikalık bölümü Gençlerbirliği üstünlüğü ile geçse de Emre'nin direkten dönen klas şutunun ardından oyunun kontrolü Fenerbahçe'deydi. Ancak sarı lacivertliler topu ayağında daha fazla tutan taraf olmasına rağmen ciddi sayılacak pozisyonlara Stoch oyuna dahil olana kadar bir türlü giremedi.

Tempo açısından ikinci yarının ilk yarıdan aslında pek farkı yoktu. 63. dakikada Oktay'ın oyuna girmesiyle Gençlerbirliği biraz hareketlendi ve önce Azofeifa ardından da Tum ile girmiş olduğu pozisyonlarda Volkan Demirel'i geçemediler. Fenerbahçe'de ise bitik görüntülerini her hafta biraz daha dibe indiren Özer ve Uğur Boral'ın sarı lacivertlileri eksik oynattığını söylesek yanılmış olmayız.

Büyük umutlarla Fenerbahçe'ye gelen ve ilk senesinde başarıya aç görüntüsü ve çalışkanlılığı ile mutlu eden Özer Hurmacı bunun ardından oyun yapısının üstüne hiçbir şey koyamadı ve aksine her geçen gün daha da gerileyen bir görüntü çizmeye başladı. Evet çok ciddi 2 önemli sakatlık geçirdi ama bu asla mücadele etmenize, futbolu daha basit oynamanıza engel olamaz. Sıfır çizgisinde iki kişinin içinden geçmeye çalışmak, çalım atıp geçtiğiniz oyuncuyu bir daha bekleyip geçmek istemek halı sahada 14-16 yaş grubunun yapmak istediği hareketlerdir. Özer gerçekten büyük yeteneklere sahip bir isim ve umarım en yakın zamanda kendisine verilen bu şansları olumlu kullanmaya başlar.

İki Sevilla ve bir CSKA maçında kariyerinin en verimli maçlarını oynayarak yıllardır Fenerbahçe'de kalmayı başaran Uğur Boral bana göre bu sene bu performansına devam ederse Fenerbahçe ile ilişkisi kesilecek oyuncuların başında gelecektir. Evet bu takım 3 Temmuz'dan bu yana çok zor günler geçirdi ama her kötü performansın ardından bu bahanenin arkasına sığınmak çaresizliktir. Aynı oyuncular nasıl sezon başında canını dişine takarak ve güzel futbol oynayarak kazanıyorsa bundan sonra da bunu yapacak güç kendilerinde vardır.

İlk kez Fenerbahçe aleyhinde bu kadar sert ve kızgın bir yazı yazdım çünkü dün ciddi anlamda bu formaya asla layık olmayan insanlar vardı sahada. Takım arkadaşı nefes nefese mücadele ederken birisi sol kanatta diğeri sağ kanatta daha doğrusu her yerde olmaya çalışıp hiçbir olumlu iş yapamayan oyuncuların varlığı ve sahadaki sisteme ihanet etmeleri sayesinde kurunun yanında yaş da yanıyor ve bütün takım olumsuz eleştirilere maruz kalıyor. Stoch'un olduğu yerde Uğur Boral ondan önce oyuna giriyorsa ortada ciddi sıkıntılar vardır.

Tek güvencemiz her sıkıntının ardından bize güneşli günler gösteren takımımız. Umarım dün gece ortaya konan ruhsuzluk bu sezon için son olur.

Fenerbahçe : 1 - 0 : Eskişehirspor

2011-11-20T12:28:00.001+02:00

Ligde 27 maç sonra Sivasspor'a yenilen Fenerbahçe, yeni bir serinin başlangıcı olarak gördüğü Eskişehirspor maçını 14. dakikada Bienvenu'nın attığı golle 1-0 kazanarak puanını 24'e yükseltti ve liderliğini devam ettirdi.

657 gün sonra Uğur Boral'ın ilk 11'de başladığı, Yobo'nun rahatsızlığından dolayı oynayamadığı maçta Bilica'nın yer aldığı defans dörtlüsünden dolayı maçın başında tribünlerde çekingen bir hava olmasına rağmen 14. dakikada Bienvenu'nun golü ve 19. dakikada Nadarevic'in gördüğü kırmızı kartın ardından Fenerbahçe büyük bir avantaj elde edince yüzler de gülmeye başladı. Ancak sarı lacivertliler ilk 20 dakikada yakaladığı tempoyu oyunun geneline yayamayınca soyunma odasına tek farklı üstünlükle gitmek zorunda kaldı.

İkinci yarıda da oyunsal anlamda herhangi bir değişikliğin gözlemlenemediği Fenerbahçe'de dün gecenin en iyi ismi gördüğü sarı kartla önümüzdeki hafta cezalı duruma düşen, yaptığı ilk hamlelerle Mehmet Yıldız'a nefes aldırmayan Bekir İrtegün oldu. Pozisyon üretmekte sıkıntı çeken ve 3. bölgede çoğalamamanın nedenlerinden biri ise uzun süre sonra ilk kez bu kadar formsuz olan ve yaptığı pas hataları ile Fenerbahçe'nin oyundan düşmesine neden olan Mehmet Topuz'du. Kendisi de yaptığı hataların farkında olacak ki 65. dakika itibarı ile çok fazla sorumluluk almadı ve sağ kanatta Gökhan Gönül'ü bir hayli yalnız bıraktı. Cristian'ın da bu sezon oynamış olduğu diğer maçlara oranla hücuma daha az destek vermesi sarı lacivertlilerin 10 kişi oynayan rakibi karşısında ciddi pozisyonlar bulmasını engelledi.

Zevksiz geçen maçı daha çekilmez hale getiren Emre Belözoğlu'nda da 1-2 cümle sarfetmemiz gerekiyor. Milli Takımda olsun Fenerbahçe forması altında olsun gerek rakip takım taraftarlarından gerekse " azınlık " dahi olsun kendi takımının taraftarlarından bir insan bu kadar fazla tepki görüyorsa hatayı kendinde aramak zorunda. Moral olarak dipte bulunan takım arkadaşına saha içinde bağırmak, üstüne yürümek hem takımı hem de maçı izleyen insanları bir hayli geriyor. Hele ki bu isim Fenerbahçe'nin sembolü olmaya aday Gökhan Gönül gibi bir isim olunca insanın çıldırmaması elde değil. Evet Emre iyi bir oyuncu olabilir ama asla unutulmasın ki hiçbir zaman sembol bir oyuncu olamayacak. Ayrıca 657 gün sonra ilk 11'de maça başlayan Uğur Boral'ın oyundan alındıktan sonra teknik heyete karşı sergilemiş olduğu tavır da hiç hoş değil. Psikolojik açından sıkıntının var olduğu bu kadar ayyuka çıkmışken Aykut Kocaman'ın da derhal bu olaya müdahale etmesi gerekiyor.

Yaşanan bu tarz olumsuzluklara dün gece Volkan'ın 92. dakikada Dede'nin uzaktan vuruşunu kurtaramamış olması da eklense ve Fenerbahçe 10 kişi kalan rakibine kendi evinde 2 puan bırakmış olsaydı bu maçın etkisi çok daha fazla olurdu ama şans yanımızdaydı ve dün bir kez daha kazandık.

Spor İletişim Sertifika Programı 2011-2012

2011-11-14T21:51:00.004+02:00

2005 yılında Kadir Has Üniversitesi bünyesinde kurulan Spor Hukuku Araştırma ve Uygulama Merkezi “Spor İletişimi” ile “Spor Hukuku ve Yönetimi” başlıklı eğitim programlarına bu yıl da devam etmektedir. Ulusal ve uluslararası spor dünyasından önemli konukların katkılarıyla gerçekleşen seminer dersleri ile katılımcı öğrencilere her geçen gün gelişen spor endüstrisinde ihtiyaç duyacakları teorik ve pratik, ilgili her türlü bilginin sağlanması amaçlanmaktadır. Eğitim programlarımız, spor hukuku, spor yönetimi ve spor medyası alanlarında kendini yetiştirmek isteyen herkese açıktır. Programın bu bağlamdaki en büyük referansı, geçmiş yıllarda bu programlara katılan ve bugün spor medyasının çeşitli kademelerinde yer alan 100’ün üzerinde mezun olan öğrencilerdir.

26 Kasım’da giriş sınavlarının yapılacağı, 10 Aralık 2011 tarihinde başlayacak ve yaklaşık beş ay sürecek programa ilişkin görseli de yukarıda görüyorsunuz zaten. Zamanında bu programda hem asistanlık yapmış hem de öğrencisi olmuş biri olarak mutlaka katılın çok şey öğreneceksiniz ve çok eğleneceksiniz diyebilirim.

27 Maçlık Serinin Sonu

2011-11-05T09:03:00.002+02:00

Dün akşam deplasmanda oynadığımız ve 27 maç sonra kaybettiğimiz Sivas maçına dair söylenecek çok fazla bir şey yok. Her takımın kötü maç oynama lüksü vardır ve bu takım nasıl 27 maçtır kazanmayı alnının akıyla hakettiyse dün gece mağlup olmayı da alnının akı gibi haketti. Üst üste yaşananlar, Karabük maçındaki insanüstü direncin neden olduğu olumsuzluklar Sivasspor'un üstün oyunu ile birleşince bu sonuç ortaya çıktı.

Skor bir yana Fenerbahçe taraftarının yine kenetlenmesi ve takımını bağrına basması, en az 27 maç sonra alınan mağlubiyet kadar önemli bir haber değeri taşımaktadır. Teşekkürler ...

Üç Puandan Daha Fazlası

2011-11-01T00:05:00.004+02:00

Perşembe günü Beşiktaş maçına başlayan ilk 11'e Karabükspor karşılaşmasında da şans tanıyan Aykut Kocaman'ın öğrencileri 85 dakika 10 kişi oynamak zorunda kaldıkları bu zorlu maçı Bienvenu'nün attığı golle 1-0 kazanarak puanını 21'e yükseltti.

Karabükspor maçın hemen başında Shelton ile girdiği mutlak gol pozisyonunda Volkan'a takılınca Fenerbahçe kendine çabuk geldi ve Baroni - Mehmet Topuz önderliğinde orta sahada baskı kurmaya başladı. Kısa süreliğine 2. bölgede kurulan tatlı sert baskı tribünleri ısındırmaya başlamıştı ki geceye damgasını vuran Aytekin Durmaz'ın skandal kararının ardından Alex'e çıkan kart nabızların tavan yapmasına, ortamın iyice ısınmasına neden oldu. Alex'in sakatlandığı, oyundan alındığı veya az da olsa (toplamda 3. kez) kırmızı kart gördüğü dakikalarda Şükrü Saraçoğlu'nda haklı olarak ölüm sessizliği oluşur ve klasik soru sorulur : " Ne olacak bu Fenerbahçe'nin hali ? "

10 dakikalık şok sürecinin ardından her geçen gün eski form durumuna yaklaşma belirtisi gösteren Gökhan Gönül'ün ortasında Fenerbahçe ilk ciddi pozisyonuna Bienvenu ile girdi ama Kamerunlu oyuncu Guiza'ya özenince sarı lacivertliler çok net bir fırsattan yararlanamadı. Fakat bizler tribünde bu pozisyona hayıflanmaya devam ederken Mehmet Topuz'un defansın arkasına attığı topa iyi hareketlenen ve aşırtma bir vuruşla golü atan Bienvenu hem özür dilemiş oldu hem de maçın tek golüne imza attı. Öne geçmenin vermiş olduğu moral ve 10 kişi kalmanın sorumluluğu altında oyunun kontrolünü eline geçiren ev sahibi Fenerbahçe'de Cristan Baroni, Caner ve Emre Belözoğlu'nun önünde Alex'in yerine geçen, daha doğrusu Kayserispor'daki mevkiisine kavuşan Mehmet Topuz kendi özverisi ile yaratmış olduğu pozisyonları gole çevirebilmiş olsaydı ikinci 45 dakika aktif dinlenme olarak geçebilirdi. Mehmet Topuz'un o bölgede iyi oynaması Aykut Kocaman içinde önümüzdeki haftalarda güzel bir alternatif olabilir.

İlk yarının yıldızları olan Baroni ve Mehmet Topuz ikinci yarıda daha defansif bir göreve soyununca bütün yük Caner Erkin ve Emre Belözoğlu'na kaldı. İnönü'deki Beşiktaş derbisinin ardından bu maçta da üstün bir mücadele sergileyen Caner Erkin bu gece Fenerbahçe'nin bujisi oldu. Sol kanattan sağ kanada kadar yaptığı bindirmenin ardından kazandığı topla birlikte uyku moduna geçmek üzere olan tribünleri de ayağa kaldıran milli futbolcu, ufak bir Tuncay Şanlı etkisi yaratmış oldu.

Alex'in yokluğunun handikap yaratmasını engellemek adına bu maçta alınan 3 puan çok değerli. Pes etmeyen, kazanmayı alışkanlık haline getiren ve kaybetsem bile mücadele ederek olsun mantığı ile hareket eden Fenerbahçeli futbolcular bu sezon farklı bir misyon üstlendiklerini bir kez daha hatırlayarak formalarını terlettiler. Bugün bu maç 1-1 de bitebilirdi, sahadan puansız da ayrılabilirdik ama sarı lacivertli oyuncular skor ne olursa olsun yine tribünlere çağrılacaktı çünkü, Fenerbahçe taraftarı yıllardır kaybetse bile mücadele eden bir takım izlemek istiyordu ve sezon başından beri bunun sahaya yansıdığını görüyor.

Türk Futbolu (1923-2011)

2011-10-26T16:22:00.002+03:00

Bitirdiniz ... 1 seneden çok daha kısa süre içerisinde Türk futbolunu bitirdiniz ve bununla yetinmeyip taraftarlık duygusunu da bitirmek için elinizden geleni yapıyorsunuz.

Evet Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş, Trabzonspor, Bursaspor, Eskişehirspor, Ankaragücü, Karşıyaka, Göztepe, Kasımpaşa, Karagümrük ... gibi pek çok takım taraftarı olarak bizler belki kendi aramızda iyi geçinemiyoruz ama biz düşman kardeşleriz. Yeri geldiğinde biz bir avuç oluyoruz yeri geldiğinde onlar ... Bu mücadelede her sene asgari olarak 2 defa karşı karşıya geliyoruz. Birbirimize sataşıyoruz, pankartlar yapıyoruz, bayraklar hazırlıyoruz ve biz bundan zevk alıyoruz.

Takımımız derbi kaybettikten sonra gazete okumuyoruz, dışarı çıkmak, okula veya işe gitmek istemiyoruz ama hep bir sonraki rövanşı bekleyip onun için sabırsızlanıyoruz ve o rövanş mutlu sonla bittikten sonra sıra bize geçiyor bu sefer aynı duyguyu biz rakibimize yaşatıyoruz.

Siz bilebilir misiniz takımınızın deplasmanda kazandığı derbiden sonra deplasman tribününde omuz omuza söylenen tezahüratların keyfini,

Siz bilebilir misiniz galip gelmenize rağmen stattan 1-2 saat geç çıkartılmanın keyfini,

Siz bilebilir misiniz derbiyi kazanan deplasman takımının futbolcuları ile maçtan sonra karşılıklı yaptığı tezahüratların keyfini ?

Bilemezsiniz çünkü futbol asla sizin yönettiğiniz şirketlere benzemiyor ...

Fenerbahçe : 0 - 0 : Samsunspor

2011-10-24T11:31:00.001+03:00

Rakiplerinin puan kaybettiği haftada kendi evinde Samsunspor'u ağırlayan Fenerbahçe, aradığı golü bir türlü bulamayınca Kadıköy'de eşitlik bozulmadı. Sarı lacivertliler bu sezon evinde ikinci kez puan kaybetti.

Dolu tribünler önünde Hakkari'de şehit düşen asker ve polislerimiz için yapılan tüyleri diken diken eden yoklamanın ardından sahaya simsiyah bir pankart ile çıkan Fenerbahçe, oynadığı futbol ile de zaman zaman taraftarlarının içini kararttı. Geçen hafta oyuna sonradan giren ve yarım saatte 4 net pozisyondan faydalanamayan Stoch, beklenenin aksine karşılaşmaya ilk 11'de başladı ve Aykut Kocaman - Stoch gerginliğinden prim yapmak isteyenler bu sefer dudak bükmek zorunda kaldı.

İki takımın da bol pas hatası yaptığı ve tipik bir orta saha mücadelesi şeklinde geçen ilk yarıda kayda değer tek pozisyon, karşılaşmanın 12. dakikasında Özer Hurmacı'nın şık pasında kaleci ile karşı karşıya kalan Semih'in topu ağlara gönderemeyişi oldu. İkinci yarının özellikle ilk 15 dakikasında ise Fenerbahçe biraz daha kıpırdanmaya başlayarak Samsunspor kalesini daha fazla rahatsız etse de istediği golü bir türlü bulamadı.

Semih Şentürk'ün müthiş temposuz ve formsuz oluşu, her pas attığında yere düşmesi, ikili mücadelelerde erken pes etmesi ve Alex ile arasında bu maç özelinde oluşturamadığı sinerji Fenerbahçe'nin hücum gücünü o kadar etkisiz hale getirdi ki 65. dakikada Bienvenu'nun oyuna girmesi ile Fenerbahçe çift forvetli oyun tarzına geçiş yapmak zorunda kaldı. Stoch'un oyundan çıkıp Dia'nın oyuna girmesinin ardından Fenerbahçe tempoyu arttırmak istedi ama Senegalli oyuncunun talihsiz sakatlığı oyun planlarının yine değişmesine neden oldu.

Kanatları kullanarak rakibini çözmek isteyen sarı lacivertlilerde istikrarlı şekilde işleyen taraf Ziegler, Stoch ve Caner'in görev yaptığı sol kanat oldu. Antrenman eksikliği olan Gökhan Gönül buna rağmen ileri geri çalışsa da bu maçta biraz bal yapmayan arı rolündeydi. Milli oyuncumuzun tek isabetli ortasının maçın 87. dakikasında gelmiş olması sanırım anlatmak istediğimi vurgulamıştır.

Karşılaşmanın istatistiklerine bakıldığı zaman Fenerbahçe'nin bu maçı kazanamamış olması mucize olarak nitelendirebilir ama saha içerisinde topun kontrolü sarı lacivertlilerde gözükse bile Samsunspor ceza sahası ciddi şekilde asla abluka altına alınamadı. %62.8 oranında topla oynama yüzdesi, kaleye çekilen 21 şut ( 6 tanesi isabetli ), ceza alanına 35 orta ( 9 tanesi isabetli ) ve 8 korner ... Bu rakamlara başka bir maçta ulaşılmış olsaydı en kötü ihtimalle 1 gol bulunabilirdi ama dün akşam malesef bu olmadı.

Fenerbahçe'nin Zirve İnadı (Mersin İdman Yurdu : 1 - 2 : Fenerbahçe)

2011-10-17T22:48:00.002+03:00

Mersin deplasmanına Volkan Demirel, Gökhan Gönül ve Mehmet Topuz gibi kilit oyuncularından yoksun giden Fenerbahçe, rakibini Özer ve Bienvenu'nün attığı gollerle 2-1 mağlup ederek 28 yıl aradan sonra ülkenin güneyinden yine galibiyetle dönerken puanını 16'ya çıkartarak lider ünvanını da korumuş oldu.

Daha henüz kimse maçtan bir şey anlamamışken ve tempo yakalanmamışken Özer'in akıl dolu enfes golü ile Fenerbahçe maça 1-0 önde başladı. Skor avantajını yakalayan sarı lacivertliler yayının bile gitmesine neden olan hava koşullarına kadar klasik oyunu olan pasa dayalı sistemi ile Mersin İdmanyurdu'nu göbekten açmaya çalıştı ve Baroni-Emre-Alex üçlüsünün organizasyonları ile bu fırsatları da sık sık yakaladı ama 45 dakikaya sadece tek gol sığdırabildi.

Ev sahibi ekibin ise en ciddi atağı, tartışmaya bile gerek olmayan Bekir İrtegün'ün kahramanı olduğu penaltı pozisyonuydu. Elleri açık şekilde topa müdahale eden Bekir'in pozisyonu bana göre net penaltıydı.

Maçın başında dizinden, maç içerisinde de omuzundan sakatlanan Hakan Arıkan'ın yerine Sehic'e şans veren Nurullah Sağlam'ın Mersin'inde ilk 5 haftada göze batan husus Nduka önderliğinde kanatlardan yapılan ataklardı. Bu maçta da özellikle ikinci yarıda Fenerbahçe'nin sol kanadından pozisyon bulmaya çalışan ev sahibi ekibin önündeki en büyük engel bana göre maçın yıldızı olan Ziegler oldu. Karşılaşmanın en çok karşı karşıya gelen ikilisi Nduka-Ziegler mücadelelelerin büyük çoğunluğundan galip çıkan İsviçreli oyuncu oldu. Ziegler bugün sadece kendi görev alanını savunmakla kalmadı girdiği ters kademeler ve geriden kurduğu oyunla da az maliyetle büyük iş çıkartan oyuncu profili olduğunu bir kez daha kanıtladı.

İlk golde Alex'in aldığı faulü hızlı kullanıp topu Özer'e aktaran Emre Belözoğlu, ikinci golde de hızlı davranıp topu ileri gönderdi ve Sehic'in büyük hatasını Bienvenu geri çevirmeyince Fenerbahçe hem 2. golü buldu hem de İbrahim Kaş'ın haklı nedenle oyundan ihraç edilmesiyle galibiyetini de perçinlemiş oldu. Rakibinin 10 kişi kalmasının etkisiyle maçın temposunu halı sahaya çeviren Fenerbahçe, orta sahayı geçmekte hiç zorlanmayınca birbirinden önemli gol fırsatları bularak farkı arttırma şansı elde etti ancak özellikle Stoch'un gününde olmayışı ya da pozisyonlara konsantre olmamasından dolayı bu kadar rahat bir maça rağmen Fenerbahçe taraftarları son 3 dakikada durum 2-1 olunca yine stres yaşamak zorunda kaldı.

Fenerbahçe'nin bu sezon geçtiğimiz yıllara oranla en büyük artısı, nihayet kadro derinliğini sağlamış olması. Yıllardır haklı olarak yedek kulübesinde skora etki edecek oyuncusu olmadığı için eleştirilen sarı lacivertliler bu sezon bu tip eleştirileri mümkün mertebe asgari seviyeye indirmiş olacak. Serdar Kesimal, Mehmet Topuz, Volkan Demirel, Gökhan Gönül gibi önemli oyuncularından yoksun olarak sahaya çıkmasına rağmen Fenerbahçe'nin zorluk çekmemesi, mücadeleye dahil olan oyuncuların en az oynayamayan as oyuncular kadar performans ortaya koyması ve haftalar geçtikçe bu seviyeyi yukarı çıkaracak olmaları büyük bir kazanç olacak.

Fenerbahçe : 1 - 1 : Manisaspor

2011-09-21T09:58:00.006+03:00

TFF'nin uygulamaya soktuğu yeni kararı doğrultusunda Manisaspor karşısında sadece kadın ve çocukların ilk kez izlediği karşılaşmada Fenerbahçe kendi evinde haftalar sonra Manisaspor karşısında 1-1 berabere kalarak puan kaybetti.

Maçın detaylarına girmeden önce dün gece Şükrü Saraçoğlu Stadı'nı dolduran Fenerbahçeli kadın ve çocuklara gerçekten teşekkür etmek lazım. Erkek taraftarların kaldırımda, kadın ve çocuk taraftarlarımızın stadyumda olduğu, üstelik Galatasaraylı ve Beşiktaşlı diğer misafirlerimizin de tarihe tanıklık ettiği bu önemli karşılaşmanın öncesinde yaşananlar bile yıllardır tribünde maç izleyen bizler için de aslında ders niteliğindeydi. Kombine kart ve bilet kuyruklarında olduğum zamanlarda onlarca kargaşaya, kavgaya tanıklık eden ben, dün öğleden sonra yaklaşık 4 kilometrelik nizami bilet kuyruğunu görünce resmen şok oldum. Sıcak hava ve binlerce kişiye rağmen en ufak bir olayın çıkmaması aslında biz erkeklerin yüzüne gelen tokat gibiydi. Aramızda aynı atmosferde bizlerin gireceği kuyruğa rağmen kavga çıkmayacağını düşünen varsa kendisini şimdiden tebrik ediyorum.

Maça geçecek olursak, Fenerbahçe'nin ilk yarıda çok kötü oynadığını ve Aykut Kocaman'ın dediği gibi gol yememesini mucize olarak değerlendirmek en doğru sonuç. Heyecansız, isteksiz ve ne yaptığını bilmeyen bir görüntü çizen Fenerbahçe'de golün olduğu dakikaya kadar sahanın en etkisiz isimlerinden olan Caner ve Issiar Dia, sarı lacivertlilerin 1-0 öne geçmesindeki en önemli aktörlerdendi. Tabi burada Alex'in yaptığı çapraz koşu ile yanılmıyorsam Ömer Aysan ve Hüseyin Tok'un dengesini bozmasının da payı büyük.

İkinci yarıya da etkili başlayan taraf Manisaspor olsa da bu sefer Fenerbahçe erken toparlandı ve oyuna ağırlığını koymaya başladı ancak bu sefer Bekir, Caner ve Semih Şentürk üçlüsünün yaptığı pas hataları özellikle de atağa çıkarkan yapılan kayıplar 10 kişi kaldıktan sonra Mehmet Güven'in de oyuna dahil olmasının ardından Fenerbahçe'nin 2. golü bulup maçı kopartma isteği ile birleşince rakibinin üstüne daha çok gelen Manisaspor için bulunmaz bir kaynak oldu. Manisaspor, Ziegler ve Caner'in olduğu kanattan geliştirdiği ataklarda başarılı olamayınca çok fazla o bölgeyi zorlamadı ve Fenerbahçe'nin sağ tarafındaki madeni buldu. Joshua Simpson ve Ömer Erdoğan'ın yönlendirdiği ataklar Bekir ve Dia'nın olduğu sağ kanattan gelmeye başlayınca Fenerbahçe için işler epey çıkmaza girdi. Aykut Kocaman'ın o bölgedeki sıkıntıyı farketmesini, Dia ve Bekir'in oyundan alıp yerlerine Bienvenu ve Orhan Şam'ı koymasından anlayabiliriz.

Oyuncu değişiklikleri konusunda Aykut Kocaman'ı eleştirebileceğim tek nokta geçen sezonun son haftalarına damga vuran Miroslav Stoch'un görmezden gelinmesi. Gerçi Aykut hoca geçtiğimiz sezon da Stoch'u uzun bir süre oynatmamamış daha sonra kendisinden yüksek seviyede verim elde etmişti. Ancak umarım bu sefer Stoch'un takıma dahil olması o kadar uzun sürmez çünkü Slovak oyuncu özellikle kapanan takımlara karşı etkili olabilen, kısa mesafede hızlanan ve hem adam geçme hem de beklenmedik şutlar atabilme özelliğine sahip faydalı bir isim.

Yenilen golden sonra aklı başına gelen ve galibiyet golünü bulmak için fırsatlar yakalayan Fenerbahçe'de direk dönen bir şut, maçın son dakikasında ofsayt gerekçesiyle verilmeyen bir gol ve Manisaspor kalecisi İlker Avcıbay'ın yüksek performansı sayesinde Fenerbahçe, 2011-2012 sezonunun ilk puan kaybını kendi evinde yaşamış oldu.

Oyun Kötü, Skor Kötü: Mersin İdman Yurdu 1-3 Bursaspor

2011-09-18T23:32:00.008+03:00

Mersin gibi bir şehirde maçın saat 16.00’da oynatılması saçmalıktan başka bir şey değil. Gerçi ışıklandırmanın tam randımanlı olarak çalışıp çalışmadığını da bilmiyoruz. Bugün stadyumda ki yerimizi aldık ama girerken çektiğimiz çileyi geçen sezonun son maçı olan Bolu maçında bile çekmemiştik. Sıraya girdikten 1 buçuk saat sonra ancak içeri girebildik. Eskiden bileti görevliye veriyordun, yırttıktan sonra geçebiliyordun. Şimdi ise sistemi değiştirmişler ve bileti okuttuktan sonra turnike içinden geçebiliyorsun. Çoğu insanın biletini makine okumadı ve 1 bilet ile 2 insan geçerek içeri girebildik. Güney tarafında ise en son sistemi kapatıp bileti yırtarak stada almışlar. Uzun uğraşlar sonunda içeri girdik ve kupa törenine yetişebildik. Maraton bölümündeki boşluklar hemen dikkat çekiyordu. Geçen sene 10 liraya girdiğin yer bu sene 50 lira olunca insanlarda ucuz olan kale arkasına yüklendi veya maçı evinde izledi. 6. Hafta Fenerbahçe ve 7. Hafta Beşiktaş maçlarında bu fiyat ikiye katlanacak. İçeri girer girmez yapılan değişiklikler dikkatimi çekti. Kale arkasının üstü kapatılmış, yedek kulübe modernleştirilmiş ve kapalının üstüne loca yapılmış. Bunları görünce Süper Lig’in değerini anlamış olduk. Eskiden başımıza güneş geçmesin diye gazetelerden yaptığımız şapkalar tarih oldu.

Maçtan önce twitter da maç ne olur diye soran arkadaşlara üzülerek söylüyorum ama mağlup oluruz cevabını vermiştim. Bursaspor, ligin en derli toplu ve formda takımı. Biz ise nasıl oynadığını bilmeyen, anlaşmazlık yaşayan ve defans hattında sıkıntısı olan bir ekibiz. Geçen sezonki takım komple değişti ve bugün o takımın ilk 11’den sadece Joseph Boum ve Nduka vardı. Sezon öncesi değerlendirmede yazdığım kadroyla çıktık nerdeyse. Çağdaş Atan’ın hafif sakatlığı yüzünden İbrahim Kaş ilk 11’de başladı. Henüz hazır hale gelmeyen Amoah ise sonradan oyuna dahil oldu. Rakipte ise N’Diaye, Ozan İpek, Turgay, Teteh Bangura ve Batalla gibi önemli silahlar ilk 11’de başladı. Ayrıca Tagoe ve İnsua gibi önemli silahları da yedek kulübesinde yerini almıştı. Yeni dönemin en parlak stoperi Serdar Aziz maç boyunca oyuncularımıza göz açtırmadı. Takımın beyni rolünü ise Turgay Bahadır çok iyi üstlendi. Adem Koçak ise Serdar Aziz ile beraber gözümde maçın adamıydı.

Yeni transfer Ben Yahia’nın pasına çok iyi hareketlenen Nduka maçın başında takımımızı öne geçirdi. Nduka’ya da bir parantez açmak gerekirse geçen sezonun ikinci yarısına damga vurmuştu. Çok hızlı bir oyuncu ama oynadığı bölge için fiziği yetersiz. Bugün golden başka bir şey yapmadığını üzülerek söylüyorum. Sezon öncesi sol taraf için Tisdell isteniyordu. Onun fiziği Nduka’dan da kötü ve gelseydi Nurullah Sağlam’ın ilk 11’de başlatacağına emindim. Tisdell’ı bu fizikle Süper Lig’de bitirirler ve henüz genç yaşında kötü bir deneyimin kapısından döndü. Dakikalar 14’ü gösteriyorken Turgay’ın ortasında, Batalla’nın dokunamadığı topu, Joseph Boum kendi kalesine gönderdi. Zor pozisyon olmamasına rağmen topu kornere göndermek isterken talihsiz bir şekilde top ağlarımıza girdi. Kimse Boum’dan böyle bir hata beklemiyordu ki stadın içinde çok büyük tepki aldı. Yediğimiz golden sonra öne geçmeyi düşünmek yerine devreye 1-1’lik beraberlik ile girmeyi denedik ve başardık. Gol ve Kamanan’ın şutu dışında pozisyonumuz yoktu, fizik olarak çok kötü olduğumuz gözlerden kaçmıyordu.

İkinci yarıya başlar başlamaz Bursaspor golü buldu. Vederson’un ortasında kafalardan seken topu arka direkte tamamlayan Teteh Bangura takımını 2-1 öne geçirdi ve ilk golüyle tanıştı. Önce Turgay’ı daha sonra ise Bangura’yı kaçırmak tam bizim savunmanın yapabileceği bir işti. Dakikalar geçtikçe Bursaspor kalemizde etkili olmaya çalışırken biz orta sahayı geçemiyorduk. Zurita ve Ben Yahia bütün maç boyunca yoklara oynadı. Zurita’nın çoğu zaman stoper bölgesine gelmesiyle nasıl bir sistem içinde oynadığımızı anlayamadım. Zurita’yı daha çok geriye gelerek değil, ileriye çıkartarak daha iyi işler yaptırabiliriz. Ankaragücü maçının adamı olan Erman Özgür’ü bariz bir şekilde aradığımızı not düşelim. 82. dakikada Erhan Güven’in ortasına Amoah çok güzel vurdu ama Scott Carson aynı güzellikte kurtardı. Bu şut gol olsaydı ve maç 2-2 bitseydi eminim ki herkes skora aldanacaktı ve Bursa gibi bir takımla berabere kaldık diye takımı iyice poh pohlayacaktı. Dakikalar 90’ı gösterdiğinde yavaş yavaş dışarı çıktık ve 3. golü yediğimizi dışarıdayken haber aldım.

Koskoca ikinci yarıda sadece Amoah’ın şutu ile rakip kalede etkili olabildik. O girdikten sonra anca kendimize gelebildik. Ara ara Nobre ile etkili olmaya çalışsak da bir türlü kafa vuruşları kaleyi bulmadı. Hücumda takımın beyni ve 10 numarası olan Andre Moritz beklenin altında kaldı. Nobre’nin indirdiği topa müsait durumda vuramaması yukarıda yazdığım fizik anlamda çok kötüyüz lafının en güzel örneğidir. Beklere gelirsek; maç boyunca Mustafa Keçeli’nin çıkışları dikkat çekti. Fizik-kondisyon durumuna maç sonunda nefes almakta zorlanan Keçeli’de iyi bir örnek olabilir. Erhan Güven ise çok dengesiz bir maç çıkardı. Hiç beklemediğin anda çok iyi bir orta çıkarıyor, müsait olduğu durumda ise çok kötü bir orta açıyor. Önümüzdeki Antalyaspor maçında da beklenin altında kalırsa İlhan Özbay’a ilk 11 yolu görünebilir ve öyle de olmalı. Çağdaş Atan’ın hafif sakatlığı nedeniyle ilk 11’de başlatılan İbrahim Kaş ise hiç güven vermiyor. Onun yerine deneyimli Mehmet Polat ile neden başlanmadı kafamdaki soru işaretlerinden biri. Mehmet Polat, oyuna çok iyi top sokabilen nadir stoperlerden birisi. Antrenmanlarda Joseph Boum-Mehmet Polat-Çağdaş Atan-İlhan Özbay 4’lüsünü bir arada izlemeyi çok istiyorum. Ancak o zaman defansı eleştirmekten vazgeçerim. Bu tip değişik şeyleri denemekte fayda var. Keçeli şu durumda sol tarafı kaldıramayacak bir görüntü çiziyor. Defans hattımız için milletin atıklarını topladık desem ağır olmaz çünkü gerçek bu.

Mert Nobre’yi ise herkes beğeniyor. Adam buraya top oynamaya gelmiş resmen. Verdiği kiloların hazır durumda olmasında büyük etkisi olmuş. Fiziği ve gücüyle bu sene rakip defanslara sıkıntı yaratacaktır. Kamanan ise 12. dakikada attığı şut dışında hiçbir şey yapmadı. Nurullah Sağlam’da ona fazla dayanamadı ve 62. dakikada oyundan çıkardı. Onun içinde sezon öncesinde sol tarafta yetersiz kalacak demiştim ve aynen öyle oldu. Gelecek haftalarda yerini Amoah alacaktır. Oyuna kurtarıcı olarak Hakan Bayraktar’ı sokmak ve Çağdaş Atan’ı ise doldur-boşalt için oyuna almak çok başka bir şey. Bunlar Nurullah Sağlam hamleleri olamaz. En azından geçen sezonun ikinci devresinde böyle şeyler yaşamamıştık. Turgay Bahadır biraz daha becerikli ve Teteh Bangura ise yanlış tercihler yapmasaydı 5 gol yerdik. Maç sonu Nurullah Sağlam’ın açıklamalarını okudum ve taraftar için hayal kırıklığı demiş. Hocam kusura bakma ama yazının başında yaşadıklarımız tekrarlanırsa ve bilet fiyatlarına çözüm bulunmazsa taraftar sayısı gitgide azalır. Unutulmasın ki bu taraftar Diski, Van Belediye, Erzurumspor gibi maçların hem deplasmanına gitti hem de kendi evinde takımını yalnız bırakmadı.

18 Eylül 1985 - Bordeaux : 2 - 3 : Fenerbahçe

2011-09-18T08:00:00.001+03:00

26 sene önce bugün Fenerbahçe, Şampiyon Kulüpler Kupası 1. Tur ilk maçında dönemin efsane takımlarından Fransız temsilcisi Bordeaux'u deplasmanda Selçuk Yula, Şenol Çorlu ve Hüseyin Çakıroğlu'nun golleri ile 3-1 mağlup ederek büyük bir süprizin ve tarihi bir zaferin altına imza atmıştı.

Tarihe tanıklık edenlerin unutamadığı Fenerbahçe 11'i şöyleydi : Yaşar Doğan, Erdoğan Arıca, Müjdat Yetkiner, Cem Pamiroğlu, Abdülkerim Durmaz, Önder Çakar, İsmail Kartal, Şenol Çorlu, İlyas Tüfekçi ve Selçuk Yula.

Gelin önce o maçın gollerini hatırlayalım.

Şimdi de rahmetli İslam Çupi'nin kaleminden o maça dair yazıyı okuyalım ...

" Giresse, Tigana... Ama ondan sonra Fenerbahçe'nin altında karavana..."

Municipale Stadı'ndan İstanbul'a dönüyorum. Eli boş değil, Fenerbahçe'nin Avrupa Şampiyon Klüpler Kupası'nda ilk turda aldığı galibiyeti içine sindirerek, içimde yeşerterek, İstanbul'a dönüyorum.

Bordeaux Stadı kapalı tribünlerine göz attığınızda, belki 17. yüzyılın barok mimarisine benzeyen, sarkıklarla karşılaşırsınız. Bu sarkıklar, o tribünlerde oturan insanlar için, kafalarının üstündeki bir kabara çivisidir. Batabilir, ama Çarşamba akşamı Bordeaux karşısında izlediğim Fenerbahçe, o barok mimarisinin sivri uçlu, kabaralarına temas etmeyecek kadar, sahada bir oyun yumuşaklığı kurdu. Çok vuran Bordeaux forveti arasında Yaşar'ın akıl almaz müdahaleleri tribünlerde bir araştırma konusu olurken, Fenerbahçe defansında Yaşar'ın ötesinde de kocamanlaşan devler vardı.

Cem, Eiffel Kulesi'ne benzeyen Reinders'i önden arkadan soluksuz bırakırken, maçın ne kadar tek adamı ise, İsmail'in Giresse, Müjdat'ın Tigana üzerindeki üstünlükleri Türk futbolu için anlatılacak gerçek değil, masaldı.

O bilardo masasına benzeyen zeminde o futbolu sanatlaştırmaya uygun olan zeminde Müjdat ve İsmail'in Bordeaux ustalarını çırağa çeviren oyunda Erdoğan'ın Pascal'ı kontrol ederken gösterdiği komputera benzeyen sadakat, Abdülkerim'in libero olarak tüm Bordeaux kontrataklarına koyduğu soğukkanlılık, Fenerbahçe'nin zafer gecesini müthiş hale getiren aktörlerdi.

Maçtan sonra, Bordeauxlu taraftarlar tarafından alkışla yıkanan Fenerbahçe orta sahasıyla da Bordeaux'un karşısında oturan bir dersti. Pesic, Önder, İlyas sonra da Hüseyin'in katılmasıyla gerek oyunu tutmadaki becerisi, gerek topu kullanmadaki ustalığıyla L'Equipe gazetesinin manşetindeki sanatı simgelediler.

"Giresse, Tigana... Ama, ondan sonrası Fenerbahçe'nin altında karavana."

Selçuk'la başlamak başarmak mıydı? Başaramamak mıydı? Bu soru Meszoly'nin kafasında üç gün basınla karşı karşıya gelip, duvarlara vuran bir soruydu. Selçuk, bu soruya olağanüstü bir ilk golle çok kesin bir cevap verdi... Oynamalıyım. Hücumda Şenol'un bir traktöre benzeyen homurtular içinde gittiği her noktadan ses çıkarması Bordeaux tribünlerindeki seslerden çok daha çarpıcıydı. Attığı ikinci golün azim ve kuvvetten çıkarılmış mayası, Bordeaux çimlerine düşen bir başka gerçekti.

3-2'lik Fenerbahçe galibiyetinin hiçbir dakikasında ne şansa dayalı, ne zaman çalıcı, ne de oyunu geri pasların tembelliğine dayayan bir Türk takımına tanık olmadık. İlk defa bir Türk takımının yenilgilerin şerefleştirilmediği, beraberliklerin kahramanlık gibi gösterilmediği bir maçın sonucunda bağıra bağıra bir 3-2'lik skoru Bordeaux sahasında yazdığına tanık olduk.

Beşyüz Türk'ü tribünlere kapamış o gecede, Fenerbahçe'nin o Beşyüz Türk'ü ellibin Türk yaptığı, Bordeaux gibi büyük isime sahip bir takımı saf dışı edişi, Avrupa ajansının telekslerine büyük bir süpriz olarak takılacaktı. Aslında Fenerbahçe'nin 3-2'lik galibiyeti şans olaylarının ruletinden çıkan bir skor değil, sahada ortaya konan gerçek bir futbolun sonucuydu. Erdoğan'ın Pascal ile yaptığı mücadelelerde Fenerbahçeli futbolcunun yaşlılığıyla rakibin gençligi arasındaki o büyük farkın Pascal lehine değil, Erdoğan'ın ayaklarında kalan bir kilit olduğuna tanık olup, bu oyuna delice alkışlar atacaktınız.

Maçtan sonra, 16 futbolcunun bindiği otobüsün Bordeaux taraftarları tarafından çılgın alkışlanşının altında (bükemediğin bileği öpeceksin) gibi bir Türk atasozünün Fransızca'ya çevrilmiş tercümesi vardı. 10 yıldır maçlardan çıkan her Türk otobüsü cenazeyi taşıyan bir araç sessizliğinde yürür ve Türk takımlarının bindiği vasıtalar birer tabut eskizi çizerken, Bordeaux'daki otobüsün içinde Fransızların dahi alkışladığı bir futbol hayatı taşımak gerçekten ilgi çekici. Fenerbahçe bayrakları ve Fenerbahçe rozetleri arkasından bir samimi dilenciliğe çıkan Bordeaux taraftarlarının heyecanlarındaki temel istek şuydu...

"Fenerbahçe'nin gücünü ve büyüklüğünü kabul etmek" isteği. Avrupa'da nerede olursak olalım, vatandaşlarımızın vizesiz adım atamadığı bir ortamda Fenerbahçe'nin Bordeaux sahasında adımlarını çok ustaca ve bilinçli şekilde atışı da Türk insani için başka bir gurur ve kişilik bulma belirtisiydi.

Mactan sonra Bordeaux'un baskanından teknik direktörüne, teknik direktöründen Giresse, Tigana gibi şöhretlerine kadar uzanan bir itiraf Türk futboluna ve Fenerbahçe'ye yakılmış olan en büyük projektör ışığıdır.

"Biz Bordeaux diyorduk.Bordeaux'da, Bordeaux'dan daha iyi oynayan bir takımla karşılaştık. Fenerbahçe, bize yeniden futbolu ögrenme konusunda bir dersin hocalığını yaptı."

Bordeaux sahasında ışıklar söndü. Çarşamba gecesi müthiş aydınlık Bordeaux gecesi Fenerbahçe'nin ani bir sigortaya parmak dokunmasıyla Avrupa Şampiyonu Fransa'nın Bordeaux denen pilonu söndü. Pilonu sönen Bordeaux'ya geçmiş olsun da demeyelim, bu Bordeaux pilonunu sağlam futbol soluklarıyla üfürüp, söndüren Fenerbahçe'ye de çok yaşa demeyelim. Çünkü 15 gün sonra İstanbul'da esrarengiz bir rövanş var ve bu esrarengiz rövanş Bordeaux'da kazanılan 3-2'lik galibiyetin bir vasiyetnamesi de olabilir. "

Lale Devri'nde 3 Puan (Fenerbahçe : 1 - 0 : Orduspor)

2011-09-12T22:40:00.005+03:00

3 Temmuz'dan beri taraftarından, futbolcusuna, yönetimine, teknik heyetine, malzemecisi ve aşçısına kadar büyük bir bilinmezin içinde lige hazırlanmaya çalışan Fenerbahçe, ''kaldırımdan'' takımına büyük bir destek veren taraftarının gücü ile 26 yıl sonra 1. ligde oynamaya hak kazanan Orduspor'u Cristian Baroni'nin 31. dakikada attığı golle 1-0 mağlup ederek 2011-2012 sezonuna galibiyet ile başladı.

Yeni transferlerden Ziegler'in ilk 11'de Bienvenu'nun ise yedek başladığı maçta Fenerbahçe'nin en zayıf halkası Bekir İrtegün oldu. Gökhan Gönül ve Orhan Şam'ın sakatlığı sebebiyle belki de Bekir bile şans bulduğuna şaşırmış olacak ki özellikle ilk 45 dakikada sahada adeta gezindi. Orduspor'un atakları Bekir'in kanadından değil de ısrarla Dia ve Ziegler'in olduğu sol kanattan geliştirmek istemesi inatçılıktan başka bir şey değildi. Dalmat gibi hareketli bir oyuncu kanat değiştirip Bekir'e rakip olsaydı sanıyorum ki Fenerbahçe'de de planlar değişirdi.

Sakat oyunculardan en çok Emre Belözoğlu'nun yokluğu kendini hissettirdi. İki kesici Selçuk ve Baroni'nin önünde oynayan Alex, bu ikinci oyuncunun kaptığı topları çabuk ve dikine kullanamaması yüzünden zaten markaj altında olduğu için kendini çok fazla gösteremedi ama golün olduğu anda Alex'in boşalttığı alanda Mehmet Topuz onun görevini üstlendi ve attığı Alexvari ara pasa Miguel Garcia'nın da uyku modu eklenince Semih Şentürk, Cristian'a al da at diyince sarı lacivertliler 1-0 öne geçti. İlk yarıda rakibinin hatasıyla ilk ciddi pozisyonunda golü bulan Fenerbahçe'ydi ama önce Fatih Tekke ile ardında da Gosso ile ciddi pozisyonlardan yararlanamayan ekip Orduspor'du.

İkinci yarıda 60. dakikaya kadar mücadeleye devam eden Fenerbahçe'de bu dakikadan itibaren fiziksel anlamda düşüş yaşandı. Skor avantajını elinde bulunduran sarı lacivertliler, orta sahanın ortasını oldukça boş bırakarak iyice geriye yaslandılar. Bu anlarda Yobo'nun ilk toplardaki üstünlüğü, Cristian ve Alex'in fizik gücünün arkadaşlarına oranla daha üst seviyede olması bu üç oyuncunun göze batmasına neden oldu. Alex'in röveşatası ve Semih'in direkten dönen klas şutunun haricinde pozisyon bulamayan Fenerbahçe her şeye rağmen bu zor sürecin ardından kazanma alışkanlığını devam ettirdi.

Yeni transferlerden Ziegler ve Bienvenu çok aşırı bir performans gösteremediler kaldı ki kısa süre önce takıma katılan bu oyuncular için sabır göstermek zaten şart. Ziegler, savunmanın ana vatanı İtalya'da yıllarca forma giydiğini kademe anlayışı ile zaten gösterdi. Ayrıca Dia ile ilk yarıda zaman zaman güzel paslaşmalar yaptılar ama ben Stoch ile Ziegler'in daha uyumlu bir ikili oluşturacağı düşüncesindeyim. Bienvenu, Afrika kökenli oyuncularda klasik haline gelen fizik gücü üstün, hava toplarında etkili olabilecek görüntüde bir oyuncu ama kesin bir fikir belirtmek için zamana ihtiyaç var.

Yazıyı Fenerbahçe taraftarlarına bir paragraf ayırmadan sonlandırırsak gerçekten yazık olur. 3 Temmuz'dan beri Fenerbahçe camiasında parlayan iki kahraman var. Biri Aykut Kocaman diğeri de Fenerbahçe taraftarı. Kulübün bu zor günlerinde gerçekten çok muazzam bir destek ve kenetlenme örneği gösterdik. Bugün Samandıra'dan Kadıköy'e kadar futbolcuları bağrına basan, seyircisiz oynanan maçı kaldırımdan verdikleri destekle seyircili maça çeviren bu taraftarın hikayesi, evlatlarımıza derin ah çekerek ama gururlu bir tebessümle anlatılacak en büyük mirasımız olacak.

Sezon Öncesi: Mersin İdman Yurdu Analizi

2011-09-06T06:07:00.005+03:00

Bank Asya'dan şampiyon olarak Süper Lig'e çıktığımız gün 2 sene boyunca yaptıklarımızı yazmıştım. Şimdi ise Süper Lig öncesinde neler yapabileceğimizi değerlendireceğim. Bu sene öncelikli hedef orta sıralarda yer almak olmalı, son hafta ligde kalmak değil. Ligin yaş ortalaması en yüksek takımı olsak da bunu başarabilecek kadro kuruldu. Nurullah Sağlam geçen sezon olduğu gibi bu sezonda eski öğrencilerini takıma kazandırmayı ihmal etmedi. Geçen sezonun devre arasında yapılan takviyeler sayesinde şu an Süper Lig'de yer alıyoruz. 1-2 transfer dışında hep gerekli noktalara transfer yapıldı. Beğenmediğim transferler yine eksik bölgelereydi ama daha iyileri alınabilirdi diye burun kıvırıyorum. O isimlerde Önder Turacı ve İbrahim Kaş. Allahtan Önder Turacı ile yapılan sözleşme feshedildi. Herkesin bildiği gibi sorunlu bir oyuncu ve karısı ile olan sorunları ortaya çıkınca hemen yollar ayrıldı. İbrahim Kaş'ın ise Beşiktaş macerasında yaptıklarını yazmaya başlasam sonunda roman olarak raflardaki yerini alır. Tek sevindiğim nokta kiralık almamız oldu. Üstüne bonservis bedeli verip alsaydık yıkılırdım. Zamanında doğru düzgün izleyemeden Getafe'nin yolunu tutunca çok şaşırmıştık. Gerçi tekrar Beşiktaş'a döndü. Transfer döneminde Bursaspor ile sözleşme imzalamıştı ama Anderlecht maçından sonra kulüp takım bulmasını istedi ve o da kiralık olarak Mersin İdman Yurdu'nun yolunu tuttu. Son olarak sezon öncesi Konyaspor ile yapılan hazırlık maçında kendi kalesine gol atarak beni şaşırtmamıştır.

Bu sezonun en çok gol yiyen takımı olmamız kuvvetle muhtemel. İbrahim Kaş dışında defansa Erhan Güven, Mustafa Keçeli ve Çağdaş Atan hamleleri yapıldı. İzlediğimiz hazırlık maçlarında en büyük sorun defans oyuncularının uyum sorunu idi. Sıfırdan kadro kuran her takımda olan sorunlar ama bir an önce çözüm bulunmazsa sezon sıkıntıya girer. Erhan Güven ile devam edelim. Beşiktaş'a geldiğinde yaşı 27 idi. O zamanlar ismini bile duymamıştım. Aydın Karabulut karşılığında alınması beni heyecanlandırmıştı. Genç bir futbolcu aldığımızı düşünürken yaşını gördüğümde çok şaşırmıştım. Geldiği sene çok az maça çıktı ve ikinci yarı Antalyaspor'a kiralandı. 2010-2011 sezonunu Beşiktaş'ta geçirdi. Şimdi ise Mersin İdman Yurdu için ter dökecek. Erhan, çok kötü kademeye giriyor ve adam kaçırıyor. Gerçi ona kızamıyorum esas bölgesi orası değil. Stoper oynadığı bir iki maçı izlemiştim ve beğenmiştim. Ben olsam bu sezonda İlhan Özbay ile sağ bekte devam ederdim ama hoca Erhan Güven'e şans verecek. Mustafa Keçeli'ye geçelim. Defansa yapılan en olumlu transfer. 2 sezondur Bursa'da banko oynuyordu ve herkesin beğenisini topladı. Sol bekte Joseph Boum ile değişmeli olarak göreceğiz. Öncelik Keçeli, Joseph stoper oynayacaktır. Çağdaş Atan ise çok yerinde transfer. Kariyeri ortada olan bir oyuncu. Sezon öncesi adı Trabzonspor ile geçse de Mersin İdman Yurdu ile sözleşme imzaladı. Ayrıca Mehmet Polat, Joseph Boum, İlhan Özbay gibi isimler kadroda tutuldu. Mehmet Polat’ın ne kadar tecrübeli bir oyuncu olduğunu herkes biliyor. İlhan Özbay ise kısa sürede takımın sevilen oyuncularından oldu. Orta yapmayı bilen ve kademe bilgisi iyi olan sağ bek görünce taraftarda şaşırdı. Geçen sezon fena performans sergilemeyen ama sezon başında saç-baş yolduran Mustafa Tuna Kaya’dan sonra ilaç gibi geldi. Joseph Boum hakkında Bank Asya dergisine gerekli bilgileri yazdım. Bu sezon büyük takımların dikkatini üstüne çekeceğinden eminim. Defans 4'lüsünün Erhan Güven-Çağdaş Atan-Joseph Boum-Mustafa Keçeli şeklinde olmasını bekliyorum.

Kaleye ise Hakan Arıkan ve İbrahim Sehic transferleri yapıldı. Kaptan Kerem İnan ile sözleşme uzatılmadı. Hakan Arıkan'ı herkes yakından tanıyor. Ankaraspor'da gösterdiği iyi performanstan sonra transfer olduğu Beşiktaş'ta istenilen düzeye bir türlü çıkamadı. Kariyerinde Liverpool ve Metalist Kharkiv gibi iki kötü deneyimi oldu. En büyük zaafı halen yan toplar. Yine de bu lige yeni çıkmış bir ekip için fena olmayan bir transfer. İbrahim Sehic'e gelirsek yılın en iyi kaleci transferi. İnşallah Nurullah Sağlam ona ilk 11'de şans tanır diyorum ama hazırlık maçlarının genelinde kaleyi Hakan Arıkan'a emanet etti. 2008 yılında Juventus transfer etmek için girişimde bulundu ama verilen bonservis bedelini az bulan FK Zeljecnicar takımı Sehic'i bırakmadı. Ayrıca Bosna Hersek U-21 Milli Takımının kaptanı idi. 3. kalecimiz Cengiz Biçer ise Liechtenstein Milli Takımının kalesini koruyor. Bu sene kalede sorun çekmeyeceğiz gibi görünüyor. Tabii kaleci ne kadar iyi olursa olsun defans kötü ise kaleci bundan fazlasıyla etkilenir.

Orta sahaya ise Cristian Zurita, Wissem Ben Yahia, Andre Moritz, İbrahim Ferdi Çoşkun ve Hakan Bayraktar takviyeleri yapıldı. Nurullah Kaya, Erman Özgür, Hasan Üçüncü, Nduka Ozokwo ve Süleyman Fatih Şen gibi orta sahanın önemli isimleri takımda tutuldu. Zurita, Nurullah Sağlam'ın eski öğrencisi. Beğenmeyen insanlar var Zurita'yı. Bence gayet yerinde transfer orta sahanın defansif yönüne. Tabata gibi bir oyuncunun parlamasını sağlayan kişi. Bu sene Moritz ile çok iyi anlaşacaklardır. Sezon öncesi kampta pek beğenilmemiş diye duydum ama ilk 11'de başlayacağına kesin gözüyle bakılıyor. Ben Yahia ise en çok merak edilen futbolcu. Maçlarını izleyen birine rastlamadım ama youtube videolarını izleyen herkesin ağzı açık kalıyor. Sezon içinde ne yapacağını en merak ettiğim oyuncu. Tunisian Ronaldo diyen bile var. Bu sene free kick gollerini fazlasıyla görebiliriz. İbrahim Ferdi Coşkun, Antep altyapısından yetişti. Geçen sezon kiralık olarak Antep BB'de geçirdi. Bu sezon ise Nurullah Sağlam eski öğrencisini Mersin İdman Yurdu'na kazandırdı. Sezon içinde joker olarak kullanılacaktır. Sağ ve sol kanatta oynayabilme özelliği kadro derinliği için çok olumlu. Hakan Bayraktar ile ilgili ilk gelen haberlerde kampta beğenildiği yönünde. İki sezondur Samsunspor'da oynadığı futbol ile takdir topladı. Bu sezon Samsunspor'un Süper Lig'e yükselmesinde büyük katkısı vardı. Takımda kalanlar arasında yer alan Hasan Üçüncü, Zurita ve Ben Yahia'ya güzel bir alternatif olacak. Ayrıca yaşı ilerlemesine rağmen Erman Özgür halen beklenilenin üstünde performans sergiliyor. Fatih Şen ise Moritz'e yeterli bir alternatif. Nduka ise sağ kanattaki yerini bu sene de alacak. Mersin İdman Yurdu'nun altyapısından yetiştirdiği Nurullah Kaya ise zaman zaman şans bulacaktır.

Forvet mevkine gelirsek; buraya Yannick Kamanan, Mert Nobre, Matthew Amoah ve Beto takviyeleri yapıldı. Geçen sezonun flaş ismi Adem Büyük tekrar Manisaspor'a döndü. Bonservisiyle almak için çok uğraşıldı ama Manisaspor bedeli çok yüksek tuttuğu için transfer gerçekleşemedi. İki sezondur gol atmakta sıkıntı çeken bir takım için yeterli transferler değil. Özellikle Mert Nobre'nin neler yapacağını kestirmek güç. Bilindiği üzere Nobre, Alex'ten sonra çöküş dönemine girdi. Fenerbahçe'de parladıktan sonra gittiği Beşiktaş'ta bir türlü istenilen katkıyı veremedi. Tam göndermeyi düşündükleri zamanda Türk oldu ve kontenjan sorunu olmadığı için takımda kaldı. Mersin İdman Yurdu'na gidişini Beşiktaş taraftarlarının davul-zurnayla kutladığı söyleniyor. Yannick Kamanan, Türkiye'ye geldiği zaman kimse tanımıyordu. Sivas ile çıktığı maçlarda gayet iyi performanslar gösterdi ve herkesin dikkatini çekti. Bu sezon sözleşmesi bitti ve Mersin İdman Yurdu ile anlaştı. Güçlü fiziği ve hızlı koşuları ile rakip savunmayı sıkıntıya sokacaktır. Beto, Antep'te gösterdiği performans ile adını duyurdu. Sakatlık sorunları çekmese geçen sezon daha fazla forma şansı bulabilirdi. Eğer eski performansını yakalayabilirse Mert Nobre ve Yannick Kamanan'a kulübe yolu gözükür. Transferin son gününde ise Matthew Amoah takviyesi yapıldı. Biz sol açık transferi beklerken bir forvet oyuncusu daha transer edildi. Oyuncuyu fazla tanımıyorum ama Hollanda’da yaşayan arkadaşım nokta transfer yaptınız dedi. Bana göre sol forvet oynaması cezp edici özelliği. Fakat dediğim gibi forvete yapılan takviyeler tam kapalı kutu. Kamanan ve Beto eski takımlarında oynadıkları düzeyde oynarlarsa kazanan Mersin İdman Yurdu olur. Aksi takdirde gol yollarında büyük bir sorun bizi bekleyebilir. Son olarak alt yapı oyuncumuz ve benim çok sevdiğim Cenker Pehlivan bu sezon kadroda yer alacak. Kamp döneminde Nurullah Sağlam'ın gözüne girmeyi başardı. Forvetlerin formsuzluğuna göre onu da sahada görebiliriz. Henüz 20 yaşında olan forvet gelecekte kendinden sıkça söz ettirebilir.

LUGANO ...

2011-08-26T11:39:00.001+03:00

2006-2007 sezonu için transferin son gününde paket program olarak Edu Dracena ve Mateja Kezman ile birlikte Güney Amerika'nın en iyi savunma oyuncusu ünvanı ile Fenerbahçe macerasına başlayan ve ilk günden bugüne kadar istisnasız her Fenerbahçe taraftarının ''canı'' olan Tota ile ayrılık vaktimiz malesef geldi...

En azından kendi açımdan malesef diyorum çünkü Pierre Van Hooijdonk, Luciano, Rapajic ve Appiah'ın ardından Fenerbahçe'den GÖNDERİLMEK ZORUNDA KALAN Lugano'ya olan sevgim hakikaten çok başka bir boyutta. Bugün bizleri sahaya koysalar ve Fenerbahçe için canla başla, Fenerbahçe ruhu ile oynayın deseler hepimiz Lugano gibi oynarız, Fenerbahçe için kendini parçalayarak oynayan kim var deseler yabancı olarak Alex ile birlikte ilk onu sayarız ...

Biliyorum zaman zaman öyle anlar gelecek ki onun gözlerini açıp elleri arkada hakeme itiraz edişini bile özleyeceğim, golden sonra formasını sallayarak gözümüzün içine baka baka gırtlağı yırtılana kadar gol diye bağırmasını hep hatırlayacağım, kısacası Lugano'yu inanılmaz özleyeceğim. Ben bu ayrılık için ''Severek Ayrılanlar'' diyebilirim çünkü içinde bulunduğumuz bu durumdan dolayı dün sayın Ali Koç'un söylediği gibi istemediğimiz halde bazı oyuncularımız ile yollarımızı ayırmak zorunda kalacağız.

Bize yaşattığın her güzel duygu için, formana bizim sahip çıkacağımız kadar saha içinde sahip çıktığın için, skor açısından daraldığımız her anda gerek ön ve arka direkte gerekse kalecilerden seken topları tamamlayarak bize koştuğun her dakika için binlerce kez teşekkürler... Yolun açık olsun Alfredo Lugano Moreno ...

Endüstriyel Futbolun Son Kurbanı : Samuel ETO'O

2011-08-24T08:27:00.006+03:00

Sadece futboluyla değil karakter bazında da bambaşka olarak nitelediğim oyunculardan birisidir Samuel Eto'o. 1997 yılında geldiği Real Madrid B Takımı, küme düşünce statüye takılan ve alt ligde yabancı olduğu için forma giyemeyecek olan Kamerunlu, ilk iş olarak ikinci lig takımlarından Leganes'e kiralandı ve sezon sonunda Real Madrid'e geri döndü. Hazırlık kampına katılan ama A Takım'da forma şansı bulamayan Kamerunlu yine kiralanacaktı fakat Espanyol ile çıkan sorunlar yüzünden yeni takımını bulabilmek için sonraki sezonun ara transfer dönemini beklemek zorunda kaldı.

Eto'o'nun en belirgin özelliklerinden biridir pozisyonu zorlamak, yaratmak ve bitirici vuruşu yapmak. 3 sene boyunca oynamayı bekledi ve artık Real Madrid serüveni canına tak edince kendisine inandığı anda bitirici vuruşu yaparak Mallorca macerasına merhaba dedi. Yarı dönemde kendisini hem kulübe hem de taraftara sevdiren Eto'o'nun kafası, bonservisinin alınması ile iyice rahatlayınca golleri de gelmeye başladı.

4 yıl formasını giydiği Mallorca'dan Barcelona'ya geçerken hem kulübüne 20 milyon euro kar yaptırdı hem de kulüp tarihinin en golcü oyuncusu ünvanı ile Real Madrid'in ezeli rakibine imzayı attı. Florentino Perez onu Madrid'e döndürmeyi çok istedi ama sadece istemekle kaldı. AB vatandaşı olmayan oyuncu kotası dolu olmasına rağmen Eto'o'yu yine oyalayınca rövanşı alma hakkı Kamerunluya geçmişti.

Real Madrid'in kupaya hasret kaldığı dönemde Eto'o, Barcelona forması ile 3 La Liga şampiyonluğu, 2 Şampiyonlar Ligi Kupası, 1 Copa Del Rey ve 2 tane de İspanya Süper Kupası kazanma başarısını elde etti. Tabi bu dönemlerin hepsi Eto'o için güllük gülistanlık değildi. 2007 yılının Şubat ayında oynanan Santander maçında oyundan alındığı için Rijkaard ile tartışmış ve büyük tepki çekmişti. O sezonun bitiminde de Arapların Eto'o ilgisi tavan yapmış, Barcelona yönetiminin kafası, önerilen bonservis miktarları yüzünden epey karışmıştı. İnsanın aklını başından alacak teklifler Eto'o'ya iletilmiş ama Kamerunlu oyuncu futbol oynamak istiyorum ve burada mutluyum diyerek kapıları kapatmıştı.

Maxwell'in Inter'den Barcelona'ya geçişinin ardından gözünü bu sefer Ibra'ya diken Laporta, bu transfere bütçe olarak Eto'o ve ona ek olarak 45 milyon euro ayırmıştı. Yani kısacası Eto'o'ya alenen küfür ediyordu ... Evladım senden bir cacık olmuyor Ibrahimovic senin gibi 5 tane eder falan ... Samuel'in gözden çıkarıldığını düşünen Manchester City elbette bunu boş geçmedi ve hem Rus kulüplerini hem Arap kulüplerini geride bırakarak bir transfer dönemini daha alt üst etmeye yemin etmişcesine Eto'o'ya ilan-ı aşk etti. Eto'o ise parayı değil bir kez daha mücadeleyi ve hırsı seçerek tercihini Avrupa şampiyonluğuna hasret kalan Inter'den yana kullandı.

2010 yılında Şampiyonlar Ligi'nde eski takımı Barcelona ile karşı karşıya gelen Inter'de Eto'o'nun yapacakları merak konusuydu. 45 milyon euroya ek olarak Inter'e gönderilen Kamerunlunun Giuseppe Meazza'da 3-1 biten maçta 1. ve 3. golleri hazırlayıp, 2.golde de Puyol'u öndireğe çekerek Laporta'yı anması unutulamazdı...

Aslında bu yazıyı daha önce yazmıştım ve başlığım da ''Endüstriyel Futbola Karşı Samuel Eto'o '' ydu ama para, malesef en güvendiğim kalelerden birini daha ele geçirdi. Gerek Barcelona'da gerekse Inter'de forma giyerken tamamen maddi güçleri ile isimlerini duyuran kulüplerin yapmış olduğu bütün astronomik teklifleri belki de reddeden tek isimdi Eto'o ... Gerçi bugün hangimize yılda 20 milyon euro teklif etseler kafamız karışmaz ? Her şeye rağmen 45 yıla yakın bir süreden sonra Inter'in kazandığı Şampiyonlar Ligi ve Süper Kupa'da emeğin olduğu için, Serie A şampiyonluğu ve İtalya Kupası'nda kendini parçaladığın için teşekkürler, yolun açık olsun Samuel Eto'o.

Röportaj : Aethewulf (Papazın Çayırı)

2011-08-23T10:26:00.001+03:00

Fenerbahçe taraftarlarının internetteki uğrak adresi Papazın Çayırı'ndan meslektaşım Aethewulf ile güzel bir söyleşi gerçekleştirdik.

Göksel : Kısaca bir özgeçmiş girişi yapabilir miyiz ? Aethewulf kimdir ne iş yapar ?

Aethewulf : Normal, sade bir hayatım var. Hukuk fakültesinden mezun olduktan sonra Ankara’daki hukuk bürolarında çalıştım, askere gittim geldim, hali hazırda da çalışmaya devam ediyorum.

Göksel : Futbol veya Fenerbahçe hayatının tam neresinde, onun için vazgeçtiğin ya da arka plana attığın şeyler oldu mu?

Aethewulf : Birincisi keskin gerçek, Fenerbahçe veya futbola herhangi bir taraftardan daha fazla hayatımdan verdiğim bir şey olmadı. İnsan şu şu şu ödünleri verdim demek istiyor ama gerçekte hiçbirimiz asgari maaşı ile çocuğunu stada götüren bir babadan veya okul harçlığından arttırarak maçlara gitmeye çalışan bir öğrenciden daha fazla bir şey vermedik / vermemiz de mümkün değil. Günde 10/12 saat çalışan, evine – ailesine bakmak için bir çok emek sarfeden insanların gerçek hikayeleri ve onların değeri karşısında herhangi bir “ödün verdim” demeyi de şımarıkça buluyorum. Fenerbahçe için bir şeyler yapan, futbola katkı sağlayan birileri varsa onlar, bütün zor şartlara rağmen stadlara giden, maçları takip edip kendine bir güzel hikaye derceden makul insanların hikayelerinde var. Basın kartı ile tribüne gidip de sonra ahkam kesenlerin ulaşamayacağı bir mertebe burası.

Üstelik, Ankara’da yaşıyorum, her maça gitmeye fırsatım olmuyor, bazı durumlarda Ankara’daki maçlara bile gidemiyorum. Şimdi oturup da çok emek sarf ettim dersem çok büyük haksızlık olur.

Sorunun ikinci tarafı da şöyle, doğduğumdan beri Fenerbahçeliyim. Fenerbahçe ile ilgili çok hatıram, çok hikayem var. Çok üzüntü, mutluluk, zafer, yenilgi gördük. Bütün bu anlar hayatınızın bir bölümüne tekabül ediyor. Bir de işin sosyal ilişkilerle ilgili boyutu var. Aile hikayeleri, arkadaşlık hikayeleri.. Kişisel hayat hikayemizin ortasında bir yerde, gündelik seviyede bir olgu Fenerbahçe. Dolayısıyla ona herhangi bir takım gibi bakamıyorum.

Göksel : Blog tutmaya/yazmaya ne zaman karar verdiniz?

Aethewulf : Papazınçayırı blogunun kurucuları, Fatih, PVH, Olgu, Onur ve ben üniversite yıllarından arkadaşız. Her birimiz farklı üniversitelerdeydik ancak üniversiteler arası ulusal münazara turnuvası çerçevesinde tanışmış, orada birbirimizle “yarışmış”, zamanla da arkadaş olmuştuk. Grubun ağırlığı Ankara’daydı ama Ankara dışındakilerle de münazara turnuvaları çerçevesinde sürekli olarak görüşüyorduk. Üniversite bitince herkes gerçekten dünyanın bir köşesine dağıldı. PVH Kanada’ya gitti. Olgu ile Onur İzmir’e yerleştiler. Fatih Çanakkale’de çalışmaya başladı. Dolayısıyla bizim görüşme olanaklarımız ve imkanlarımız da azaldı. 2008 yılında bir gün PVH Facebook’ta bir yazı yazdı. O zaman benim aklıma bu blogu kurma fikri geldi. Amaç hem normal şartlar altında birbirimizle yaptığımız, yapacağımız sohbetlerin buharlaşmasını engellemekti, hem de birbirimizle irtibat ve muhabbet halinde kalmamızı sağlayacak alternatif bir platform kurmaktı. Papazın Çayırı ismini Fatih önerdi, blogun tasarımını benle PVH yaptık. 2008 Nisanında blog bu şekilde başladı. Normalde bir rakı masasında toplansak, o masanın gerektirdiği adap ve usul içerisinde nasıl sohbet edecek idiysek de o tip bir halet-i ruhiye ile yazıyorduk. Yan masalardan duyan, konuya katılan, o üsluba haiz olduğu için masaya bir sandalye çektiklerimiz de oldu. Medgallis, Rehavet, 5posta, Herbokubilenadam, ACK, Tozluparkeler, Canarino bu şekilde ekibe katıldılar. Son zamanlarda bir de bir video ekibimiz oluştu. Evren ile Cahit mükemmel işler çıkartıyorlar. Yani sohbet beklemediğimiz kadar gelişti, çeşitlendi, yine de muhabbetin debisinden, çeşitliliğinden hoşnutuz.

Göksel : İnternet kullanan pek çok Fenerbahçe taraftarının dikkatle takip ettiği bir blog Papazınçayırı ve özellikle 3 Temmuz sonrası yaşanan buhran döneminde taraftara moral kaynağı olan, üstü örtülmek istenen pek çok konuya temas eden bir sürü yazı yazdınız ve zaman zaman bunlar basına da konu, fikir kaynağı oldu. Geçenlerde bir arkadaşım Fenerbahçe'nin artık iki kalesi var. Birincisi Bağdat Caddesi, ikincisi Papazın Çayırı demişti. Bu kadar benimsenmek elbette güzel olmalı. Kendinize böyle bir misyon yüklendiğini hissediyor musunuz ?

Aethewulf : Fenerbahçe taraftarı çok büyük bir sevgi, ilgi gösterdi bloga ve bizlere. Bu elbette güzel bir şey. Yazılarınızın belirli ve değerli bir gruba ulaşması, o gruptan böyle müspet bir karşılık alması herhalde herkes için bir mutluluk vesilesidir. Ancak bunu bir "misyon"dan ziyade bir sevgi bağı olarak görmek lazım. Bugün, Papazınçayırında yazılanlar diyelim içerik ve üslup olarak geniş bir grupla gönül bağı kurulmasına yardımcı oldu.

Ancak iş her zaman böyle değildi. Örneğin Papazınçayırı'nda Aziz Yıldırım ile ilgili yazdığımız eleştirel yazılar sebebiyle çok ters tepkiler aldığımız dönemler de oldu, hatta bir dönem Antu'da yazılarımıza verilen linklerin kaldırıldığını filan dahi duyduk. Bunu da garipsemiyorum. Türkiye böyle bir zihni / ahlaki süreçten geçiyor. Yazılar ve ifade edilen fikirler genel olarak söylenenlerin içeriği, argümanları hatta doğru / haklı olup olmadığına yönelik bir zihinsel denetimden değil, çoğunlukla "faydalı" olup olmadığı üzerinden değerlendiriliyor.

Bu ülkede insanların duyduklarına karşı ilk refleksi "bu haklı mı?" değil "bu benim inancımı, görüşlerimi onaylıyor mu onaylamıyor mu?" Dolayısıyla herhangi bir meselede, bir insanın kurulu düşüncelerine, inançlarına, önyargılarına ters gelen bir söz duyar duymaz reflektif bir tepki koyuyor. Aziz Yıldırım Fenerbahçe taraftarı için çok değerli, birey kültü mertebesinde bir külte erişmiş bir figür. Yekten eleştirdiğiniz zaman, insanların duygusu eleştirinin haklı olup olmadığını değil, sevdiği birine "saldırı" yapıldığı alarmını çalıyor ve tepki veriyor. Bu da kimseye has değil. Genel bir durum. Bugün mesela Galatasaraylı veya Beşiktaşlı arkadaşlar da papazı "objektif olmamakla, holigan gibi tavır almakla" filan eleştiriyorlar. Bir çok yazının içeriğine dair ciddi bir eleştiri okuma fırsatım olmadı ama bu neviden onlarca eleştiri okudum. Neden? Çünkü adamın zaten sahip olduğu bir inancı, bir hükmü var, sen bu hükme muhalif bir alternatif ifadede bulunursan adam tepki koyuyor, şayet bu önermen çok ciddi argümanlara yaslanıyorsa, bizzatihi haklıysa, bu sefer içerikle mücadele etmeyi, ona cevap vermeyi bırakıyor doğrudan sana yöneliyor. Bu yalnızca futbol tartışmaları için de geçerli değil, siyaset tartışmaları da, felsefe tartışmaları da hatta tarih tartışmaları dahi bu zihinsel refleksler üzerinden yürüyor. Çok fazla milli güvenlik dersi alıp çok az hukuk dersi almış, çok fazla ezbere maruz kalıp çok az mantık dersiyle hemhal olmuş insanlar ve bu insanları bu reflekslere alıştıran bir eğitim sistemimiz var.

Yani bugün bu sevgiyi görüyorum ancak yarın bizim tayfa Fenerbahçe ile ilgili bir takım eleştiriler söylerse gelecek tepkileri de şimdiden öngörebiliyorum. Haklı, haksız şimdiden bir şey söylemek mümkün değil ama bizim tayfanın en azından inandığını, inanmasına neden olan tüm sebepleri de ortaya koyarak ifade edeceğini söylemek isterim. Haksız olduğumuz zamanlar da olabilir, olmuştur ancak o zaman dahi inanmadığımız bir şeyi, inanmadığımız gerekçelerle söyleyecek tıynette adamlar olmadık, olmayacağız. Eksik bildiğimiz konular olabilir, onları da düzeltmek, öğrenmek konusunda çok iştahlı olduğumuzun garantisini verebilirim.

Göksel : Şikeye dair süreçte çok fazla bilgi kirliliğinin yanı sıra çok fazla da hukuksuzluk örnekleri vardı. TFF'nin bu süreç içerisinde size göre doğru ve yanlış yaptığı hususları ayrı ayrı 5 madde halinde özet geçebilir misiniz ?

Aethewulf : Yani şimdi elimi vicdanıma koyarsam ben bugün bu şartlar altında TFF Başkanı olmak istemem. TFF Etik kurulu üyesi, PFDK üyesi, efendim Tahkim Kurulu üyeliğini verseler onları da bir on kere düşünürüm. Çünkü resmen bugün TFF yönetimi bir depremle karşılaştı. Adamlar seçildikten birkaç gün sonra hop diye kucaklarında Türk futbolunda eşi benzeri görülmemiş bir kriz buldular. Bir anda Türkiye’nin en önemli kulüplerinin üst düzey yöneticileri gözaltına alındı, tutuklandı, son derece şedit iddialar ortaya atıldı. Eski Yönetim Kurulu ile bu şahıslar arasındaki telefon konuşmalarından bir teknik direktörün eşiyle kısa mesajlarına kadar her şey medyaya yansıdı. İnanılmaz bir baskı atmosferi oluştu. Herkes de konumlarını peşinen aldı. Üstelik bu konumlamaların çoğunun rasyonel gerekçeleri de yok. Çoğu sevgi / nefret gibi subjektif, öznel duyguları, hali hazırdaki Fenerbahçelilik, Beşiktaşlılık, Galatasaraylılık gibi aidiyetleri ile pozisyonlarını belirlediler. Yani TFF YK ne yaparsa yapsın artık yaranamayacağı geniş kitleler var. Bu şekilde ne kadar süre yönetimi sürdürebilecekler, bu başlı başına bir merak konusu.

TFF neyi doğru yaptı? 11 Temmuzda ve 15 Ağustosta verdikleri kararlar hukuken doğru, mevzuta uygun kararlar. Zaten geniş medyada da bu kararlar “hukuka aykırı” oldukları gerekçesiyle hiç eleştirilmedi. Kimse şu statünün, şu talimatın, şu kanunun şu maddesi gereği TFF Yönetim Kurulunun verdiği şu karar yanlıştır diyemiyor. Hıncal Uluç dahi “hukuka uygun ama yüreksiz bir karar” diyerek eleştirdi. Galatasaray bugün bir açıklama yaptı, Trabzon daha önce bir açıklama yapmıştı, iki kararda da “şu şu şu maddeler gereği şöyle bir karar verilmeliydi ama bu karar verilmedi” gibi tek bir cümle yok. Tevatürden eleştiriler var. Edebi yönü kudretli ancak hukuki içeriği eksik paragraflar yazılıyor. Yani TFF YK işin rasyonel, hukuki boyutunu 12’den vurdu ancak duygu kısmını görüldüğü üzere yakalayamadı. Medya tarafından bir beklenti oluşturuldu veya varolan bir beklenti köpürtüldü, insanlar da her iki tarihte Fenerbahçe’nin küme düşürülmesinden ibaret bir karar beklediler. Bu duygusal bir talep ve sorumluluk merciinde bulunanların bu tipte duygusal talepleri karşılaması her durumda mümkün değil.

Mesela Disiplin Talimatının 72. Maddesi açıkça diyor ki savunma almadan ceza verilemez. Statü, cezanın ancak disiplin kurulları tarafından verileceğini söylüyor. Afedersiniz TFF YK ne yapsın? Yani cezayı vermeye yetkisi yok. Savunma almadan zaten ceza verilemiyor, ama bu yönde bir beklenti var. Şimdi bu kadar absürd, hukuki mesneti olmayan bir beklentiyi karşılamak için TFF YK ne yapabilir?

Ben soruyorum, Tayfur Havutçu bugün tutuklu. Bugün medyada yazı yazan, kalem oynatan çoğu insandan çok daha temiz bir figürdür Tayfur. Diyelim Serhat Ulueren gibi hapis cezası almamıştır, Erman Toroğlu gibi açıkça kimseye hakaret etmemiştir. Bir de “şike” diyince sadece futbolda gibi algılıyoruz. Halbuki, gizlilik ilkesinin ihlali de hukuka ve basın kanununa karşı bir “şike”dir. Bundan haksız bir menfaat elde edilir. Mesela Baransu gizlilik ilkesini ihlal eden haberleri sebebiyle 350 sene ile yargılanıyor. Bir başkasının yazısını kendi yazın gibi yayınlamak ve bundan bir menfaat elde etmek yine basın ahlakına, fikri edebe karşı şikedir. Rasim Ozan’ın Tarafta ilk yayınlanan yazısı intihaldir. Şimdi şunu demek istiyorum, Tayfur bu insanlar gibi bir mizacı olan bir insan değil. Tayfur Türk futboluna ciddi katkılar sağlayan bir insan. E bu insan şimdi tutuklu. Metriste. Tutuklu yargılanmasına devam ediliyor. Neyle suçlandığını da bilmiyor. Kendisini savunma araçlarına sahip değil. Özgürlüğü elinden alınmış. Bu adama sen diyorsun ki git aklan. İyi aklansın, aklansın da aklanması için bir dava lazım. Dava açılacak ki adam dosyayı görsün, kendisini savunsun, savunmasını da mahkemeye beyan etsin. Ortada dava yok. İddianame kabul edilmemiş. Nasıl aklanacak Tayfur?

Sonra da diyorsun ki TFF YK’ya hadi sen ceza ver. Tayfur’un savunmasını dahi almadan Tayfur’a ceza versin diyorlar. Şimdi bu normal şartlar altında akıl hastalığıdır. Adama bir suç isnad ediyorsun, bu suç da öyle hafif bir suç değil, düşman devlet adına asker toplarsan 15 sene ceza alıyorsun şike suçunu işlersen 12 sene ceza alıyorsun. Bu adam bunla yargılanıyor. Bu kadar fecaat bir durum var. Sonra da diyorsun ki savunmasını almadan ceza verin. Cezayı kim verecek? TFF. TFF, şike suçu ile ilgili uzman sayılabilir mi? Elbette uzmandır. Şimdi bu uzman şike suçu işlenmiştir diye Tayfur’a ceza verirse, bu Ceza yargılamasını etkilemez mi? Etkiler. Uğur Meleke diyor ki, siz cezayı verin yanlışsa zamanla düzeltirsiniz. Güzel. Ama ceza yargılaması da var? TFF uzman sıfatıyla cezayı kesse, mahkeme de bu uzman görüşüne yaslanarak şak diye 12 sene hapis cezası verse Tayfur ne yapacak? Yargıtay’ın dosya hakkında karar vermesi en azından 2 sene. Yazık değil mi bu çocuk 2-3 sene hapiste kalacak belki bu sebeple? Bunu nasıl adaletle bağdaştırıyorlar?

İşin bu boyutunu kimse düşünmüyor. Yani Fenerbahçe düşsün, düşsün iyi de 52 tane insan var orada. O insanlar ne yapacak? Fenerbahçe yöneticileri tutuklu da Beşiktaş Asbaşkanı Metris’te ping pong turnuvasına mı katıldı? Tayfur orada her şey dahil tatil mi yapıyor? Bu insanların savunması dahi alınmadan karar verilmesini beklemek hangi adalet ilkesiyle bağdaşıyor?

O sebeple,disiplin talimatı 72. Madde açık. Uygulanmalı. Savunma almadan ceza verilemez. Ceza verecek makam da PFDK’dır, onun da temyiz mercii bellidir, tahkim kuruludur. Hukuk ne diyorsa o olacak. O olmalı. İnsanların hayatları ile bu kadar etkili bir yargılamada bu kadar duygusal, kapris dolu, fevri isteklerin karşılanması mümkün değildir.

Göksel : Fenerbahçe taraftarı kulübün kötü günlerinde her zaman olağanüstü bir kenetlenme göstermiştir. Hatta iyi günlerde taraftar grupları arasında pek çok tartışmanın yaşandığına yıllarca şahit olduk ama gerek son maçlarda kaçan şampiyonlukların ardından gerekse bu şike iddialarının başladığı günden itibaren müthiş bir kenetlenme oldu. Taraftarın bu tepkisini nasıl buluyorsunuz ve aklınıza gelen alternatif protesto veya destek fikirleri var mı ? (Konuyu açmak gerekirse misal, maskeler, t-shirtler, beyaz mendiller, kırmızı kartlar falan ...)

Aethewulf : Biyolojide Fenerbahçe tipi insan diye bir şey yok. Yani Homo Fenerbahçecus, Homo Beşiktaşus böyle bir şeyler yok. “Fenerbahçeli”, “Beşiktaşlı”,
“Galatasaraylı” birer “insan” tipi değiller, bunlar normal insanlar, bu insanlar aynı dairede çalışan memurlar, aynı kömür madeninde çalışan işçiler, aynı sokakta oturan komşular. Dikine veya enine herhangi bir sınıfsal, ekonomik gruba bu tip insanlar oturmuyorlar. Ancak bu dediğim aralarında hiçbir fark yok demek de değil. Yani bu insanlar en başta aynı takımı tutmuyorlar, tuttukları takımların kulüp tarihleri farklı. Birinin başarısı diğerinin başarısızlığı. Birinin zafer dediği diğeri için hezimet. Yani Biz Fenerbahçeliler 3-0’dan 4-3’lük galibiyeti unutmuyoruz, unutamayız. Büyük zafer. Ama işin diğer yanında da bir insan var. O da alt komşumuz. O da Galatasaraylı. O da 3-0’dan 4-3 yenilmiş. Büyük bir hayal kırıklığı. Aynı olayları yaşıyoruz ancak aynı olaylar karşısında aynı hisleri yaşamıyoruz. O olaylara verdiğimiz değerler, kıymetler aynı değil. Hagi bir Galatasaraylı için tabi çok önemli şeyler hissettiriyor, büyük bir idol, efsane. Bu adamın Türkiye’de teknik direktörlüğü zamanında uğradığı muamele şimdilik konu dışı kalsın herhalge Hagi diyince her Galatasaraylı çok farklı bir duygu yaşıyordur. Ben bu hissi yaşamıyorum. Rıdvan da bir Galatasaraylı için çok özel bir anlam ifade etmez.

Şimdi durum böyle olunca, Galatasaray veya Beşiktaş taraftarı ile çok farklı bir insan olmayan bu insanın, fenomeni başka oluyor. Yani biz 10 senedir çok manyakça bir şeyle karşı karşıyayız. Fenerbahçe taraftarı bunu yaşadı. 10 sezondur, Fenerbahçe’nin başarıya koştuğu her sezon Fenerli medya, Fenerasyon, işte olmadık komplo teorileri fas edildi. Bu takım 2 kere şampiyonluğu son maçta kaçırdı, kimse de dönüp yahu biz alenen yalan söyledik, iftira attık, insanları zan altında bıraktık, futbolda şiddeti körükledik kusura bakmayın demedi. Kirli beyinler kirli laflar ettiler ve bu laflarla Türkiye’de insanların akıllarını iğfal ettiler. Kendileri meşhur olurken, şok edici, çarpıcı beyanatlarla insanları suçlarken bu işten para kazandılar ancak bir yandan da futbol, futbol atmosferini komplo teorileri ile zehirlediler. Fenerbahçeli bu toksikasyona maruz kalmış insandır önce. Bu ülkede Fenerbahçeli olmak İsrail’de Filistinli, Filistin’de İsrail’li olmak gibi bir hale geldi. Yani kimliğiniz sebebiyle bu kadar açık, meşru kabul edilen bir nefrete maruz kaldığınız, ayrımcılığa uğradığınız başka örnekler de var bu ülkede, o örneklerden biri de Fenerbahçeliliktir. İran’da Amerikan Vatandaşı veya Amerika’da Arap olmak gibi bir hal oldu Türkiye’de Fenerbahçeli olmak. Bunu da meşru gördüler. Yani algı şuydu, Fenerbahçe kirlidir, Fenerbahçe başarıya tapar, başarı için her yolu meşru görür, hakemleri bağlar, federasyonu yönetir, para ile kupayı alır. Fenerbahçe taraftarı da bunu meşru gören, bunu doğal kabul eden bir kitledir. Hıncal Uluç ve benzeri cemaatin son kertede söylediği budur. Sonra da sordular neden kimseden değil de bir tek sizden nefret ediyorlar, hadi özeleştiri yapın. Yani 1936’da Naziler herhalde Yahudilere bu soruyu sormuştur. Bu koca Alman milleti neden Fransızlardan değil de Yahudilerden nefret ediyor? Bu tip bir soru nefreti ve ayrımcılığı meşru bir hale getirir mi? Türkiye’de bu soru tabi soruluyor. Yani neden Kürtlerden nefret ediyoruz? Kardeşim tamam ama, nefret etmen bizatihi bir insanlık suçu, nefretle komplo teorileri üretmen, şiddeti meşrulaştırman da bir insanlık suçu. Ben niye sen ötekinden bunca nefret ediyorsun diye özeleştiri yapayım?

Şimdi bu tip bir atmosfere maruz kalan her dar grup ister istemez içine döner. Kimliği pekişir, daha milliyetçi, sert bir hale gelir. Biz bize yeteriz gibi tezahüratlar da bunun sonucudur. Bu da bir tip Fenerbahçe milliyetçiliği. Yani ötekini peşinen dışlıyor diyor ki, sen bana düşmansın. Ancak yaşadığımız atmosfer ve maruz kalınan muamelede bunu gerektiriyor. Gençlerbirliği futbolcuları diyor ki “biz Trabzon için oynadık”, Denizli maçından sonra adam çıkıp diyor ki “laylay Fener olamazsın şampiyon”, öbür tarafta Bursasporlu bir oyuncu Trabzonlu bir oyuncuya bir takım menfaatler vaad ediyor bunu da canlı yayında söylüyor. Bunlar da hiç tartışılmıyor. Fenerbahçeli olmakla itham ettikleri medya bütün bunların üstünü kapatıyor. Ama bunu taraftar görüyor. Yani insanlar maruz kaldıkları haksızlığı bilirler. Bunu da unutmazlar. O zaman da sert tepkiler doğal olarak oluşuyor.

Bugün karşı karşıya kaldığımız durumun temelinde yaşadığımız bu 10 senelik hikayenin çok büyük etkisi var. Bu ülkede bazıları için Fenerbahçe’nin şike yapması “normal” bir durum oldu. Suç olmaktan çıktı. Vaka-i adiye oldu. O Kadar uzun bir süre o kadar çok bu yalan ifade edildi ki insanların algısında bu durum pekişti. Şimdi bu kamuoyu algısı üzerine de bir operasyon yapıldı. Delilleri filan ayrıca değerlendiririz ama bütün hepsinin özetle Trabzonspor’un bir sene boyunca yaptığı basın açıklamalarına dayanması korkunç bir tablodur. Emenike, suçsuz olduğu artık kesindir, bu ülkede her şeyle suçlandı. Şike yapmakla suçlandı, yaşını küçültmekle suçlandı, sandalla bu ülkeye gelmekle suçlandı. Hepsi de yalan çıktı. Kimse de çıkıp özür dilemedi. Bu yalanların mihmandarı bir kere utanmadı. Bülent Ataman’ın özür dilediğini gördü mü bu ülke? Fenerbahçeliler de görmedi.

Dolayısıyla Fenerbahçelilerin tepkilerini değerlendirirken, Fenerbahçelilerin yaşadıklarını da değerlendirmek lazım.

Ancak somut olay üzerinden gidersek ben yönetimin Aziz Yıldırım tshirtü basarak bunu parayla satmasını beğenmedim. Aziz olan Fenerbahçedir. Bir tezahüratın açıkça söylediği gibi. Aslolan Fenerbahçedir. Aziz Yıldırım, Ali Koç, şu veya bu futbolcu, şu veya bu yönetici Fenerbahçe’ye hizmet ederlerse değerlidir ama kimse Fenerbahçe üstünde değildir. Ben Aziz Yıldırım yokken de Fenerbahçeliydim, Aziz Yıldırım gidecek ve Fenerbahçeli olmaya devam edeceğim. Dolayısıyla odak noktamız çubuklu formadır, Fenerbahçedir. Öyle olunca da Fenerbahçenin maruz kaldığı adaletsizlikler benim için asli konu olur. Aziz Yıldırım’ın maruz kaldıkları da Fenerbahçe’ye yöneldiği için konumuzdur. Yönetim şu son 10 senede iki şeyi yapamadı, birincisi Fenerbahçe halkın takımıdır kapsamında gereken hassasiyeti göstermedi. Bu imajı, bu olguyu somutlaştıracak projelerin yapılması lazımdı. Batman’a, Ordu’ya, Mersin’e veya Çankırı’ya Fenerbahçe’nin daha çok gitmesi gerekirdi. Bu ülkenin çocukları için daha derinlikli projeler üretmesi gerekirdi. Bu ülkenin periferinde kalmış insanlar için daha fazla organizasyon yapması icap ederdi. Neden bir basketbol maçını sadece mesela İstanbul’un varoşlarında okuyan çocuklarla doldurmayalım? Neden bu ülkenin dünya şampiyonluğu kazanmış bayan voleybol takımı bir kere de Sivas’da halkın önüne çıkmasın? Bunları ayarlamamız mümkündü. İkincisi ise, şu son 10 senede Fenerbahçe’ye yönelen ithamlarla etkin, güçlü bir mücadele yapılmadı. Bunu PR bakımından söylüyorum, medya ilişkileri bakımından söylüyorum, kamuoyu algısını yaratacak araçlar bakımından söylüyorum. Bunu önemsemediler. Ancak bugün işte medya böyle demonizasyon süreci sonunda Fenerbahçe’yi Türk futbolunun günah keçisi haline getirmişken de, haklı sebepleri ifade edebilecek, bakın Fenerbahçe yanlısı demiyorum, hukuki objektif doğruları ifade edebilecek papazınçayırı gibi bloglar kaldı elde. Ebru Köksaldı, Lube, Ahmet Ercanlar gibi birkaç gazeteci çırpınıyorlar. İş yine halka, taraftara kaldı.

Ve bu büyük bir halktır, büyük bir taraftardır. Bakın söylüyorum bu taraftar tarihin çok sillesinden geçmiş, çok debdebe görmüş, en haşmetli otoriteler karşısında tokadı çok sessiz vurmuş bir kitledir. Fenerbahçe taraftarı, tarihinde çok büyük eziyetler, cefalar görmüştür ve hep yenmiştir. Ben dedim ki “siz tezahürat mı sandınız?” İnsanlar bunu edebi bir yazı zannediyor, halbuki edebi olsa bu kadar insanı etkilemez. Gerçektir bu. Fenerbahçe ile darbeci paşalar bile başa çıkamamıştır. Böyle bir tarihi vardır Fenerbahçe’nin. Hakkını yedirmez Fenerbahçeli. Yine de görüyoruz yedirmiyorlar. Konvoy, Topuk yaylası ziyareti, Taksim, Cadde bu kadar aktif, bu kadar etkin bir kitle Türkiye’de yok. 45 günde yapılanlar sivil toplum açısından değerlidir. Ve bu kitlede işte topuk yaylasına giden bir engelli taraftardan, bir defter sayfasına pastel boyayla Fenerbahçe bayrağı çizen çocuğa, oradan 70 yaşında balkonuna bayrak koyup aşağıdakilere benim için de diye bağıran yaşlı teyzelere kadar çok geniş bir insan çeşitliliği var. Bunu önemsemek zorundasınız. Bunu kaile almak zorundasınız. Nedir bu insanları sokaklara döken bu duygu bunu anlamanız lazım. Bunu anlamazsanız bu çığ olur. 70 yaşındaki bir kadıncağıza şunu yaptıran “duygu” 17-18 yaşında bir çocuğa neler yaptırabilir? Bunu düşünmemiz lazım. Ve bu insanlar ne dediler? Alt metni özetle “adalet”tir. Yani kardeşim 3 temmuzda gözaltına aldın 11 temmuzda karar veriyorsun neyin üstüne, bugün hepimiz biliyoruz ki 3 Temmuz – 10 Temmuz arasında medyada yer alan her haber yalan. Emenikenin görüntüsü yok, Sezer serbest bırakıldı, emniyetin 19 maçta şike ve teşvik primi tespit ettik açıklaması hem suç hem yalan, Konyaspor – Manisaspor maçında Fenerbahçe niye şike yapsın, delili bile yok, savcının “son 5 maçın sonucunu biliyorduk” yönünde açıklaması bile yalan çıktı. Bunca yalan üstüne de 11 temmuzda karar beklediler. Orada dur dedi bu halk. Bu ülkede adalet televizyon programında sağlanmaz. Bu kadar net. Buna dahi bozulanlar oldu. Onlar da bozulsunlar. Bu insanların adalet isteğinden daha değerli değildir birkaç tane kafasını Fenerbahçe ile bozmuş takıntılı ve cahil tipin nefret öncüllü talepleri.

Fenerbahçe taraftarı çok büyük bir karakter göstermiştir. Bunun değeri ileride daha çok anlaşılacak. Ancak bunun anlaşılması için karakterli duruşunu devam ettirmesi ve merceği şahıslardan adalet isteğine doğru konsantre tutması lazım. O sebeple, maske filan bunları doğru bulmuyorum. En büyük delilimiz alın terimiz ve en büyük isteğimiz adalettir. Benim derdim budur. Çubuklu adildir, biz zalimlerden olmadık. Çubuklu çalışkandır, çubuklu ahlaklıdır, biz kötülerden olmadık. Benim için duruş budur. Dolayısıyla hani bir eylem tavsiye etsem de bunu tavsiye ederim. Herkes çubuklu formasını giysin, bayrağını eline alsın, sessizce caddede toplanıp biz buradayız diyelim. Düşmanlığa karşı buradayız, şiddete karşı buradayız, haksızlığa karşı buradayız. Herkes de bilsin bu forma üstüne kara tek bir leke konduran kim varsa onun karşısında da bu milyonlar var. Adaleti de hesabı kesmek için bekliyoruz.

Göksel : Aziz Yıldırım'ın gerek Türkiye genelinde gerekse Fenerbahçe camiası içinde seveni olduğu kadar sevmeyeni de çok fazla. Ancak bu süreçte taraftarın yaptığı Fenerbahçe desteği değil de Aziz Yıldırım desteği gibi görüldü. Sence bu protestolarda öncelikli hedef neydi veya ne olmalıydı ?

Aethewulf : Evet bu bir mesele. Fenerbahçe taraftarı Aziz Yıldırım’a koşulsuz bir biatın parçası olamaz. Kimse Aziz Yıldırımsporcu değil. Fenerbahçe taraftarı Aziz Yıldırım’ın da haklarını kapsayan adaletin bir parçası olabilir. Elbette Aziz Yıldırım için de adalet istiyoruz. Kardeşim en son maç 2 ay önce oynanmış. Bu adam 2 ay önce oynanmış bir maçla ilgili delilleri nasıl yok edebilir? Biri çıksın anlatsın? Bu adam tutuklu, hangi sebeple tutuklu? Delilleri karartacakmış. Böyle bir şey olur mu? Bu adamın özel görüşmeleri, annesinin kızlık soyadı dahi internete servis edildi. Başına gelmedik usulsüzlük kalmadı. Şimdi bir düşmanlık duygusu ile “oh olsun” diyen ile adalet talep eden arasında bir fark yok mu? Yani oh olsun diyen objektif, tarafsız duruşlu mu oluyor? Hayır nefret ettiği insanın başına gelen kötü şeylerden haz bulan zalim oluyor. Fenerbahçe taraftarına da tavsiye edebileceğim tek şey şudur, Aziz Yıldırım Fenerbahçe değildir. Onu ayıralım. Onu ayırırken de zulme maruz kalanı yalnız bırakmayalım. Benim anladığım doğru hareket budur.

Göksel : Aziz Yıldırım'ın başkanlığını nasıl buluyorsun ? İzlediği politikalarda seni en rahatsız eden ve en beğendiğin hamleleri, duruşu hangisi ?

Aethewulf : Şimdi benim büyük Eniştem, çok büyük Fenerbahçelidir. Aziz Yıldırım’a da hayrandır. Aziz Yıldırım der diğer bütün başkanların toplamından çok hizmet etmiştir Fenerbahçe’ye. Heykeli dikilmesi lazım. Enişte 68 yaşında bir insan, Didi’yi görmüş, Metin Oktay ile görüşmüş, en beğendiği futbolcu Beşiktaşlı Yusuf Tunaoğlu. Bunu diyorsa ciddiye almak lazım. Ancak benim açımdan, daha önce de yazdım Aziz Yıldırım’ın yönetim şeklini, tek adamcılığını beğenmiyorum. Fenerbahçe’nin bir totaliter rejim içerisinde yönetilmesini doğru bulmuyorum. Yani Aziz Yıldırım’ın profesyonellere delege edip denetlediği her branşta Fenerbahçe çok büyük atılım yapmıştır, ancak kendisinin bizatihi müdahil olduğu futbol takımında Fenerbahçe “büyük yürüyüş” olarak adlandırdığımız büyük bir Avrupa başarısını elde edememiştir. Bunun da bir sebebi var, Aziz Yıldırım da duygusal bir insan. Duygusal kararlar veriyor. Daum’un gönderilmesi, Zico’nun gönderilmesi, sonra Aragones’in gelişi, gidişi, Daum’un tekrar gelişi, gidişi hep böyle temelde duygusal kararlardır. Bu da takımda bir futbol aklının oluşmasını, istikrarı engellemiştir. Yönetim tarzı sebebiyle iç eleştiri mekanizmaları da atıl kaldığı için uzun süre Fenerbahçe bu endikasyonlara maruz kalmıştır. Bu noktada Olympique Lyon’un başkanı Jean Michel Aulas benchmark edilebilirdi. Ne yazık ki bu atılım yapılamamıştır.

Diğer yönden amatör dediğimiz futbol harici branşlarda elde edilen başarılar ve katedilen mesafe Türk sporu açısından bir devrimdir. Çok büyük hizmettir. Bir sezonda 389 altın, 221 gümüş, 194 bronz madalya, 34 Türkiye şampiyonluğu, 9 Türkiye ikinciliği, 6 Türkiye üçüncülüğü, 1 Dünya şampiyonluğu, 1 Balkan şampiyonluğu, 5 Avrupa şampiyonluğu, 6 Avrupa üçüncülüğü, 3 Avrupa ikinciliği, 3 İstanbul şampiyonluğu, 2 İstanbul ikinciliği elde etmiş bir kulüp yaratmıştır. Bu da herhalde Avrupa çapında bir rekordur.

Dolayısıyla eleştirirken de vicdanımızı kaybetmeyelim. Neticede çok büyük bir hizmettir Fenerbahçe ve Türk sporu için. Ancak düzeltmeye muhtaç noktaları da yok değildir. Futbol konusunda da Aykut Kocaman ile bir futbol aklı ve devriminin oluştuğunu görüyorduk, mutluyduk. Bence Aziz Yıldırım döneminim en parlak icraatlarından biri Aykut Kocaman’dır. Fenerbahçe’nin ihtiyaç duyduğu mevkilere yönelen akılcı transfer hamlesi ve verdikleri destek ile önümüzdeki 10 yılı da Fenerbahçe hegemonyasında yaşayabilirdik. Bu soruşturmanın sonucuna göre de bu öngörünün gerçekleşip gerçekleşmeyeceği belli olacak.

Ancak şunu da söylemek istiyorum, Fenerbahçe öyle bir devdir ki değil ikinci lige, amatör kümeye düşürseler birkaç seneye oradan çıkar yine Türkiye liginde şampiyon olur. Bunu da neye dayanarak söylüyorum? Türkiye’de 30 milyon insanın aşkını, sevgisini kazanmış bir kulüpten bahsettiğimiz için söylüyorum. Bu bir sosyal harekettir, sosyolojik hareketler de mahkeme kararı ile yok edilmez, o hareket gelir o mahkeme kararını üreten sistemi bile değiştirir, yere çalar yine varacağı noktaya varır. Bunu da bir bilim kurgu senaryosu sananlar Türkiye tarihini bir daha okusunlar derim. Türkiye’nin siyasal tarihi özetle bu dediğimin tekrar tekrar doğrulanmasından ibarettir.

Göksel : Fenerbahçe haricinde yurtdışında sempati duyduğun takım var mı ? Varsa hangisi ?

Aethewulf : Fenerbahçe kadar sevdiğim bir takım yok ancak sempati duyduğum takımlar var tabi. Mesela İngiltere’de Liverpool’u çok severim, desteklerim, İspanya’da Barcelona’ya meftun olmamak 90’larda çocukluğunu yaşamış herkes için zordur. Bir de Portekiz’de Benfica’yı çok seviyorum. Büyük bir mazisi olan çok köklü bir camiadır. Eusebio’nun da kendisinin imzalayıp verdiği bir fotoğrafı hala durur.

Göksel : Üyesi olduğunuz herhangi bir taraftar oluşumu var mı ?

Aethewulf : Hayır yok.

Göksel : Zaman ayırdığınız ve sorularıma vermiş olduğunuz cevaplar için çok teşekkür ederim.

Aethewulf : Ben teşekkür ederim, okuyuculara da selam ederim.

16 Yılı Deviren ''IL CAPITANO'' - Javier Zanetti

2011-08-11T09:05:00.000+03:00

Sadece başarılı olmanın peşinde koşulan, değirmen gibi oyuncuların öğütüldüğü bir camiada 15 yılı devirmek ve halen daha oynadığı futbol ve ortaya koyduğu mücadele ile kendisini, izleyenlere ayakta alkışlatmayı başarabilen çok güzel bir insan Javier Zanetti ...

Arjantin'de forma giydiği yıllarda biraz hantal olduğu için kendisine ''Traktör'' lakabı ile hitap ediliyordu. Hepimiz biliriz ki birinin üstüne bir laf yapıştı mı onun değişmesi neredeyse imkansızdır. Bu imkansızı dahi başaran Zanetti uzun yıllardır ''Il Capitano'' olarak çağrılıyor.

1995 yılında henüz 22 yaşındayken geldiği Inter'de bir gün Nerazzurrilerin en çok forma giyen ismi Bergomi'yi Arjantin menşeili biri olarak geride bırakabileceğini kim düşünebilirdi ?

Internazionale'nin 2011-2012 Sezonu Fikstürü

2011-07-28T10:51:00.002+03:00

1) Inter - Lecce (İlk Maç 28 Ağustos 2011, İkinci Maç 29 Ocak 2012)

2) Palermo - Inter (İlk Maç 11 Eylül 2011, İkinci Maç 1 Şubat 2012)

3) Inter - Roma (İlk Maç 18 Eylül 2011 - İkinci Maç 5 Şubat 2012)

4) Novara - Inter (İlk Maç 21 Eylül 2011 - İkinci Maç 12 Şubat 2012)

5) Bologna - Inter (İlk Maç 25 Eylül 2011 - İkinci Maç 19 Şubat 2012)

6) Inter - Napoli (İlk Maç 2 Ekim 2011 - İkinci Maç 26 Şubat 2012)

7) Catania - Inter (İlk Maç 16 Ekim 2011 - İkinci Maç 4 Mart 2012)

8) Inter - Chievo (İlk Maç 23 Ekim 2011 - İkinci Maç 11 Mart 2012)

9) Atalanta - Inter (İlk Maç 26 Ekim 2011 - İkinci Maç 18 Mart 2012)

10) Inter - Juventus (İlk Maç 30 Ekim 2011 - İkinci Maç 25 Mart 2012)

11) Genoa - Inter (İlk Maç 6 Kasım 2011 - İkinci Maç 1 Nisan 2011)

12) Inter - Cagliari (İlk Maç 20 Kasım 2011 - İkinci Maç 7 Nisan 2012)

13) Siena - Inter (İlk Maç 27 Kasım 2011 - İkinci Maç 11 Nisan 2012)

14) Inter - Udinese (İlk Maç 4 Aralık 2011 - İkinci Maç 15 Nisan 2012)

15) Inter - Fiorentina (İlk Maç 11 Aralık 2011 - İkinci Maç 22 Nisan 2012)

16) Cesena - Inter (İlk Maç 18 Aralık 2011 - İkinci Maç 29 Nisan 2012)

17) Inter - Parma (İlk Maç 8 Ocak 2012 - İkinci Maç 2 Mayıs 2012)

18) AC Milan - Inter(İlk Maç 15 Ocak 2012 - İkinci Maç 6 Mayıs 2012)

19) Inter v Lazio (İlk Maç 22 Ocak 2012 - İkinci Maç 13 Mayıs 2012)

Fenerbahçe Taraftarının Tepkisi

2011-07-22T12:04:00.002+03:00

Yazıyı çok fazla uzun tutma niyetim yok çünkü herkesin kendi sabit fikri var ve bu kolay kolay aşılacak bir durum değil. Dün Fenerbahçe taraftarları olarak bizler bir kısım tepkimizde haklıydık ancak göstermiş olduğumuz bir kısım tepki ise saçmalıktan ibaretti.

Bana göre sahaya girmek saçmalıkların en büyük kısmıydı. Hadi girdin sahaya ne için ? Aziz Yıldırım t-shirtünü göstermek için girdiysen dün Saraçoğlu'nda 10 tane dev Aziz Yıldırım posteri vardı gören gördü zaten. Rakibe mi saldıracaktın ? Adamlar zaten günü birlik gelmiş kendi hallerinde takılıyor ve dünyadan haberi yok. Kendi futbolcuna destek için girdiysen büyük köstek oldun. Adamlar sezona hazırlanıyor ve belli bir stratejiyi bütün olumsuzluklara rağmen oturtmak istiyorlar ama 65. dakikada maçı sona erdiyorsun. Peki sahaya ne için girdin ?

Haklı bulduğum kısım basına, daha doğrusu Haberturk ve Taraf gazetelerine gösterilen tepkiydi. Bugün bu tepkiyi fazla gören Beşiktaş ve Galatarasay taraftarı arkadaşları, kendi tribünlerinde ne gibi olaylar çıktığını hatırlamaya davet ediyorum. Sadece biraz empati yapmak gerekiyor. 20 gün boyunca bir sandalyeye bağlandığınızı ve sistematik olarak her gün 2-3 saatte bir birilerinin gelerek sizi tokatladığını düşünün. İllaki içinizde bir nefret oluşur ve yediğiniz bütün tokatların acısını karşınızdakinin boş bir anında çıkartmak istersiniz.

Dün Fenerbahçe taraftarlarının basına, altını çizerek söylemek gerekirse Haberturk ve Taraf gazetelerine vermiş olduğu tepki böyle bir şeydi. Aynı duruma kendinizi koyun ve pek çok şeyden kutsal olarak gördüğünüz Galatasarayınızın, Beşiktaşınızın ya da hangi takımı tutuyorsanız o takım olarak yaşanılanları bir düşünün. Nasıl bir tepki verilebilirdi ?

Basına gösterilen tepki konusunda hazmedemediğim tek nokta foto muhabirlerine gösterilen tepkidir. Hakikaten acıdığım meslek gruplarından biridir ... 90 dakika boyunca yağmurda, karda, kışta, sıcakta iskemlesinin üstünde oturarak gazetesine veya ajansına 2-3 kare resim verebilmek için omuzlarında taşırlar kameralarını ya da fotoğraf makinalarını ve dün tepki gören muhabirlerin arasında pek çok Fenerbahçeli arkadaşımız da vardı. Bu nefret tohumlarını eken ve kendilerini gazeteci sanan şahıslar evlerinde otururken hatta belki bu maçı izlemiyorken bile olan bu emektar topluluğa oldu. Ben kendi adıma sadece bu gruptan ve bu süreçte aklı selim olarak davranan spor yazarlarından özür diliyorum.

Aziz Yıldırım'ı tasvip etmeyen biri olarak bu konuya fazla girmek istemiyorum çünkü Aziz Yıldırım'ı sevenler ile bu konuları sabahlara kadar tartışsak malesef bir orta yol bulamayacağımızı düşünüyorum. Yalnız ben ve benim gibi binlerce insan dün Fenerbahçe'ye destek vermek için Saraçoğlu'na gitmiştik ama gördük ki bir kısım renkdaşlarımızın Aziz Yıldırım sevgisi malesef Fenerbahçe sevgisinin önüne geçmiş ve yaşanılan bu süreç bireyselleştirilmiş. Ben Aziz Yıldırım yerine maç durmadan önce dakikalarca Aykut Kocaman'a, oyunda olmamasına rağmen Alex'e, taraftarını sakinleştiren Volkan'a, dalağını tutarak oynayan Gökhan Gönül'e dakikalarca tezahürat etmek, onları bağrıma basmak isterdim çünkü benim kutsal saydığım Fenerbahçem, bu zorlu süreçte küme düşürülse dahi bu insanlar bu takımı tekrar ayağa kaldıracak ve Aziz Yıldırım'a gösterilen sevginin, desteğin bana göre yarısını belki de daha fazlasını bu takım oyuncuları hakediyor.

Ricky Alvarez Inter'de

2011-07-06T12:21:00.000+03:00

Ani gelişmelerle hareketli günler geçiren Inter, Leonardo'nun PSG ile anlaşmasının ardından teknik direktörlüğe Gasperini'yi getirmişti. Bu anlaşmadan sonra Inter'in ilk bomba transferi Arsenal ve Roma'nın da transfer listesinde olan özellikle de İngiliz temsilcisi tarafından ısrarla istenen Arjantinli Ricky Alvarez oldu. Inter, 5 yıllık bu sözleşme gereğince oyuncuya yıllık 1 milyon euro, Velez kulübüne ise 17 milyon dolarlık bonservis bedeli ödeyecek.

Geçtiğimiz sezon takımı ile Clausura şampiyonluğu yaşayan 23 yaşındaki orta saha oyuncusunun en önemli özelliği, teknik bir oyuncu olmasının yanı sıra sol ayağını raket gibi kullanması ve uzak mesafeli şutları bir hayli sevmesi. Kadro derinliğine muhakkak büyük katkı yapacak olan Alvarez, orta sahanın kanatlarında ve forvet arkası olarak da görev yapabiliyor.

Daha önce Arjantin dışına hiç çıkmamış olması dezavantaj olarak görünüyor olabilir ama Inter'deki Arjantinli oyuncuların fazlalığı Alvarez'in uyum sürecini çabuk atlatması için bir hayli faydalı olacaktır. Alvarez için benim nazarımda en önemli sorun dayanıksızlığı. Velez'de oynadığı 3 sezonda sadece 36 lig maçına çıkması ve oynamadığı maçların çoğunun gerekçesi sakatlık olduğu için İtalya'daki sert futbolu da düşününce Gasperini ve ekibinin Arjantinli oyuncunu sezon öncesi kampında buna göre hazırlaması şart olarak görünüyor.

İngiliz basınında Inter'in Alvarez'i alması halinde Sneijder'i en az 35 milyon euro karşılığında Manchester United'a satabileceği yönünde iddialar var ama umarım sırf yeni transferine güvenerek Wesley gibi bir yeteneği Avrupa'daki rakibine kaptırma gibi bir hata yapmazlar.

Biz Değil Onlar Utansın !

2011-07-05T10:09:00.004+03:00

Fenerbahçe taraftarları hiç kuşku yokki hayatlarının en zor günlerini yaşıyorlar. Ne Denizli'de ne de Şükrü Saraçoğlu'nda son maçta kaybedilen iki şampiyonluk bu kadar üzmemişti, bu kadar çaresiz bırakmamıştı milyonları. 3 Temmuz Pazar sabahı, yargılama nasıl sonuçlanırsa sonuçlasın Fenerbahçe'nin 104 yıllık tarihine vurulmuş kara bir lekedir.

Bu soruşturma evresi ya da operasyon nasıl bir başlık altında görüyorsanız farketmez 2 evrede incelenmeli.

SİYASİ ETKİSİ

Soruşturmayı başlatan ve yürüten savcıların, Ergenekon ve Balyoz gibi Türkiye'nin aylarca konuştuğu ve yıllarca konuşmaya devam edeceği davalarda başrolü oynaması, bu operasyonun genel seçimlerden ve Türkiye Futbol Federasyonu Başkanlık seçimlerinin hemen akabinde gerçekleştirilmiş olması, Aziz Yıldırım'dan sonraki en güçlü başkan adayı olan Mehmet Ali Aydınlar'ın alınan ani bir karar ile TFF başkanı yapılması, Aziz Yıldırım'ın geçtiğimiz aylarda girmiş olduğu bir ihalede ''cemaat'' olarak adlandırılan kişilerle ters düşmüş olması gibi pek çok iddia ve etken işin siyasi kesimle ilgili olduğunun düşünülmesine neden oluyor. Bu kadar fazla sayıda faktörün bir arada bulunmasının ardından böyle düşünenleri ''dışlamak'' aslında haksızlık. Ancak siyasi olsun veya olmasın ortada büyük bir usulsüzlük var ve bu yaşanan gelişmeler direkt olarak kamuyu ilgilendirdiği için Savcılık Makamı'nın bu konuda harekete geçmesi kadar doğal bir şey söz konusu olamaz.

VİCDANİ ETKİSİ

Bir insan ne kadar gaddar, ne kadar duygusuz, ne kadar hırslı veya iyi yürekli olursa olsun günün birinde vicdanı ile başbaşa kalıp bunun muhasebesini yapacaktır. Benim pek çok şeyden daha üst sıraya koyduğum FENERBAHÇEM, 2 kez şampiyonluk kaybetti, Şampiyonlar Ligi'nde ''0'' çekti, doğduğumdan beri bana Türkiye Kupası'nın yüzünü göstermedi, Manchester'dan 6 gol yedi, Galatasaray'dan 5 gol yedi, Beşiktaş'a kendi evinde 10 kişi ve kalecisiz olarak 4-3 yenilerek kısacası hayatımın bazı dönemlerde benim çok büyük üzüntüler yaşamama vesile oldu. Ama Fenerbahçe özelinde yaşadığım hiçbir üzüntü beni ortaya atılan bu iddialar, görüntüler ve konuşmalar kadar derinden yaralamadı.

Aziz Yıldırım'ı sevmediğimi daha önce gerek ekranda, gerekse blogda gerekse de dost sohbetlerinde pek çok kez dile getirdim ve bu yüzden küfür de yedim, arkadaşlarımın şakayla karışık hışımına da uğradım. Düşene vuran çok olacağı için bunun detayına asla girmeyeceğim ama bu konudaki düşüncelerim Emre kardeşim ile paraleldir.

Başkanı sevmememe rağmen askere gittiğim dönem hariç 8 yıldır kombinemi hep ilk gün aldım veya yeniledim; her sezon lisanslı ürünlere ciddi meblalağlar ödedim ve kulübümün zor günlerinde her zaman destek oldum. Yeri geldi hiç hazetmememe rağmen Fenerbahçe Spor Kulübü'nün başkanlık gibi kutsal makamını orada Aziz Yıldırım olmasına rağmen ona yapılanlardan dolayı savundum. Sonuç olarak taraftarım ve tarafı olduğum kulübümün haklarını her zaman savunmak benim asli görevim. Benim gibi elbette bunların hatta bunlardan 5-10 kat daha fazlasını yapan Fenerbahçe taraftarları vardı ve varolmaya da devam edecektir.

Evet Fenerbahçem beni bazen mutluluktan gözyaşı dökecek kadar çok sevindirdiği gibi bazen de üzdü ama asla utandırmadı. Bugün ortaya atılan onlarca iddiaya rağmen halen daha utanmıyorum çünkü utanması gerekenler Fenerbahçe taraftarları değil, 7'den 70'e bu armaya ve renklere gönül vermiş olanları üzenlerdir, Zeki Rıza Sporel'in, Cihat Arman'ın, Alaattin Baydar'ın, Sabih Arcan gibi efsanelerin kemiklerini sızlatarak emanetlerine hıyanet edenlerdir; Rıdvan Dilmen, Datcu, Aykut Kocaman, Faruk Ilgaz, Lefter gibi yaşayan efsanelerimizi çaresiz bırakanlardır.

Bu yargılamanın sonucu ne olursa olsun 104 yıllık geçmişe sahip olan ve kutsal saydığımız kulübümüzü ortalığa meze olarak sunanlara, Fenerbahçe armasından rant sağlayanlara, milyonlarca taraftarı bu iddialar yüzünden üzüntüye boğanlara 1 gram dahi hakkım varsa ben HAKKIMI HELAL ETMİYORUM.

Ortaya atılan bu iddialar gerçekse ve şikeye sebebiyet verilmişse bunu yapanlar cezasını çeksinler. Umarım bu temizlik operasyonu sadece bu sene ile sınırlı kalmaz ve bu işlere karışmış bütün pisliklerden arındırılarak futbolumuzu geri kazanırız...

Maymun İştahlı Leonardo

2011-06-28T07:00:00.000+03:00

AC Milan ile teknik direktörlük kariyerine merhaba diyen Leonardo, geçtiğimiz sezon Benitez'in Inter'deki görevine son verilmesinin ardından Milano'nun bir diğer büyüğü olan Inter'in başına geçince hem kahraman hem de hain ilan edilmişti.

Sadece 2 yıl içerisinde İtalya'nın 2 büyük kulübünü de çalıştıran Leonardo, Inter başkanı Massimo Moratti için de özel bir yere sahipti. 41 yaşındaki teknik adamla uzun süre çalışmayı planlayan Moratti, Leonardo'nun ani bir manevra ile rotasını Paris'e çevirmesi ile adeta gafil avlandı. Aslında Brezilyalının futbolculuk geçmişine gözattığımızda kendisinin seyahat etmeyi çok sevdiğini anlayabiliriz.

1987 yılında kariyerine Flamengo forması ile başlayan Leonardo'nun bu macerası 1990 yılına kadar devam etti. Profesyonel futbolculuk kariyerindeki diğer yılları ise şöyle,

1990 - 1991 (Sao Paulo)
1991 - 1993 (Valencia)
1993 - 1994 (Sao Paulo)
1994 - 1996 (Kashima Antlers)
1996 - 1997 (PSG)
1997 - 2001 (Milan)
2001 - 2002 (3. kez Sao Paulo ve 2. kez Flamengo)
2002 - 2003 (Milan)

Futbolculuk kariyerinde bir yandan ''daldan dala'' moduna giren ama bir yandan da ''tilki - kürkçü'' denklemine saygı duyan Leonardo'nun teknik sorumlu sıfatı ile nereleri gezeceğini zaman gösterecek.

Kod Adı: 'Deja-Vu'

2011-06-22T20:10:00.000+03:00

Avrupa'da Andre Villas-Boas ismi hızla yankılanmaya başladı... Zaten bunun böyle olacağı çok öncesinden belliydi, keza bu genç adamdaki cevheri kimse göz ardı edemezdi. Ancak biz işin farklı boyutundayız: Jose Mourinho-Andres Villas-Boas benzerliği.

Bundan tam yıl 21 yıl önce Jose Mourinho teknik adamlık kariyerine başladı. Sporting Lisbon, Porto ve Barcelona'da dünyaca ünlü efsane İngiliz Sir Bobby Robson'un tercümanlığını yaparak ilk adımlarını atmaya başlamıştı Jose. Moruinho daha sonra Porto'nun yolunu tuttu ve burada sayısız kupa kazandı. Ama 2003-04 sezonunda Şampiyonlar Ligi kupasını kaldırınca, o zamanın en büyük takımı olarak gösterilen Chelsea'ye gitmemek olmazdı. Ki öyle de oldu ve Jose, Chelsea'ye giderek dünya tarihine adını altın harflerle yazdıracağı yılların ilkine ayak basmış oldu.

Chelsea döneminde Avrupa'da pek başarı sağlayamasa da, uzun süre sonra Chelsea'yi iki sene üst üste şampiyon yapan Jose, 2004-05 ve 2005-06 yıllarında dünyanın en iyi teknik direktörü reçilmişti. 2009-10 sezonunda ise Inter'de ikinci senesini geçiren ve Inter'e tarihinin en başarılı sezonunu yansatan isim yine Jose'ydi. O sene Inter lig, kupa ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu kazanınca Jose'yi durdurmak imkansız hâle gelmişti. Ve bunun sonucunda da Jose, tüm zamanların en büyük futbol kulübü olarak lanse edilen Real Madrid'in başına geçti. Burada ilk senesinde Kral Kupası'nı kaldıran Jose, bakalım daha ne başarılar elde edecek?

Şimdi gelelim Andre Villas-Boas'a...

Villas-Boas da aynı Jose gibi Portekiz doğumlu ve futbolun teknik kısmındaki kariyerine çok erken yaşta adım atmış birisi. Ne hikmettir ki, Boas da aynı Jose gibi Sir Bobby Robson'un yardımcılarından biri olarak kariyerine merhaba dedi ve daha sonra Porto'da Mourinho'nun yardımcılığını üstlendi. Aynı şekilde 2009-10 sezonuna kadar, Chelsea ve Inter'de de Mourinho'nun yardımcılık görevini devam ettirdi.

Ve o da Jose'ye benzemekte hiç güçlük çekmedi. 2010 yılında Porto'nun başına geçen ve bu sezon Porto ile lig, kupa ve UEFA Kupası şampiyonluğu kazanan Boas'ın da sıradaki durağı Chelsea oldu.

Bir tarafta 2003 yılında Porto'ya Avrupa kupasını kazandırıp Chelsea'ye giden ve şu an dünyanın en iyi teknik direktörü olarak gösterilen Jose Mourinho, diğer tarafta 2010 yılında Porto'ya Avrupa kupası kazandırıp Chelsea'ye giden Andre Villas-Boas. İkisi de Portekizli, ikisinin de başlangıç noktası tercümanlık, ikisi de genç...

Şimdi siz söyleyin, hangisi daha büyük olacak ?..

2012 Model Fenerbahçe...

2011-06-19T02:55:00.000+03:00

Fenerbahçe, inanılmaz çekişmeli süren uzun bir maratonun ardından 18. şampiyonluğunu kazandı ve Türkiye ligleri tarihinin en çok kupa kaldıran takımı oldu. 21. yüzyılda 5. defa şampiyon olan Sarı Kanarya, son şampiyonluğunu muhteşem bir performansın ardından yaşadı ve taraftarlarını uzun bir aradan sonra mutlu etti.

Bu yazıda, Fenerbahçe'nin son yıllardaki transfer politikasını ve futbol düzenini yazacağım. Ve tabii ki de 2012 model Fenerbahçe'nin ne durumda olduğunu ve nasıl değişikliklere gittiğini de sizlerle paylaşacağım. Buyursunlar o zaman, yazımız başlasın...

Fenerbahçe yıllardır futbol konusunda demokratik yönetilmiyor aslında. Senelerdir kim gelirse gelsin, taraftarı etkilemek için büyük paralar verip bir yıldız alıyor, diğer transferleri de hiç gözlem yapmadan ve incelemeden seçip alıyordu.

İlk Daum döneminden ikinci Daum dönemine, etkileyici süren Zico zamanlarında, çok şey beklenen Aragones devrinde de hep böyle şeyler yaşandı. Anelka, Güiza, Roberto Carlos, Josico, Maldonado gibi isimler alındı büyük paralar verilip. Ama bunların hepsinin sonu aynı oldu: Hiçbiri Fenerbahçe'ye gram katkı vermeden gitti.

==========

Artık dünya futbolunda hiçbir takım koşmayan, mücadele etmeyen, çaba göstermeyen oyunculardan kurulu değil. Artık kimse büyük paralar verip yıldız almıyor. Tabii ki bunlara endüstriyel futbola kurban gidem takımlar dahil değil bildiğiniz gibi...

Ama son 1-2 senedir de Türk futbolu da bu düzeye ulaştı ve sadece para verilip alınan yıldızlar değil, takım için mücadele edecek yıldız veya sıradan oyuncular alınıyor takımlara. Ve bunun da katkısı ortada tabii ki, Türk futbolcuları birer ikişer dünya devlerine transfer oluyor ve Türk futbolu Avrupa'da söz sahibi olmaya başlıyor.

==========

Şimdi yazımızın asıl konusuna dönelim. Fenerbahçe de futboldan anlayan kişilerin olaya el koymasıyla ve başkan Aziz Yıldırım'ın sistemi istenilen şekilde değiştirmesiyle son 1-2 yıldır oyuncu düzeyinde 180 derece döndü.

Yıllardır kadroya Alex ve 10 kişi çizen teknik diretörler vardı. Ama bu hocalar aynı zamanda bu 10 kişiyi takıma katkı vermeyen yıldız(!) oyunculardan oluşturuyordu. İşte Aykut Kocaman'ın takıma gelmesi, bütün bu yıldız sistemini ve değişilmez denen düzeni değiştirdi.

Öncelikle 2010-2011 sezonunda Niang gibi takımı için ter döken yıldız dışında kadrosuna sadece mücadeleci oyuncuları ekleyen Fenerbahçe, bunun sonucunu da lig sonunda aldı ve şampiyonluğu kazanarak kadro değişikliğinin ne kadar etkili olduğunu gösterdi.

==========

2011-12 | Takımdan Ayrılanlar

Fabio Bilica > Eskişehirspor

Fabio Bilica takıma çok büyük umutlarla transfer edildi 2 sezon önce. Futbol olarak çok savaşçı ve çabalayacı olsa da, özel hayatı ve futbol içindeki değişik hareketleriyle kendisini herkese karşı soğuttu ve sonunda Fenerbahçe'den ayrıldı.

Zaten uzun zamandır zorunlu olmadıkça kadroya giremeyen Fabio Bilica, Sezer Öztürk transferinde şaşırtıcı bir biçimde takasa dahil oldu ve Fenerbahçe'den ayrıldı.

Abdülkadir Kayalı > Eskişehirspor

3 sezon önce Fenerbahçe'ye çok büyük umutlarla transfer edilen bir başka oyuncuydu Abdülkadir. Takımın uzun yıllar formasını giymesini bekliyordu herkes. Ancak ilk senesinde istediklerini yapamayınca 1.5 sezon İstanbul B.B.'ye kiralık verildi. Daha sonra da Sezer Öztürk transferinde takasta kullanılınca, Türk futbol tarihinde büyük takımlarda kaybolan genç oyuncular arasında yerini bulmuş oldu.

Gökhan Ünal > Kayserispor

Aslında Gökhan için söylenecek pek çok şey yok. Trabzonspor'dan 2 sezon önce devre arası, fazla görülen bir bedelle takıma takıma dahil oldu ama bu iki sezonda o da hiç varlık gösteremedi. O da eski takımına dönerek, futbol kariyerini tekrar aydınlatmak isteyenler arasına girdi.

İlhan Eker > Kayserispor

Fenerbahçe'ye büyük bir şevkle transfer olan İlhan Eker, takımda geçirdiği tek sezonda bir elin parmağı kadar maça çıkmayınca Serdar Kesimal takasında kullanıldı ve takımdan gönderilen beş isimden biri oldu.

Okan Alkan > Kayserispor

Bu sezonki Manisaspor maçında profesyonel kariyerine adım atan ve gösterdiği muhteşem performansla bir anda adından söz ettiren Okan, özel hayatındaki olaylarıyla ve Aykut Kocaman ile arasındaki bazı ilişkilerde gözden düşünce kiralık oalrak takımdan gönderildi.

==========

2011-12 | Takıma Katılanlar

Serdar Kesimal

Fenerbahçe yıllardır çareyi yabancı stoperlerde medet umdu ve bazılarında çok başarısız olurken, bazılarında ise nokta atışı yaptı. Ama bu sezon Türk futbolunda adını duyuran ve bütün takımların ilgisini çeken Serdar Kesimal takıma katıldı. Yobo'nun veya herhangi bir yabancı stoperin takıma katılıp katılmayacağını düşünürsek ve yabancı sınırını da varsayarsak, Serdar transferi gayet nokta atışı olmuş durumda.

Emmanuel Emenike

Bu sezon Süper Lig'e çıkan Karabükspor'da etrafı sarsan ve inanılmaz performansıyla göz dolduran Emenike de takıma katılan isimlerden biri. Fenerbahçe'nin bu sene Şampiyonlar Ligi'nde en az 6 maç yapacak olması ve Niang ile Semih'in de inişli çıkışlı performanslarını göz önünde bulundurursak, Emenike transferi her tarafıyla olumlu karşılandı.

Sezer Öztürk

Uzun uğraşlar sonucunda takıma katılan bir diğer isim de Sezer Öztürk. Fenerbahçe'nin son yıllardki en büyük handikaplarından bir tanesi, yeteri kadar kadro derinliğine sahip olamaması ve bazı zamanlarda birçok oyuncunun sakatlanması. İşte bu yüzden de Sezer gibi genç ve takıma direkt olarak etki edebilecek bir oyuncunun transferi hiçbir şekilde yadırganamaz.

Orhan Şam

Fenerbahçe, son yıllardaki defans transferlerinde bir türlü orta noktayı bulamıyor demiştik. Takımdaki rotasyon sorununun en fazla yaşandığı yer de defans bölgesiydi kuşkusuz. Özellikle 4 sezondur Gökhan Gönül'ün yedeğinin bulunamaması, Fenerbahçe'nin canını bir hayli sıkmıştı kimi zamanlarda. Ancak Orhan Şam transferi belki de Fenerbahçe'ye ilaç gibi geldi. Yıllardır Gençlerbirliği Oftaş'ta da beraber oynayan bu ikilinin, birbirlerinin eksikliklerini tamamlayacakları kuşkusuz.

Fenerbahçe'nin şu ana kadar yaptığı 4 transferin de birçok ortak yönü var. Her dört oyuncu da genç, dördü de takımdaki yerini sorun etmeyecek, dördü de oynadığı zaman kilit olabilecek vs. gibi özelliklere sahip oyuncular. O yüzden Fenerbahçe'nin yıllar sonra çok anlamlı ve başarılı bir transfer politakası izlediğini söyleyebiliriz.

==========

2011-12 | Fenerbahçe'nin İlk 11'i

Şu ana kadar yapılan transferlere ve kadroya baktığımızda, Fenerbahçe'nin gelecek sezon için en ideal 11'i yukarıda gibi olur.

Kalede yerini kimselere kaptırmayacak gibi gözüken Volkan yer alıyor. Defansta geleceği belli olmayan Yobo'yu koyduk yine de. Diğer 3 isim ise iskelet olarak aynen yerlerini koruyor.

Orta sahada geçen seneye göre olası bir ön libero transferi olacak gibi gözükse de, olmaması takdirinde Selçuk yine kadrodaki yerini alacak gibi gözüküyor. Tabii ki ileride de Niang forma giyecek isim.

2011-12 | Fenerbahçe'nin İkinci 11'i

İkinci 11'de ise kalede genç Mert olacak büyük ihtimalle. Defansın ortasında çok güvenilen iki isim Bekir ile Serdar yer alacakken; sağda Orhan, solda da bek özelliği taşıyan Caner Erkin görev yapacaktır.

Orta saha ise, ilk 11'de yer alan orta sahayı aratmayacak düzeyde. Ön libero mevkiinde Cristian yer alırken, geriye kalan 3 isim Özer, Sezer ve Dia gibi genç ve çalışkan isimler olacak.

Tabii ki ileride de bütün takımların korkulu rüyası Semih ve Emenike ikilisi görev yapacaktır.

==========

Bu yazımızda Fenerbahçe'nin son yıllardaki transfer politikasını, kadro yapısını, bu seneki transferlerini ve ağrılıkla gelecek yılki kadrosunu değerlendirdik. Okurken zevk aldıysanız ne mutlu bize...

TFF'nin Yeni Başkanı Mehmet Ali AYDINLAR

2011-06-15T23:20:00.003+03:00

Türkiye'nin en önemli sağlık kurumlarından olan Acıbadem'in Yönetim Kurulu Başkanı olan Sayın Mehmet Ali Aydınlar için bugün yapılan Kulüpler Birliği toplantısının ardından Türkiye Futbol Federasyonu'nun yeni başkanı diyebiliriz. 1956 yılında Malatya'da dünyaya gelen Aydınlar, 1993 yılında Acıbadem Hastanesi ile sağlık sektörüne oradan da elde ettiği başarılarla Türkiye'nin gündem adamlarından biri haline gelmeyi başarmıştır.

Doğrusunu söylemek gerekirse bir Fenerbahçe taraftarı olarak Mehmet Ali Aydınlar'ı TFF başkanı olarak değil de Fenerbahçe Spor Kulübü başkanı olarak görmeyi tercih ederdim. Allah kimselere göstermesin ama çevresindeki en yakın insanları zamansız bir şekilde toprağa teslim etmek zorunda kalmasına rağmen yıkılmayan, onca hengamenin arasında profesyonel anlayışından asla ödün vermeyen, kurumsallaşmada başında olduğu kurumlara çağ atlatmayı başaran önemli bir insan Mehmet Ali Aydınlar...

Fenerbahçe taraftarları ve Türk spor kamuoyu onu daha çok Acıbadem grubunun Fenerbahçe Voleybol takımına sponsor olması ile tanıdı. Ancak Mehmet Ali Aydınlar'ın Fenerbahçe macerası Ali Şen dönemine kadar uzanmaktadır. Bunun yanı sıra Fenerbahçe'nin Samandıra Tesislerinde ve Fenerbahçe Burnu'ndaki olimpik yüzme havuzunun yapımında büyük katkıları vardır. Fakat hiç kuşku yok ki Fenerbahçe Acıbadem denildiğinde akıllara gelen ilk isimdir. Voleybol şubesinin yetkilerini ele aldıktan sonra yaptığı program dahilinde ilerleyen ve her sene bir önceki seneden daha dikkat çeken başarılara imza atılmasında büyük pay sahibi olan Mehmet Ali Aydınlar, Fenerbahçe Acıbadem Kadın Voleybol Takımı'nın kısa sürede marka olmasındaki en önemli aktördür. İşini tamamen profesyonel bir kadro ile yapması ve benmerkezci bir anlayışa sahip olmaması en büyük artıları.

Fenerbahçe futbol takımına tarihinin en büyük başarısını kazandıran Arthur Zico'nun kulübümüzden ayrılışını herkes dün gibi hatırlıyordur. İstanbul Atatürk Havalimanı'nda kulüpten sadece tercüman Samet Güzel'in yer aldığı, evinin anahtarını teslim edebilmek için adeta kendini parçalayan bir futbol efsanesi buruk bir şekilde bu ülke topraklarına veda etti. Şimdi Zico ile Mehmet Ali Aydınlar arasında ne alaka var dediğinizi hissediyorum bu yüzden konuyu hemen bağlıyorum. Sayın Aydınlar'ın Fenerbahçe Spor Kulübü'ne kısa sürede büyük hizmet vermiş olan Jan De Brandt'a veda yemeği vermesi ve bütün oyuncuları, teknik ekibi, çalışanları o gece orada bulundurması belki ilk bakışta küçük görünüyor ama bence çok büyük bir detay. Sorumluluğunu üstlendiği kurumun kendi içinde birbirine bağlı olması, vefa hissini kaybetmemesi ve her şeye rağmen güzel bir şekilde teşekkür etmeyi bilmesi sadece yöneticilik bazında değil insanlık açısından da önemli bir hadisedir.

Benim gözümde Mehmet Ali Aydınlar Fenerbahçe açısından böyle önemli bir değer. Peki ya Türk futbolunun patronu olunca nelerle karşılaşacak ? Akla gelen ihtimalleri detayına girmeden özet olarak geçmekte fayda var :

- Beşiktaş, Galatasaray ve Trabzonspor başta olmak üzere pek çok kulübün desteğini alan Mehmet Ali Aydınlar, ilk bakışta rahmetli Hasan Doğan'ın ardından büyük saygı uyandıracak bir isim olarak görünüyor ve son yıllarda yaşanan kaos ortamının durgunlaşma ihtimali mevcut.

- Beşiktaş, Galatasaray ve Trabzonspor'un başarısız, Fenerbahçe'nin başarılı olması durumunda Türk futbolunun kanayan yarası olan ''yöneticiler'' geçtiğimiz sezonlardaki üstün (!) performanslarına devam ederlerse bahaneleri hazır : '' TFF başkanı Fenerbahçeli. ''

- Profesyonellik ve kurumsallaşma anlamında gayet başarılı olan Mehmet Ali Aydınlar, Levent Bıçakçı döneminde başlayan, rahmetli Hasan Doğan ve Mahmut Özgener dönemlerinde ciddi adımlar atılarak devam edilen Türk Futbolu'ndaki kurumsallık ve altyapı ilişkileri için ilaç olacak ve seviye atlatacak nitelikte bir isim.

- Gelelim en çok korktuğum ve sadece kendi kuruntum olarak kalmasını arzu ettiğim bölüme... Beşiktaş, Galatasaray ve Trabzonspor'un başarılı, Fenerbahçe'nin başarısız olması durumunda Fenerbahçe taraftarının önüne ''yem'' olarak atılması ve kendisi için bir gün çok istenilen Fenerbahçe başkanlığı için darbe alacak olması. Daha önce Fenerbahçe başkanlığını düşünenlerin başına gelenleri hatırladıkça tahtalara vurmuyor değilim.

Umarım bu saydığım ihtimallerden sadece birinci ve üçüncü olanlar gerçekleşir ve her zaman yüzündeki gülümsemenin eksilmesini istemediğim bir insan olan Sayın Mehmet Ali Aydınlar'ın TFF Başkanı olarak da kariyeri başarılarla dolar taşar.

İnancın Zaferi : Şampiyon FENERBAHÇE

2011-05-23T10:31:00.004+03:00

2006 yılında son maçta Denizli'de yaşanan travmadan sonra gelen şampiyonluğun ardından, geçen sezon yine son maçta yaşanan bambaşka bir travmanın ardından dün akşam elde edilen şampiyonluk Fenerbahçe'nin camia olarak bütünleştiği zaman neler yapabileceğinin en önemli göstergesi.

Ligin ilk yarısını 9 puan geride kapatıp yıllardır alınamayan Türkiye Kupası'na Yeni Malatya faciası da eklenince Fenerbahçe için kabus dolu günler başlayacaktı. Ancak bu maç Fenerbahçe'ye tokat etkisi yaratınca herkes silkelendi ve kendine geldi. Takım içindeki karışıklıklar giderildi, oyuncular ile hoca arasındaki diyaloglar gelişti ve en önemlisi herkes birbirine saygı duyup birbirini daha çok sevmeye başladı. Antalya ve Trabzon maçlarından kazanılan 6 puan ise takımın bambaşka bir kimliğe bürünmesine sebep oldu.

Son 8 haftaya girildiğinde Türk futbol kamuoyu hiç yabancısı olmadığı bir filmi tekrar izlemeye başladı : Şikeler ve Şaibeler ... Hakemlerin ve futbolcuların memleketi, yöneticilerin federasyon ve MHK üzerindeki etkisi, bir türlü nasıl olduğunu anlayamadığım telefon görüşmelerinin satırı satırına gazete manşetlerini süslemesi ... Her sezon başında ülke futbolunun marka değeri diye atıp tutanların artık gözünü zafere giden yolda her şey mübahtır anlayışı bürümüştü. Kim takar Türk futbolunun marka değerini, biz mi kurtarabiliriz bu ülkenin futbolunu ...

Bu karanlık ve dibi görünmeyen suyun üstünde yakamoz gibi parlayan isimlerin de hakkını vermek lazım. Şenol Güneş ve Alex De Souza bu kadar gergin ortama rağmen aklı selim davranışları ile umarım bundan sonrası için herkese örnek olur. Ardından kriz ortamını çok iyi yöneten Aykut Kocaman'ı, canını dişine takarak her hafta aynı ritim ile oynayan Gökhan Gönül'ü, yıllar geçtikçe daha da olgunlaşan ve çok kritik kurtarışlara imza atan Volkan Demirel'i, adı yüzlerce transfer dedikodusuna karışmasına rağmen çizgisini bozmadan herkesin övgüsünü alan Selçuk İnan'ı, dibe vurduğu düşünülmesine rağmen harika bir geri dönüşe imza atan Burak Yılmaz'ı 2010-2011 sezonu için çok ayrı bir yere koyuyorum.

Ankaragücü maçına gelirken gencecik yaşta trafik kazasında hayatlarını kaybeden Soner ve Murat'ı huzura erdirdikleri için, geride kalan milyonlara bu sefer şampiyonluk sevinci yaşattıkları için, malzemecisine, aşçısına, sağlık ekibine, tesis görevlilerine, teknik heyete, yönetim kuruluna, kısacası bütün Fenerbahçe camiasına KOCAMAN teşekkürler ...

Futbol İçin Erken Transfer Vakti...

2011-05-19T19:00:00.003+03:00

Avrupa futbolu için artık çanlar son kez çalmaya başlıyor. Bazı ligler dışında çoğu liglerde şampiyonlar önceden belli oldu, çoğunda da ligler çoktan bitti. Ama 2011-12 sezonu başlamadan önce transfer haberleri da bir bir gelmeye başladı. Biz de sizler için 4 büyük ligte hangi transferlerin gerçekleştiğini tek tek yazdık. İşte futbol hayatını bitirenler, gerçekleşen transferler ve serbest kalan oyuncular:

=====

İngiltere

Kariyerine Son Veren İsimler:

Edwin Van Der Sar - Manchester Utd.

Patrick Vieira - Manchester City

Yeni Gelen İsimler:

Ahmed Elmohamady - Enppi Club ==> Sunderland

Myles Anderson - Leyton Orient ==> Blackburn Rovers

Lucas Piazon - Sao Paulo ==> Chelsea

Dan Burn - Darlington ==> Fulham

Başka Lige Giden İsimler:

Joe Dudgeon - Manchester Utd. ==> Hull CityWayne Routledge - Newcastle Utd. ==> QPR

Ryan Allsop - WBA ==> Millwall

Lee Bowyer - Birmingham City ==> Vereinslos
Frank Fielding - Blackburn Rovers ==> Derby City

Nemanja Matic - Chelsea ==> Benfica

Serbest Kalan İsimler:

Boudewijn Zenden - West Ham Utd.
Robert Green - West Ham Utd.

Danny Gabbidon - West Ham Utd.

Matthew Upson - West Ham Utd.

Jonathan Spector - West Ham Utd.

Lars Jacobsen - West Ham Utd.

Kieron Dyer - West Ham Utd.

Zavon Hines - West Ham Utd.

Moustapha Salifou - Aston Villa
Ricardo Gardner - Bolton Wanderers

Johan Elmander - Bolton Wanderers

Robbie Blake - Bolton Wanderers

Zoltan Gera - Fulham

=====

İtalya

Kariyerine Son Veren İsimler:

Paolo Orlandoni - Inter

Yeni Gelen İsimler:

Lus Castaignos - Feyenoord ==> Inter

Philippe Mexes - AS Roma ==> AC Milan

Taye Taiwo - Olympique Marseille ==> AC Milan

Kevin-Prince Boateng - Genoa ==> AC Milan

Carlos Labrin - Huachipato ==> Palermo

Milan Milanovic - Lokomotif Moscow ==> Palermo

Federico Fernandez - Estudiantes ==> Napoli

Tim Matavz - Groninge ==> Napoli

Edinson Cavani - Palermo ==> Napoli

Frederik Sörensen - Lyngby ==> Juventus

Graziano Pelle - AZ Alkmaar ==> Parma

Ze Eduardo - Santos ==> Genoa

Francesco Acerbi - Reggina ==> Genoa

Luca Ceppitelli - Andria ==> Bari

Samuele Bettoni - Reggiana ==> Fiorentina

Matija Nastasic - Partizan ==> Fiorentina

Niccooo Manfredini - Reggiana ==> Fiorentina

Danilo - Brasil ==> Udinese

Moestafa El Kabir - Mjallby ==> Cagliari

Başka Lige Giden İsimler:

Samon Rodriguez - Juventus ==> Bassano

Serbest Kalan İsimler:

David Suazo - Inter
Simone Loria - AS Roma

Valerio Virga - AS Roma

Andrea Pirlo - AC Milan

Alexander Manninger - Juventus

Hasan Salihamidzic - Juventus

=====

İspanya

Kariyerine Son Veren İsimler:

Ivan De La Pena - Espanyol

Yeni Gelen İsimler:

Nuri Şahin - Borussia Dortmund ==> Real Madrid

Adil Rami - LOSC Lille ==> Valencia

Ander Herrera - Real Zaragoza ==> Sevilla

Ibrahima Balde - Atletico Madrid ==> Osasuna

Diego Buonanotte - River Plate ==> Malaga

Liassine Camaduro - Sanse ==> Real Sociedad

Serbest Kalan İsimler:

Vicente - Valencia

=====

Almanya

Kariyerine Son Veren İsimler:

Sami Hyypia - Bayer Leverkusen

Jean-Sébastien Jaurès - B. Mönchengladbach

Daniel Klewer - Nürnberg

Danny Fuchs - Kaiserslautern

Yeni Gelen İsimler:

Nils Peterse - Energie Cottbus ==> Bayern München

Mehmet Ekici - Bayern München ==> Werder Bremen

Karim Bellarabi - Braunschweig ==> Bayer Leverkusen

Ömer Toprak - Freiburg ==> Bayer Leverkusen

Andre Schürrle - Mainz 05 ==> Bayer Leverkusen

İlkay Gündoğan - Nürnberg ==> Borussia Dortmund

Chris Löwe - Chemnitzer ==> Borussia Dortmund

Tamas Hajnal - Borussia Dortmund ==> Stuttgart

Srdjan Lakic - Kaiserslautern ==> Wolfsburg

Patrick Ochs - Eintracht Frankfurt ==> Wolfsburg

Marcel Risse - Bayer Leverkusen ==> Mainz 05

Eric Choupo-Moting - Hamburg ==> Mainz 05

Zoldan Stieber - Alemannia Aachen ==> Mainz 05

Deniz Yılmaz - Bayern Munchen ==> Mainz 05

Zdenek Pospech - Kopenhag ==> Mainz 05

Nikolai Müller - Greuther Fürth ==> Mainz 05

Andreas Ivanschitz - Panathinaikos ==> Mainz 05

Christian Fuchs - Bochum ==> Mainz 05

Mathew Leckie - Adelaide United ==> B. Mönchengladbach

Odise Roshi - Flamurtari ==> Köln

Beg Ferati - Basel ==> Freiburg

Alexander Esswein - Dynamo Dresden ==> Nürnberg

Tomas Peckart - Jablonec ==> Nürnberg

Olcay Şahan - Duisburg ==> Kaiserslautern

Başka Lige Giden İsimler:

Hamit Altıntop - Bayern München ==> Real Madrid

Peter Niemeyer - Werder Bremen ==> Hertha Berlin

Nuri Şahin - Borussia Dortmund ==> Real Madrid

Tunay Torun - Hamburg ==> Hertha Berlin

Karim Ziani - Wolfsburg ==> Kayserispor

Miroslav Karhan - Mainz 05 ==> Trnava

Ramazan Özcan - Hoffenheim ==> Ignolstadt

Simon Terodde - Köln ==> Union Berlin

Piotr Trochowski - Hamburg ==> Sevilla

Serbest Kalan İsimler:

Hamit Altintop - Bayern München

Andreas Ottl - Bayern München

Ali Karimi - Schalke 04

Junmin Hao - Schalke 04

Angelos Charisteas - Schalke 04

Jurica Vranjes - Werder Bremen

Petri Pasanen - Werder Bremen

Daniel Jensen - Werder Bremen

Samuel - Werder Bremen

Torsten Frings - Werder Bremen

Niklas Andersen - Werder Bremen

Tomasz Bobel - Bayer Leverkusen

Benedikt Fernandez - Bayer Leverkusen

Dede - Borussia Dortmund

Elson - Stuttgart

Frank Rost - Hamburg

Collin Benjamin - Hamburg

Ruud van Nistelrooy - Hamburg

Zé Roberto - Hamburg

Martin Pieckenhagen - Mainz 05

Zsolt Löw - Mainz 05

Jan Simak - Mainz 05

Zlatan Bajramovic - Eintracht Frankfurt

Aleksandar Vasoski - Eintracht Frankfurt

Marcel Heller - Eintracht Frankfurt

Paul Stalteri - B. Mönchengladbach

Christian Dorda - B. Mönchengladbach

Sebastian Schachten - B. Mönchengladbach

Petit - Köln

Manuel Salz - Freiburg

Jonathan Jäger - Freiburg

Tommy Bechmann - Freiburg

Simon Pouplin - Freiburg

Florian Fromlowitz - Hannover 96

Tim Hofmann - Hannover 96

Mikael Forssell - Hannover 96

Pascal Bieler - Nürnberg

Marek Mintál - Nürnberg

Timo Ochs - Nürnberg

Alex İle Bağlan Hayata (Fenerbahçe : 6 - 0 : MKE Ankaragücü)

2011-05-16T00:15:00.002+03:00

2010-2011 sezonunun Kadıköy'deki son maçı için taraftarlarının huzuruna çıkan Fenerbahçe, Ankaragücü'nü Alex (5) ve Bekir İrtegün'ün attığı gollerle 6-0 mağlup ederek son haftaya lider girdi.

Fenerbahçe'nin bu maçtan önce elinde çok önemli iki kozu vardı. Birincisi, seyirci baskısını arkasına alarak erken bulacağı bir gol ile Ankaragücü'nün açılmasını sağlamak, ikincisi de rakibinin savunma hattının ağır oluşundan faydalanarak Niang'ı defansın arkasına sızdırmak. Seyirci desteğine rağmen Fenerbahçe'nin maça istediği gibi başlayamamış olmasından dolayı ilk koz biraz gecikmeye uğramış olsa bile Alex'in 3 dakika kendini göstermesi maçın da bitmesine neden oldu. Önce kendi yaptırdığı penaltıyı golle sonuçlandıran Alex, ardından attığı uzun topla Niang'ı defansın arkasına sızdırınca önce Senecky'i soyunma odasına, ardından da topu ağlara gönderek skoru 2-0'a getirdi. 10 kişi kalan Ankaragücü'nde Vittek de oyundan çıkınca maç artık tamamen Fenerbahçe'nin eline geçti.

23 maçtır sahasında mağlubiyet yüzü görmeyen sarı lacivertliler, yine Niang'ın defansın arkasına sızması sonucunda bulduğu penaltı sonucunda hem ikinci yarıya hızlı başlamış oldu hem de galibiyetini perçinledi. Harika bir asist yapan Emre'nin de hakkını vermek lazım. Aykut Kocaman, rakibinin defansif zaaflarını oyuncularına o kadar güzel aktarmış ki 90 dakika boyunca Fenerbahçe belki de haftalar sonra bu kadar fazla uzun top kullanarak atak organizasyonları geliştirdi. Ankaragücü'nün 10 kişi oynamış olması elbette bir etken ama Mehmet Topuz, Emre ve Alex'in maçın başından itibaren uzun ve derin paslarla oynamak istemesi soyunma odasındaki kurgunun sahaya yansımasıydı. Ceza sınırında olan Gökhan ve Emre'nin oyundan çıkmasına rağmen ofansif futbol anlayışından vazgeçmeyen Fenerbahçe, önce Bekir ile 4. golü buldu; ardından Alex, yine duran toptan ama bu sefer frikikten farkı 5'e çıkardı. Frikik pozisyonu sırasında Mehmet ile ufak bir anlaşmazlık yaşayan kaptan, son golde Mehmet Topuz'un attığı harika pası enfes bir aşırtma ile bitirerek takım arkadaşının hanesine asist yazdırdı.

Maça dair rakamlara göz attığımızda en dikkat çeken olay olarak, Fenerbahçe'nin yaptığı 651 pastan 558 tanesini olumlu kullanmış olmasını gösterebiliriz. Ankaragücü'nün 10 kişi kalması ile 2. bölgede oyunu tamamen kontrolüne alan Fenerbahçe'de Emre, Mehmet ve Alex'in daha rahat hareket etmesi hem pas yüzdesine hem de %70.2 lik topa sahip olma oranına direkt etki etti. Ayrıca sol kanatta Andre Santos ve Stoch arasındaki uyum sayesinde gelişen organize ataklar da seyir zevki açısından Fenerbahçe'nin önemli artıları. İzlemeye doyulmayan adam olan Alex'in 2. kez gol krallığını, kendi kariyer rekorunu kırarak elde etmesi ise bu gecenin bir diğer anlamlı olayıydı.

Son 5 yılda 2 kez şampiyonluğu son maçta kaybeden Fenerbahçe'nin eline şeytanın bacağını kırmak için bir fırsat daha geçti. Önümüzdeki hafta Sivasspor ile deplasmanda karşılaşacak olan sarı lacivertliler, sahadan 3 puanla ayrılmayı başarırsa 18. şampiyonluğuna ulaşacak. 90 dakika daha nefeslerin tutulacağı stres dolu bir hafta bizleri bekliyor.

Mersin İdman Yurdu Süper Lig'de: 29 Senelik Hasret Sona Erdi

2011-05-09T10:46:00.002+03:00

Geçen sene bu ligin Bucaspor ve Dardanelspor ile beraber yeni ekibiydik. Son hafta Yükselme Grubu'nda Bucaspor'u 2-1 yenerek Bank Asya 1. Lig'e çıktık. İlk senemiz olmasına rağmen off-season olarak tabir edilen yaz döneminde başkanımızdan "ana hedef süper lig" ve "şampiyon kadro kurulacak" açıklamaları gelmişti. Daha ilk seneden bu hayalleri kurmak bana abes gelmişti. Bazı kesim hedefi yüksek tutmak gerek derken bazıları da öncelik ligde orta sıralarda bir yer edinip, sonraki sene Süper Lig cümleleri kurmamız gerektiğini savunuyordu. Ben de önce ligde tutanalım seneye bakarız düşüncesindeydim. Takımı Bank Asya'ya çıkaran Ercan Albay ile devam etmeme kararı alındı. Önce menajerlik görevine Ahmet Yıldırım getirildi, daha sonra teknik direktör olarak Serhat Güller belirlendi. Serhat Güller takımın başına geldiğinde şaşırmıştım çünkü Uğur Tütüneker ve Mustafa Uğur isimlerinde yoğunlaşılmıştı. Benim halen aklım Nurullah Sağlam ismindeydi. Gaziantepspor ile yollarını ayırmıştı ve boştaydı. O zaman, hedefini Süper Lig olarak belirleyen takımın getirmesi gereken hocadır demiştim. Biz Serhat Güller ile imzaladıktan 20 gün sonra falan Nurullah Sağlam'ın Diyarbakırspor ile anlaştığı basında çıktı. Gerçi takımın durumunu öğrendikten sonra hemen istifa etmişti ama artık başımızda bir teknik direktör vardı ve onu gönderip Nurullah Sağlam'ı getiremezdik. Denizlispor ile anlaştıktan sonra kendi adıma Nurullah Sağlam defterini kapamıştım. Serhat Güller'e güvenmekten başka yapabileceğim bir şey yoktu. Teknik direktör ve menajer işini halleden yönetim yeni sezon için kadro planlamasına başlayabilirdi. Ligin ilk maçı olan Boluspor maçına kadar takıma Ramazan Durdu, Kerem İnan, Serkan İrdem, Eren Özen, Güngör Tuğçu, Aytekin Viduşlu, Mehmet Düz, Ulaç Çağlayan, Atahan Menekşe, Batista, Zafer Şahin ve Can Ulun transfer edildi. İç transferde ise Levent Taşkın, Erdal Sezek, Veysel Kılıç ve Mustafa Tuna Kaya ile sözleşme yenilendi. Takıma katılan oyuncuların çoğunun kariyeri var ve bu lig için tecrübelilerdi.

İlk maçımıza Boluspor deplasmanında çıktık ve 2-1 mağlup ayrıldık. Bu maç Serhat Güller için de önemliydi çünkü eski takımına karşı oynuyordu. Tabi herkes bu mağlubiyete üzüldü ama önümüzde daha çok maç var düşüncesi takımın motivasyonunun düşmemesini sağlıyordu. 2. hafta evimizde oynayacaktık ve rakip Adanaspor idi. Hazır fırsat bulmuşken maça gittim. Seyirci maça hazırdı hem de rakip Adanaspor. Hava çok sıcaktı ve futbolcularda kazanma arzusunu görememiştim. Maçı 2-1'lik skorla kaybettik. Adanaspor'a yenilince durum olağanüstü oluyor ve tepkilerin dozajı artıyordu. Belirtmeden geçmek istemiyorum Mbilla'nın Bank Asya'da çok can yakacağı daha o maçtan belliydi ve bize golün birini de o atmıştı. Sırada Samsunspor maçı ve takımın üstünde kazanamamanın verdiği stres vardı. Güzel bir oyunla Samsunspor'a 3 gol atarak 3 puanı aldık. Bu maçtan sonra şansızlığımızı yendiğimizi düşünerek galibiyet serisinin başlayacağına inanmıştım. Tekrar evimize döndük ve Giresunspor'u beklenmedik bir skorla yendik (4-1). Yine sahnede Mustafa Tuna Kaya vardı. Kendisi forvet olmayıp sağ bekte görev yaptığını belirtelim. O da geçen sezon kendinden baya söz ettirdi. Takımda belirgin bir şekilde golcü sıkıntısı vardı. Bu sıkıntı bu sezonun devre arasına kadar sürdü. Kimler geldi ve geçti ama hiç biri "kazma" damgasını yemeden bu takımdan ayrılmadı. Bazen öyle anlar oluyordu ki İdman Yurdu'nun forvetleri gerçekten insanın sinir katsayısını yükseltiyordu. 5. hafta Altay deplasmanına gidiyorduk ve 2 haftadır alınan galibiyetlerin verdiği moralle oyuncular sahaya çıktı. Serkan İrdem'in golü ile İzmir'den 3 puanla döndük. Yavaş yavaş İdman Yurdu istenilen havayı yakalıyordu ve taraftarda bu galibiyetlerden dolayı çok mutluydu. 6. haftaya gelmiştik ve rakip Gaziantep BŞB. Yakaladığımız o güzel galibiyet serisini devam ettirmek istiyorduk ama olmadı ve 0-0 berabere kaldık. Maçın büyük bir bölümünü de 10 kişi oynadığımızı hatırlatmanın önemi var. Yenilmezlik serimiz 4 maça çıkmıştı ve şimdilik her şey yolunda gidiyordu. Sırada Kayseri Erciyesspor vardı. Sezon boyunca gol yollarında çektiğimiz sıkıntı bu maçtan sonra belirginleşiyordu. Abartısız sezonun en iyi topunu oynadığımız maçı 1-0 kaybettik. Bundan sonra üst üste Dardanelspor ve Konyaspor'a yenildik. Serhat Güller'in koltuğu sallantıya girmişti. Takımın galibiyete ihtiyacı var destek vermemiz gerek diyip soluğu 10. hafta Kartalspor maçında aldık. Takım kendini toparlamışa benziyordu ve ilk yarıda baya pozisyona girdi. Yine gol yollarında son vuruş hastalığı yüzünden skoru bulamadık ta ki Ahmet Çağıran'ın kafa golüne kadar. İkinci yarı ise ilk düşünce skoru korumaktı ve bunu başarıp Caner Ağca'nın golü ile maçtan galip ayrıldık. Belirgin sıkıntılar vardı ama alınan galibiyetler ile bunlar unutuluyordu. Sırada Türkiye Kupası maçı vardı ve rakip Antalyaspor idi. 2 senedir unutamadığım tek maç buydu. Resmen Antalyaspor'u elimizden kaçırdık. 1-0 geriye düştük sonra 2-1 öne geçtik ama skoru koruyamadık normal süre 2-2 bitti. En unutulmaz anlara geliyorduk. Uzatma bölümünde de yenişemediler ve seri penaltılara geçildi. İki takımın da 11 oyuncusu penaltı kullandı ve 7-6 ile Antalyaspor gruplara kaldı. Yine elimize geçen fırsatı geri tepmiştik penaltılarda. 11. hafta da Orduspor'u 2-0 yenerek iyice morallendik. İşte o maç geldi. Tüm sezon boyunca iyi ki gitmemişim dediğim tek maç. Bu faciayı görmediğim için çocuğuma anlatmama gibi bir lüksüm var. Evimizde Karabükspor'dan 6 tane gol yedik ve 3'ü Emenike'den. Gençlerbirliği'nin beğenmeyip İlhan Cavcav'ın Karabükspor'a hediye ettiği Emenike'den bahsediyorum. O hat-trickten sonra iyice adından söz ettirdi ve şu anda ki performansı + fiyatı malum. Bir sonraki hafta ise Karşıyaka deplasmanında 3 gol yedik. Serbest düşüşe geçmiştik ve nasıl toparlanacağımızı tahmin edemiyordum. 2 haftada kalemizde 9 gol gördük. Koca sezon boyunca Ahmet Çağıran'a yardımcı olacak stoperi de bulamadık. Mezitlispor'dan takıma kazandırılan ve benim beğendiğim sayılı topçulardan olan Fuat Onur hiç güven vermiyordu. İşin kötüsü alternatifi de yoktu. 14. haftaya geldiğimizde ligde kendinden söz ettiren Bucaspor ile karşılaştık. Yine durumlar kötü giderken fırsat bulduğumuz bir maçta yerimizi aldık. Kötü oynadığımız bir maçı penaltıdan attığımız golle 1-0 kazandık. 3 puanı aldığımız için kötü oyunu konuşan olmayınca aynı yanlışlar yapılmaya devam edildi. Üst üste iki deplasmana gittik; Rize'ye 4-0, Kocaeli'ye ise 1-0 mağlup olduk. Devrenin son maçında ise evimizde Hacettepe'yi 1-0 yenerek rahat nefes aldık. İlk devrenin sonunda topladığımız 22 puan ile 11. sırada yer aldık.

İkinci devreye 3 yeni transfer ile girdik. Konyaspor'dan Fatih Egedik, Ankaragücü'nden kiralık olarak Mustafa Aydın ve Joseph Boum katıldı. Belki de bu transferler sayesinde bu takım ligde kaldı. Burada Boum'a ayrı parantez açmak lazım. Bu takımda aldığı paranın en çok hakkını veren isim o. İki senedir istikrarlı oyununu her geçen gün geliştirerek sürdürüyor. İkinci devrenin ilk maçında bir başka skandal maça daha tanıklık ettim. 60 dakika 10 kişi oynayan rakibe karşı son 5 dakika yediğimiz gollerle berabere kaldık. Artık Serhat Güller'e karşı olan güven bitme noktasına gelmişti. Bir sonraki hafta Adanaspor deplasmanına gittik. Adana'nın eksiği çoktu ama bunu iyi değerlendiremedik ve sahadan 3-2 mağlup ayrıldık. Maç içinde ve dışında çıkan olaylar yüzünden maç yerine daha çok olaylarla basında yer aldık. Bu arada takıma 3 yeni isim daha kattık. Bunlar Süleyman Fatih Şen, Kaya Tarakçı ve Alex Wilton idi. Alex sadece iki maç oynadı ve sezon sonunda gönderildi. Kaya ise Adanademirspor'un çok çektiği bir kaleciydi. Neden aldıklarını anlamadım ama Hüseyin Ataş Demirspor taraftarının bu olaydan çok mutlu olduğunu söylemişti. Bu sezon ise Kartalspor kalesini koruyor. Fatih Şen ise halen bu takımda ve "10 numara" tabir edilen görevi layıkıyla yapıyor. Sırada Samsunspor maçı vardı ve evimizdeydik. Berbat bir oyunla 2-1 yenildik. Taraftar iyice huzursuzlaştı ve bir anda Serhat Güller'in istifa haberi geldi. Kan değişimi her zaman iyidir düşüncesi ile kafamda yeni teknik direktör adaylarını geçiriyordum. En başta yazdığım gibi hiç bir zaman Serhat Güller ismine sıcak bakmamıştım. Geç olmasına rağmen gitmesine sevinmiştim. Sezon sonuna kadar onunla devam etme kararı alınsaydı, şu an bu takım Süper Lig'de değil tekrar Bank Asya'ya çıkmaya çalışan bir ekip olurdu. Bülent Uygun ismini sıkça duyuyorduk. Sonuçta Sivasspor ile yaptıklarını düşününce insanın heyecanlanmaması anormal bir durumdu. Bülent Uygun'u beklerken teknik direktör olarak Ergün Penbe'nin getirildiği açıklandı. Hiç düşünmediğim biri bu koltuğa oturacaktı. Futbolcu olarak herkesin sevip saygı duyduğu bir adamı takımın başında görmek tabiki de sevindirdi ama neler yapabileceği kocaman bir soru işaretiydi. Ergün hoca geldikten sonra tam 4 hafta galip gelemedik. Giresun'a ve Antep BŞB'ye mağlup olurken Altay ve Kayseri Erciyesspor ile berabere kaldık. Takım hocaya alışıyor, yeni bir sistem oturtulmaya çalışılıyor diye 4 hafta harcanmış ve gün geçtikçe sıralamada geriye gidiyorduk. 25. haftada Dardanelspor'u deplasmanda Fuat Onur'un attığı golle yendik ve rahat bir nefes aldık. Yönetim ilk yarıdaki golcü sıkıntısını anlayamadı ki devre arası transfer yapmadı. Takvim 14 Mart 2010'u gösterdiğinde Süper Lig hayalleri kuran Konyaspor ile oynuyorduk. Uzun zaman sonra arkadaş grubuyla maça gitmeye karar vermiştik. O sezon için iyi ki gittiğimiz dediğim bir kaç maçtan biri. Mustafa Aydın ve Tunç Behram ile 2-0'ı yakaladığımız maçta rakip 10 kişi idi. Kaue Da Silva'nın muazzam frikik golüne engel olamadık. O dakikadan sonra herkesin aklına Boluspor maçı geldi ve tedirgindik. 79'da Tunç Behram'ın attığı gol ile iyice rahatladık ve maçtan 3-1 galip ayrıldık. Ligin bitmesine sadece 7 hafta kalmıştı ve bu galibiyet ile kent tekrardan kenetlenmişti birbirine. Morallendik, herşey yoluna giriyor derken 4 haftalık galip gelememe serisi yaptık. Dışarıda Kartal ve Karabük ile berabere kalırken içeride Ordu ve Karşıyaka'ya yenildik. Takımın ihtiyacı var düşüncesi yine dank etti beynimize ve Karşıyaka maçına da koyulduk. Sezon boyunca süren eksikler net olarak o maçta kendini göstermişti. Son 15 dakika fobimiz bu maçta da devam etti ve 2 gol yiyerek sahadan mağlup ayrıldık. Ligin bitmesine sadece 4 hafta kalmıştı ve 33 puanla 16. sıradaydık. Sırada Bucaspor maçı vardı. Takıma destek için baya otobüs kalktı. Kardeş takım olarak benimsenen Bucaspor'u herkes seviyordu ve iki takım taraftarı maçı beraber izlediler. Nurullah Kaya ve Fatih Şen'in attığı goller ve çok iyi oynanan bir oyunla deplasmandan 3 puanla dönüyorduk. İyi haber ise Hacettepe, Rize ve Dardanel'in 3 puan alamamasıydı. Ligin bitmesine sadece 3 maç kalmıştı. Bu sefer rakip Rizespor idi ve biz yine stadyumda yerimizi almıştık. Bu maçtan alacağımız galibiyet kesinlikle ligde kalmamızı sağlayacaktı. Yok ama olur mu İdman Yurdu zoru sever. 0-0 berabere kaldık. Mersin'de ortalık karışıktı. Yine herkes yaygarayı koparmıştı. Haklılar aslında çünkü takımın geldiği durum ortada. Önümüzde çok önemli iki maç vardı. Biri evimizde Kocaelispor ile diğeri ise Hacettepe ile deplasmanda. Düşmesi kesinleşen Kocaeli'yi net skorla yenip Karşıyaka-Hacettepe maçından haber bekleyecektik. Biz gereğini yaptık ve Kocaeli'yi yendik. Hacettepe ise Karşıyaka'yı deplasmanda yenince iyiyden iyiye ortalık karıştı. Son haftaya geldik. Alınacak 1-0'lık mağlubiyet ya da beraberlik ligde kalmamızı sağlayacaktı. Aksi durumda ise ligde kalacak ekip Hacettepe olacaktı. O hafta gündemi çok yakından takip ettim. İlhan Cavcav-Hacettepe bağlantısı Mersin'li taraftarların canını sıkıyordu, bunu net şekilde anlamıştım. Ergün Penbe yaptığı açıklamalar ile morallerin yüksek tutulmasını sağlıyordu. Takımı bu maça iyi bir şekilde hazırladığını geriye düştüğümüz halde motivasyonu kaybetmeden sabırlı bir şekilde gol aradığımızdan anlayabiliyorduk. Dakikalar 55'i gösterirken Joseph'in ortasına mükemmel bir şekilde vuran Mustafa Tuna Kaya ligde kalmamızı sağlayan golü atmıştı. Maç sonunda taraftarların sevinci, Mersin'de ki sevinç sanki şampiyon olmuşcasınaydı. İnşallah bu sevinci seneye Süper Lig'e çıktığımızda yaşarız diye aklımdan geçirmiştim.

2010-2011 sezonu için kollar sıvanmaya başlamıştı. İlk olarak Ergün Penbe ile devam etmeme kararı alındı. Daha sonra teknik direktörlük koltuğuna Yüksel Yeşilova getirildi. Çoğu kişi Yüksel Yeşilova ismini duymamıştı. Çünkü; 20 seneye aşkın Avrupa'da yaşadı ve orada teknik direktörlük yaptı. UEFA'nın resmi internet sitesinde gelecek 10 yıl içerisinde yıldızı parlayacak teknik adamlar içerisinde ilk 5 ismin arasında. 2009 yılında Giresunspor'u çalıştırarak Türkiye'de ki ilk hocalık deneyimini yaşadı. Bu sezon takımda büyük bir revizyon yaşanılacağının sinyallerini basın toplantısında ki açıklamaları ile vermişti. Ciddi anlamda kadroda değişikliğe gidilmesi lazımdı. Geçen sezon ki kadro ile Süper Lig hayal olurdu. Ben halen bizi Süper Lig'e çıkaracak kapasitede bir teknik adam olduğunu düşünmüyordum. Giresunspor'a kazandırdığı yabancıları düşünerek takıma hoca değilde sportif direktör olarak katılsa daha çok yararı olurdu. Bu arada yönetim katında işler hiç iyi gitmiyordu. 15 yöneticiden 9 tanesi istifa etmiş durumdaydı. Başkan genel kurul yok diyor. İstifa etmiş olan eski yönetici tüm transferlerden tek başına sorumlu hale getiriliyordu. Hemen transfer çalışmalarına başlandı. Ligin ilk maçı olan Adanaspor karşılaşmasına kadar takıma Musa Kuş, Hasan Üçüncü, Eser Altun, Erdal Güneş, Şehmus Özer, Cengiz Biçer, Hüseyin Yoğurtçu, Yunus Altun, Bangura, Rafael Paraiba, İlgar Qurobenav ve Vladalin Bujor katıldı. 11 oyuncu ile de iç transferde tekrar anlaşıldı. Rafael Paraiba kadroya uyum sağlayamadığı için lig başlamadan gönderildi. Yüksel Yeşilova'nın vaatleri olan Bogdan Stancu ve Andre Ionescu yüksek kira bedelleri yüzünden takıma kazandırılamadı. İkisininde Romanya'da gelecek vaat eden oyuncular arasında gösterildiğini belirtelim. Yazının ileri kısmında Stancu olayınada değineceğiz.

Sezon başlıyordu ve ilk maç Adanaspor ile deplasmandaydı. Bu maçta yaşanan olaylar ile nasıl atraksiyonlu bir sezon geçireceğimiz belli oluyordu. Yine geçen sezon olduğu gibi basında maç ile ilgili değil olaylarla ilgili yer aldık. Bizim olduğumuz tribüne doğru sıkılan biber gazı, atılan taşlar ve yaralanan kişilerin hesabını kimse vermedi. Güvenlik zaafiyeti açıkca görülüyordu. 1 maç seyircisiz oynama ve para cezasıda geldi. Yoğun baskı altında oynanan maçta evimize 1 puanla dönmek bizi mutlu etmişti. 2. hafta ligin yeni ekibi Tavşanlı Linyitspor'u 1-0 yenerek 3 puanla tanıştık. Adanaspor maçında yaşanan olaylar hafızalardan silinmemişken Samsunspor maçında teknik direktörümüz Yüksel Yeşilova bıçaklandı. Televizyon karşısında ne olup bittiğini anlamaya çalışırken bu saldırıyı kimin yaptığı açıklandı. Samsunspor taraftarıları arasından birinin yapacağı mantıklı gelmiyordu ve suçlunun ağabeyi Murat Yeşilova olduğu söylendi. Saldırganın daha önce Yüksel Yeşilova'ya hakaret ettiği ve hocanın durumu emniyete bildirdiği açıklanmıştı. Tabii herkes bu olayın stad içinde yaşanmasına şok olmuştu. Samsunspor'un da aldığı güvenlik önlemlerinin yetersiz olduğunu içeriye bıçak sokularak görmüş olduk. Belki biraz daha dikkatli olunsaydı böyle bir olay yaşanmayacaktı. Sakın yanlış anlaşılmasın bütün suçu Samsun kentine yıktığım yok. Hakem ise bu şartlar altında maçı devam ettirmedi ve tatil kararı verdi. Hoca ise kendine geldikten sonra önemli açıklamalar yaptı. Devam edip etmeyeceği bir süre belli değildi ama daha sonra "görevimin başındayım" açıklaması geldi. Herşey bir köşeye bırakılmıştı ve sırada Diyarbakırspor'dan 3 puanı almak vardı. Savunma düzenini oturtmuştuk. Mustafa Tuna Kaya, Joseph, Mustafa Aydın ve Hüseyin Yoğurtçu 4'lüsü ile gol yemiyorduk. Diyarbakırspor engelini de Yunus'un golüyle geçmiştik. Samsunspor maçı ile ilgili kararda bu arada belli olmuştu. 1-0 önde götürdüğümüz maç kaldığı yerden devam edilecekti. Türkiye Kupası'nda ise Torbalıspor'u 3-2 yenerek iki kulvarda da kayıpsız devam ediyorduk. Takvim 26 Eylül 2010'u gösteriyordu. İzmir'e Karşıyaka deplasmanına gitmiştik. Maç 0-0 bitmişti ve yenilmezlik serisi 5 maç olmuştu. Zorlu deplasmandan alınan 1 puanın sevinci yaşanıyordu ki bizi çok üzen olayın haberi geldi. Mustafa Aydın kardeşimizin trafik kazası haberi geldi. Şu satırları yazarken yine gözlerim doldu. Yağış sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybeden Mustafa yol kenarında bulunan ağaca çarptı. Aracın içinde bulunan nişanlısı Müge Bayrak vefat ederken Mustafa'nın durumu kritik idi. Herkes moral olarak çökmüştü. Mustafa'nın gözünü açtığında nişanlısını göremeyeceği haberini vermek cok acıydı. Gün geçtikçe kardeşimin durumu iyiye gidiyordu. Bu haber ile keyifler birazda olsa yerine gelmişti. Bu sezon üstümüzde kara bulutlar vardı. Herşeyde bir hayır vardır diyip devam ettik ama son Mustafa olayı ile herkes bu durumdan şikayetçiydi. Önümüzde Denizlispor maçı vardı ve çıkışımızı devam ettirmek istiyorduk. Mustafa Aydın yerine Mehmet Budak stoperde başlıyordu. Kerem'in defans hattıyla anlaşmazlığı, yediği hatalı goller ve halen akılların Mustafa'da olması sebebiyle Denizli'den 4 gol yiyerek mağlup olduk. 5 hafta boyunca kalesinde gol görmeyen takımın bir anda 4 gol yemesi Mustafa Aydın'ın o bölgede ne kadar önemli olduğunu hatırlattı herkese. Bir sonraki maçta ise Kayseri Erciyesspor ile yenişemeyerek puanları paylaştık. 8. haftadaydık ve rakip Orduspor idi. İlk yarısını 1-0 önde kapattığımız maçı 4-1 yenildik. Son 2 iç saha maçında da tribündeki yerimizdeydik ama 4 yemekten kurtulamıyorduk. Maçtan sonra Yüksel Yeşilova'nın istifa ettiği açıklandı. Yeter artık Süper Lig isteniyorsa kariyeri ortada olan bir teknik adam gelsin düşüncesi herkeste oluşmuştu. Bu düşünceyi geri çevirmek istemeyen yönetim Nurullah Sağlam ile anlaştı. Yazının maçında belirttiğim gibi hayallerimin teknik adamı Mersin İdman Yurdu'nun başına geliyordu. Sosyal paylaşım siteleri olsun, arkadaş çevresi olsun heryerde bizi Süper Lig'e çıkaracak teknik adam Nurullah Sağlam'dır diyordum ve sonunda takımın başındaydı. Nurullah Sağlam geldikten sonra devre arasına kadar 14 puan topladık ve 9. sırada 23 puanla yerimizi aldık. Bu arada Beşiktaş'a da uzatmalarda yediğimiz 3 golle elendiğimizi hatırlatalım. Samsunspor ile yarım kalan maç 1-1 bitti. Herkesin bu sezon unutamadığı maçlardan biri olan Boluspor deplasmanında uzatmalarda yediğimiz 2 golle mağlup olmuştuk. 2 senedir Boluspor maçlarında çektiğimiz şanssızlık ibretlik.

Bu arada Stancu haberleri ortaya atıldı. Sezon başında kiralayacağımız oyuncunun adı Galatasaray ile anılıyordu. Rumen çalıştırıcı Hagi onu takımda görmek istiyordu ve imzayı attırdı. Geldiği zaman çok şaşırmıştım. Bir çok insan Mersin İdman Yurdu-Stancu bağlantısını bilmiyordu. Çoğu kişi twitterdan sordu ve bildiğim herşeyi yazdım. Yaz dönemimde kiralık bedeli 300 bin euro olan oyuncu Galatasaray'a 5,5 milyon euro civarı bir fiyata satılıyordu. Yetenekli bir oyuncu olduğunu Romanya basınında herkes söylüyordu. Sezon başında kadromuza katabilseydik inanıyorum ki adından çok söz ettirirdi ve Süper Lig'den bir kulübe rahatlıkla satabilirdik.

Transfer çalışmalarına başlandı. Savunma ve hücum hattı güçlendirelecekti. Ara transferde tam 10 oyuncu takıma kazandırıldı. Hepsinin ne kadar önemli transferler olduğu gün geçtikçe belli olacaktı. Ara transferde takıma katılan oyuncular; Adem Büyük (kiralık), Tonia Tisdell (kiralık), Faruk Bayar, Mehmet Polat, Erman Özgür, İlhan Özbay, Burak Karaduman, Eren Şen, İbrahim Ege ve Nduka Ozokwo. Takımdan ayrılanlar ise; Mehmet Budak, Yunus Altun, Bangura, Gurbanov, Nezir Özer, Birol Parlak, Vlad Bujor, Faruk Atalay ve Veysel Kılıç (kiralık). Ara transferden gelenleri özellikle kalın yazdım. Yapılan 10 transferin 8'i ilk 11 oyuncusu. Bu arada en büyük artı çoğu oyuncunun zamanında Nurullah Sağlam ile çalışmasıydı. Nurullah Sağlam takımın eksiklerini çok iyi tespit etmişti ve yerine göre transfer yapmıştı. Sadece biraz sabırlı olmak ve takımın oturmasını beklemek lazımdı. Bu sabırıda herkesin gösterdiğini düşünüyorum. İlk yarıda yenildiğimiz bütün takımlardan ikinci devrede puan aldık. Savunma Mehmet Polat önderliğinde gol yemiyordu. Hücum hattı ise Adem Büyük, Nduka ve Tisdell üçlüsü ile tıkır tıkır çalışıyordu. Son haftaya geldiğimizde puanımız 55 ve Samsunspor'un ardından 2. sıradayız.

İşte o gün gelip çatmıştı. Mersin İdman Yurdu 29 senelik hasrete son vermek için Boluspor karşısına çıkıyordu. Bütün kent kenetlenmişti ve maç saatini bekliyordu. Maç öncesi yaşanılan olayların haberleri geliyordu ve üzülüyorduk. Olaylar fazla büyümeden ortalık yatışmıştı ve herkes stada girmişti. Taraftar her zaman olduğu gibi Mustafa Aydın'ı unutmamıştı. Yapılan pankart ve söylenen tezahüratlar bunun göstergesiydi. Mustafa Aydın'ın bütün sene boyunca takımın motivasyon kaynağı olduğunu söylemekte yarar var. Oyuncular onun bu kupayı kaldırmasını çok istiyorlardı. Söylenen şarkılar ile iyice havaya girmiştik ve maç saatini bekliyorduk. Sonunda düdük çalmıştı ve maça başlıyorduk. Maça çok etkili başladık ve ilk yarı boyunca Tisdell-Nduka ikilisi ile rakip kalede etkili olduk. Dakika 40 olmuştu halen gol yoktu ama inançlı taraftar bir kere olsun maç gitti düşüncesine kapılmadı. Herkes inanmıştı bu takım bu sene Süper Lig'e çıkacaktı. Dakika 45'i gösterdiğinde sahnede Adem Büyük vardı. Sezonun en flaş transferi golünü atarak taraftarın stadı yıkmasına sebep oldu. Böyle bir sevinç yoktu. Stad "Kırmızı-Lacivert Şampiyon Mersin" diye inliyordu. Adem'in golünden sonra bir etkili atak daha düzenledik ve sonrasında ilk yarının bitiş düdüğü çaldı. Statta bayram havası vardı ve herkes bir an önce ikinci yarının başlamasını bekliyordu. Beklenen düdük geldi ve Süper olmamıza sadece 45 dakika vardı. Boluspor tehlikeli gelmeye başladı. O dakikalarda golü yeseydik telafisi zor olabilirdi. 5-10 dakikalık bocalamadan sonra takım iyi toparladı ve Nduka'nın attığı golle 2-0'lık skor yakalandı. Bu taraftarada galibiyet yakışırdı, aksinide düşünen yoktu. Son düdük gelene kadar tezahüratlar ve şarkılar ile Süper Lig kutlandı. Son düdükten sonra herkes birbirini kucaklıyordu. O an kimse başka bir şey düşünemiyordu. Oradaki atmosferi her Mersinli'nin soluması lazımdı. Tarihe tanıklık etmiştik. Kapılar açıldı ve herkes stadın içine girdi. Şampiyon olmuştuk. Babam bu günü görmek için 30 sene bekledim demişti maç öncesi. Başka maçtan aklımda kalan Erman Özgür'ün performansıydı. Takımın lideri olduğunu gösterdi. Kerem, Joseph, Mehmet Polat, Faruk Bayar, Erman Özgür, Nduka, Tisdell, Fatih Şen, İlhan Özbay, Hasan Üçüncü, Erdal Güneş, Adem Büyük ve diğer oyuncular hepinize helal olsun. Bu kadro tarihe geçti...Çocuklarıma anlatacağım bir şampiyonluk öyküsü..Gelen galibiyet cuma bilet kuyruğundaki ve pazar maç kuyruğundaki bütün yorgunluğu alıp gitmeye yetti. ŞAMPİYON MERSİN!

Lugano'nun ''ÜÇ''lüğü (Karabükspor : 0 - 1 : Fenerbahçe)

2011-05-09T00:22:00.000+03:00

Ligin bitimine sadece 270 dakika kala, hata yapma şansının olmadığı maçlardan ilkini Karabük deplasmanında oynayan Fenerbahçe, karşılaşmayı Lugano'nun attığı golle kazanarak son 2 haftaya lider girdi.

Niang'ın sakatlığından dolayı 2 haftadır ilk 11'de forma şansı bulan Semih'in vasat performansı Aykut Kocaman'ı bir hayli düşündürmüş olacak ki, Stoch veya Andre Santos'u da kesemediği için Cristian'ı kulübüye çekip haftalardır forma giyemeyen Selçuk Şahin ve sakatlığı geçen Niang, Karabük deplasmanında formalarına kavuşan isimler oldu. Temposuz ve isteksiz geçen ilk yarıda etkili ataklar ev sahibi ekipten geldi. Alex'e uygulanan yakın markaj, Karabükspor'un 9 kişi ile alan daraltarak yaptığı savunma Fenerbahçe'nin bütün hesaplarını bozdu. Stoch'un önemli artılarından biri olan içe katetme özelliği, Karabük savunması yüzünden kendini gösteremedi ve Slovak oyuncu özellikle ilk yarıda hep çizgiye inmek zorunda kaldı. Daha önceki maçlarda Stoch-Alex-Niang (Semih) arasında kurulan üçgenler, aradaki mesafe uzayınca işlemedi ve sarı lacivertliler neredeyse pozisyon bulamadan ilk yarı sona erdi.

İkinci yarıda da 55. dakikaya kadar çok fazla değişen bir şey yoktu. Sağ kanatta Mehmet Topuz'un fizik gücü ile direnişine, Gökhan Gönül'ün her maç olduğu gibi ortaya koyduğu amansız mücadele eklenince yavaş yavaş bu hırs sahadaki diğer oyunculara da etki etmeye başladı. 55 ve 75. dakikalarda ortaya konan 20 dakikalık baskılı futbol, Karabükspor'un çözülmesine yetti ve Alex'in asistine gizli forvet Lugano karşılık verince Fenerbahçe, aradığı golü nihayet buldu. Golün ardından üzerindeki baskıyı da atan sarı lacivertliler, oyunu tamamen ev sahibi ekibin yarı sahasına yıkmayı başardı. Maç eksiği olan ve sakatlıktan yeni çıkan Niang'ın 86 dakika sahada kalması bana göre bu maç için Aykut hocanın eleştirilebileceği tek noktadır. Cristian hamlesi ise sakatlıktan dolayı da olsa maçın elde tutulması adına bir o kadar da önemli bir hamledir. İleri çıkmayı seven Cristian'ın Emre ve Selçuk'un önünde oynaması Alex'i de rahatlatınca Fenerbahçe farkı arttırmak için ciddi pozisyonlar buldu ama bitirici vuruşlar bir türlü yapılamadı.

Stres kat sayısı yüksek, sarı kart sınırında olan önemli oyunculara rağmen kazasız belasız atlatılan Karabük deplasmanının önümüzdeki Pazar günü oynanacak Ankaragücü maçı için büyük moral olduğu kesin. 180 dakika boyunca ihtiyacımız olan tek şey İ-N-A-N-Ç ...

Günahlarını Seviyorum

2011-05-03T12:59:00.000+03:00

Henüz futbol topuna bile vurduğumu hatırlamıyorken karşı komşumuz Arif Amcam beni bayraklara sarıp sarmalayıp Kadıköy'e götürdüğünde henüz 5 yaşındaydım. Bakmayın ona amca dediğime, baba yarısı biridir benim için. Sülalesi silme Galatasaraylı olan beni, öz oğlu Cem Abim'le beraber kucağında götürürdü Fenerbahçe'ye. O zaman şimdiki gibi kolay değil stada girmek. Erkenden gidip güzel yer seçmek gerekli. Pikniğe gidiliyormuş gibi hazırlanıldığını da hatırlıyorum. Ekmek arası yiyeceklerin maç öncesinde tezahüratlar eşliğinde tüketildiği hayal meyal aklımda ilk maçımdan.

Heyecanla beklediğim santrayı ise göremedim Arif Amcamın omzuna tırmanıp maçı rahat izleyebilme peşinde koşarken. Sonrasında ise tüm kafaların üzerinde seyretmeye başladım sarı-lacivertli çubukluları, bizim takımımız olduğunu öğrenerek. Devre arasında bile indirmemişti beni Arif Amcam omuzundan ta ki top dördüncü defa bizim filelerle buluşana kadar. Yanlış bir şey mi yaptım tereddütünü yaşıyordum çünkü sahadaki koşuşturmaca henüz bitmemişti. Eğildi gözlerimin içine bakıp, "Hadi gidiyoruz ama sen sakın üzülme, haftaya kazanırız" dedi. Henüz kazanmanın, kaybetmenin ayrımını yapamayan ben, etrafımdaki o yıkılmış insanların suratlarına baktığımda fark ettim aslında üzülmem gerektiğini. Sabahtan beri şarkılar, marşlarla eğlenen kalabalığın ağzını bıçak açmazken istikametimiz Söğütlüçeşme Tren İstasyonu'ydu. Sonrasında onlardan ayrılıp evin yolunu tutsak da ruh halimizde bir değişim olmadı. Stattan çıktığımızdan bu yana devam eden sessizliği bozan ise babam oldu.

Pek umurunda olmasa da futbol, Galatasaraylı olan babamın Arif Amcaya inceden takıldığını, beni omzunda stada taşıyan bu adamın da mahçup gözlerle bana baktığını, Cem Abimin sinirden kıpkırmızı olduğunu ise o kadar net hatırlıyorum ki. Bu hafızamdan 24 senedir silinmeyen sahne sonucunda Fenerbahçeli olduğumu da biliyorum.

O günden bu yana ben sadece Fenerbahçe kazansın istiyorum. O günden bu yana ben sadece Fenerbahçeliler sevinsin istiyorum. Gerçekten böyle mi değil mi tartışmıyorum bile ama on yediye karşı tek olmaktan keyif alıyorum. Sekiz puan geriden gelip şampiyon olmayı, 3-0'dan 4-3 kazanmayı, 1-0 biten devre sırasında horon tepenlerin şampiyonluğunu elinden almayı seviyorum. Rakiplerimizin ortak acısı olmaktan tad alıyorum. Günahların takımıysa Fenerbahçe, ben bu günahların tümünü seviyorum...

Zorla Güzellik (Buca : 3 - 5 : Fenerbahçe)

2011-04-24T23:21:00.002+03:00

Cuma günü Trabzonspor'un Eskişehir deplasmanında iki puan bırakmasının ardından ipleri kendi eline geçirme fırsatı elde eden Fenerbahçe, 2007 yılında şampiyonluğa ulaştığı İzmir Atatürk Stadı'nda ölüp ölüp dirildiği maçta Bucaspor'u 3-1 geriden gelip 5-3 mağlup ederek son 4 haftaya lider olarak girdi.

Maça bir hayli durgun başlayan ve geçtiğimiz hafta Gaziantepspor maçında gösterdiği hırstan ve mücadeleden uzak olan Fenerbahçe, kalesinde yaşadığı ilk tehlikeli pozisyonda kademe hatası yapınca 1-0 geriye düştü. Andre Santos, arka direkte Musa Aydın'ı boş bırakınca Emre Belözoğlu attığı harika golle takım arkadaşının hatasını unutturdu adeta. İzmir'de şok sürecini olumlu bir şekilde atlatan sarı lacivertlilerin kısa sürede 1-1'i yakalaması dahi takımı bir türlü ateşleyemedi. Nitekim önce Musa Aydın'ın Volkan ile karşı karşıya kalıp değerlendiremediği pozisyon, ardından ilk golde asist yapan Abdülkadir'in Bucaspor'u bir kez daha öne geçirmesi bana göre takımın içinde bulunduğu rehavetin ve konsantrasyon eksikliğinin en önemli göstergesiydi. İkinci golde ileride kalan Gökhan Gönül'ün ters kademesine girenin Andre Santos olduğunu görünce buna olan inancım iki kat daha arttı.

Liderliği ele geçirmek için 45 dakikası daha olan Fenerbahçe, ikinci yarıya da aynı 11 ile başladı. Bir türlü beklenen patlamayı yapamayan sarı lacivertliler, Gökhan Gönül'ün yaptığı gereksiz top kaybının cezasını Abdülkadir'in 2. kez kesmesi ile 3-1 geriye düşen Fenerbahçe, şampiyonluk umutlarını İzmir'in çimlerine gömmeye hazırlanıyorken iki golde hatası olan Gökhan Gönül, yine varını yoğunu ortaya koyarak taşıdığı top ile takımına penaltı kazandırınca Alex bunu affetmedi ve nihayet Fenerbahçe ayağa kalktı. Bu golden 5 dakika sonra yine sağ kanattan bu sefer Mehmet Topuz'un ortasına Galatasaray maçında olduğu gibi harika yükselen Alex, hem maça dengeyi getiren isim oldu hem de takımının ve tribündeki Fenerbahçe taraftarlarının nabızlarını tavan yaptırdı. Stoch hamlesinden sonra gol bulmak için uzun süredir forma giyemeyen Güiza'yı oyuna alan Aykut hoca, galibiyet golünü bulmak adına elindeki tüm kozları oynamış oldu.

Genel olarak oyunda kaldığı süre içinde çok varlık gösteremeyen Semih'in uzun pasına hareketlenen Güiza, önüne gelen topu bekletmeden kullanınca Fenerbahçe müthiş bir geri dönüş yaparak skoru 4-3'e getirdi. Yıllardır en ağır şekilde eleştirilen Güiza'nın bu golü bana 2007 yılında Deivid'in yine İzmir Atatürk Stadı'nda Trabzonspor'a attığı golü hatırlattı. O sezon büyük eleştirilere maruz kalan Brezilyalı oyuncu attığı gol ile takımını şampiyonluğa taşımıştı. Bu akşam da Güiza, yine bu statta attığı gol ile takımının son 4 haftaya lider olarak girmesinde büyük rol oynadı. Maçın son dakikalarında tipik bir Andre Santos golü ile perçinlenen bu galibiyet, sarı lacivertlilerin kritik bir virajı hasarsız atlatmasını sağladı.

444 pasın 352'sini olumlu kullanan Fenerbahçe'de Stoch'un daha fazla süre bulması halinde bu oranın daha çok artacağı inancındayım. Slovak oyuncunun hareketli ve içe kateden oyun yapısı hem Alex'in yükünü hafifletecek hem de Andre Santos gibi hücum ağırlıklı bir oyuncunun daha çok ileri çıkmasını sağlayacaktır. Geçtiğimiz sezonlarda sağ kanatta Deivid ve Gökhan Gönül arasında yakalanan uyumun sol kanatta Santos ve Stoch arasında da yakalanabileceğini düşünüyorum. Beklenmedik anlarda uzaktan attığı isabetli şutların kapanan takımlara karşı etkili bir silah olduğunu da es geçmemek gerekiyor.

Şampiyonluk yolundaki son 360 dakikada Fenerbahçe'nin artık bu tip konsantrasyon eksiklikleri yaşamaması gerekiyor. Buca maçı umarım hem teknik heyetimiz hem de futbolcularımız için iyi bir ders olur çünkü önümüzdeki İBB maçı başta olmak üzere diğer rakiplerimiz bugün oynadığımız takımdan daha kaliteli ve oyun disiplinine daha sadık olan ekipler. Yobo, Emre, Cristian, Özer, Gökhan ve Caner'in sarı kart sınırında olduğunu düşünürsek sinirlerimize de hakim olmamız gerektiğini anlamalıyız.

Jose Mourinho Savunması

2011-04-21T16:43:00.000+03:00

Kimilerine göre ''Special One'' kimilerine göre ise total futbolun katili, çalıştırdığı takımlar ile sadece katı savunma yaparak başarıya bir şekilde ulaşmış olan bir teknik adam Jose Mourinho. Benim inancım onun gerçek anlamda özel biri olduğu ve elde ettiği başarıların tamamen planlı, müthiş bir taktik kurgunun eseri olduğu yönünde.

Portekizli teknik adam, özellikle Chelsea'nin başındayken Barcelona'ya karşı oynattığı defansif futbol yüzünden pek çok olumsuz eleştiriye tabi tutulmuş ve o günden bu yana elde ettiği her başarıda oynattığı futbolun savunma ağırlıklı olduğu, topla oynama oranın düşük olması gibi türlü türlü eleştirilere maruz kalmıştı. Eğer Jose Mourinho'nun çalıştırdığı takımları sadece Avrupa arenasında veya Barcelona gibi gerçekten muhteşem hücum varyasyonları ile oynayıp genel anlamda bütün rakiplerini sürklase eden bir ekibe karşı oynarken izlerseniz bu hislere kapılmanız normaldir. Kaldı ki bu tip maçlarda tercih ettiği sistemin dahi mantıklı gerekçeleri var.

Mou'yu Porto, Chelsea ve Inter yıllarına bakarak değerlendirdiğimiz takdirde özellikle yerel liglerde savunma futbolunu baz almadığını anlamak için gol sayılarına bakmanın yeterli olacağı kanaatindeyim. 2002-2003 sezonunda Portekiz Ligi'nde Benfica'nın ardından 73 golle en çok gol atan 2. takım olma ünvanını kazanan Porto, o sezon UEFA Kupası'nı kazandığı 13 maçlık süreçte 29 gol atarak 2.23'lük gol ortalamasına ulaşmış ve UEFA Kupası'nda son 5 sezonun en golcü takımı olmayı başarmıştı. Ertesi sezon 63 golle Portekiz'in en çok gol atan takımı olarak bir kez daha şampiyonluğa ulaşan Mourinho ve öğrencileri, Şampiyonlar Ligi kupasını da 22 gol atarak müzelerine götürmüşler, o sezon Avrupa arenasında tadı damaklarda kalan maçlara da imza atmışlardı.

Porto'nun futbol tanrısı olduktan sonra soluğu futbolun beşiğinde alan Portekizli teknik adam, Chelsea'yi 50 sene aradan sonra üst üste 2 kez şampiyon yapmayı başararak markasının kalitesini devam ettirmeyi başarmıştı. 2004-2005 sezonunda Premier Lig'de 72 gol atarak 87 gol atan Arsenal'in ardından en çok gol atan ikinci takım olan Chelsea, 2005-2006 sezonunda ise yine 72 gol atarak bu sefer zirveyi Manchester United ile paylaşmıştı. Chelsea'nin başında 20 Şampiyonlar Ligi maçına çıkan Jose, bu maçlarda 30 kez gol sevinci yaşayarak maç başına 1.5 gol ortalamasını tutturmuştu. Böylesine önemli bir turnuvada 1.5 gol ortalaması hiç fena değil.

İngiltere'de pek çok kupa kazanan ancak Avrupa'da istediğini elde edemeyen Mourinho'nun kapısını çalan Massimo Moratti, babasının vasiyetini Portekizli teknik adam sayesinde yerine getirmeyi başardı. 2008-2009 sezonunda Serie A'da 70 gol bularak Milan ile beraber en golcü takım olan Inter, ertesi sezon 75 gol bulmuş ve rakiplerini geride bırakmıştı.

Buraya kadar baktığımızda Jose Mourinho'nun çalıştırdığı ekiplerin liglerde atılan gol sayısına göre daima ilk 2 sırada olduğunu görüyoruz. Bu veriyi çürütmek isteyenler muhtemelen Jose'nin hep iyi takımlarla mücadele ettiğini öne sürecekler ama Chelsea'nin 50 sene sonra 2 sene üst üste şampiyon olması, Inter'in neredeyse yarım asır sonra Avrupa'da şampiyonluk yaşadığını, Porto'nun nasıl bir efsane haline geldiğini bu mücadeleler sırasında Arsenal, Manchester United, Liverpool, Milan, Juventus gibi dünya devlerinin geride bırakıldığı asla unutulmamalı.

Gelelim Jose Mourinho'nun Barcelona maçlarına. Portekizlinin en çok eleştiri aldığı zamanlar hiç şüphesiz Katalan temsilcisi ile karşılaştığı maçlar oldu. Ronaldinho önderliğinde başlayan Barcelona yükselişi Jose'nin Chelsea yıllarına denk geldi ki kulüp ile onun arasında yaşananlar hikayeyi de farklı boyutlara taşıdı. Rijkaard döneminden itibaren dünya futbolunda tartışmasız hücum futbolunu en iyi oynayan takım Barcelona. Xavi, Iniesta, bir zamanlar Ronaldinho, şimdi Messi, geriden oyun kuran ve golcü özelliği de olan Pique, her daim hazır kıta bekleyen Pedro, Henry, Ibra, Eto'o gibi her an maçın skoruna etki edecek ve gerekirse rakibini madara edecek bir sürü ismi bünyesinde barındırmış kusursuz bir takım Barcelona. Karşınızda böylesine aykırı bir güç varken siz bu güce aynı silahla karşılık verirseniz çılgın değil kesinlikle ahmak olursunuz. Ama siz bu mekanizmayı iyi etüt edip açıklarını yakalar, oyuncularınızı taktik disiplin altına sokup bu mantığı onlara aşılarsanız Jose Mourinho olursunuz.

Geçtiğimiz sezon Giuseppe Meazza'da oynanan Inter-Barcelona maçını anımsayın ve 3 gol bulan Inter'in yüzde yüz 2 tane gol pozisyonunu heba ettiğini ancak bir yandan da uzay futbolu oynayan (!) Barcelona'ya sadece 2 pozisyon verdiğini tekrar canlandırın gözlerinizin önünde. O maça kadar buldozer gibi önüne geleni ezen Barcelona'nın ilk defa, belki de tek seferliğine bu kadar aciz duruma düştüğü maçtı o. Nou Camp'daki rövanşta sayılmayan bir gol vardı ama o kadar topla oynama yüzdesine rağmen kaç pozisyon bulmuştu Barcelona ? Bu örnekler sürüp gider ama Jose Mourinho'nun alan savunması ile birlikte Barcelona'nın bu kadar etkili ayaklarını farklı takımlarda, farklı oyuncularla çoğu zaman etkisiz hale getirdiği gerçeğini kimse inkar etmesin.

Kimileri hayata soldan bakar, kimileri sağdan, kimileri bodozlama girer ortadan. Kimi siyahı sever kimi beyazı kimi kırmızı kimi maviyi ... Kimi hücum futbolunu sever, kimi savunma futbolunu ... İnsanları hücum futbolunu, pasa dayalı futbolu seviyor diye eleştirmek nasıl insafsızca, geride kalan diğer insanları Jose Mourinho'yu ya da savunma futbolunu seviyor, benimsiyor diye eleştirmek de o kadar insafsızcadır.Çünkü unutmamak gerekir ki bugün kendilerini savunmak için cesaret gösteremeyenler, yarın kendilerini kurtarmak için ayağa kalkıp hücum edemez...

Sinir Harbinden Mutlu Sona (Fenerbahçe : 1 - 0 : Gaziantepspor)

2011-04-17T12:57:00.001+03:00

29. hafta maçında sahasında Gaziantepspor'u ağırlayan Fenerbahçe, rakibini Andre Santos'un 94. dakikada attığı golle mağlup ederek şampiyonluk umutlarını son 5 haftaya taşıdı.

Olcan Adın'ın direkten dönen topunun haricinde Gaziantepspor'un ciddi bir pozisyonu olmadığı için maçın neredeyse tamamı ev sahibi Fenerbahçe'nin üstünlüğü ile geçti. İlk yarıda Gaziantepspor'un tek bir şut dahi atamaması bunun en belirgin örneği. Verilmeyen yüzde yüz 2 penaltı, Niang'a anlamsız bir şekilde gösterilen sarı kart ve Senegalli oyuncunun cezalı duruma düşmesi, Lugano'nun net kırmızı kartının verilmemesi, Emre Güngör'ün 90 dakika sahada kalması gibi direkt hakem kaynaklı pek çok etken iki takımın kıran kırana gösterdiği mücadelenin malesef önüne geçti. Geçtiğimiz sezon yine Kadıköy'de oynanan Beşiktaş derbisine damga vuran Hüseyin Göçek, bu sene yine Kadıköy'de en az bir derbi kadar gergin geçmesine neden olduğu bu maçta da anılan ilk isim olmayı başardı.

Aykut Kocaman'ın yabancı sınırlaması ve Selçuk'un sakatlığı yüzünden yapacağı hamleler belli. Maçı çevirmek için bundan sonra da Caner, Stoch, Dia ve Cristian dörtlüsü arasında gidip gelecektir. Niang-Semih değişikliği elbette hocanın planlarını etkilemiştir ama Stoch ve Dia maça daha önce dahil olsaydı muhtemelen Fenerbahçe taraftarları 94. dakikaya kadar tırnak yemek zorunda kalmazdı. Burada Caner için bir kaç cümle sarfetmek istiyorum. Solbek oynadığı zamanlar gerçekten bu takım için kabus gibi bir performans gösteriyor ama son 3 maçta asıl yeri olan sol açıkta ise performansı artarak gelişiyor. Özellikle bu maçta yaptığı isabetli ortalar Caner ve Fenerbahçe için gerçekten sevindirici.

Gaziantepspor mevcut kadrosunu koruduğu takdirde önümüzdeki sezondan itibaren bu ligin çok önemli değerlerinden biri olacaktır. Ayağa paslarla çıktığı kontra ataklar, hızlı oyuncuları ve alan savunması açısından dün en az sarı lacivertli oyuncuların gösterdiği mücadele kadar takdir edilmeleri gerekiyor. Sonuç olarak Fenerbahçe, çok erken kopartabileceği bir maçta bazı etkenler yüzünden galibiyet için çok geç kalsa da bu kritik maçta son dakikada alınan 3 puanın önemi belki de sezon sonunda anlaşılacak.

Bank Asya 1. Lig Panorama: 29. Hafta

2011-04-13T16:48:00.007+03:00

Bank Asya 1. Lig'de 29. hafta geride kalırken Samsunspor, maç eksiği olmasına rağmen liderliğini sürdürüyor. Bu hafta Denizlispor'u deplasmanda Simon Zenke'nin attığı gol ile geçen Samsunspor galibiyet serisini 5 maça çıkardı. Denizlispor bu mağlubiyet ile play-off yolunda büyük bir yara aldı. Sene başında Süper Lig'e kesin çıkar denilen takımın bu hale düşmesi büyük süpriz oldu benim adıma, iyi de başlamışlardı lige ama gerisi gelmedi.

Pazar günü oynanan maçlarda Orduspor evinde Adanaspor ile 2-2 berabere kaldı. Maçın ilk yarısında 4 gol izledik. Adanaspor öne geçtiği maçta skor avantajını kullanamadı ama ligte kalma adına önemli bir puanı aldı. Süper Lig'e çıkacak iki takımdan biri olarak gösterilen Mersin İdman Yurdu deplasmanda Akhisar Belediye'yi 1-0 ile geçerek haftayı kayıpsız kapadı. Bundan sonra Akhisar'ın oynayacağı her maç ligte kalmak için çok önemli. Giresunspor evinde Altay'ı 1-0 ile geçerek düşme potasından uzaklaştı. Bahri Kaya'nın gelişi ile toparlanan Giresunspor bu sene ilk defa 3 maç üst üste kazandı. Altay'ın bundan sonraki işi çok zor. Ligden düşerler mi bilmiyorum ama bu korkuyu son haftaya kadar yaşayacaklardır çünkü en zor fikstürlerden biri onlarda. Karşıyaka kendi evinde düşmesi kesinleşen Diyarbakırspor'u 2-0 mağlup etti. Belkide ligin en rahat takımı konumundalar. Ne play-off yapma ne de düşme gibi bir durumları var. Onların bundan sonraki haftalarda alacakları galibiyetler ligin kaderini belirleyecektir. Diyarbakırspor'un deplasman harcamalarınıda karşılamaları büyük bir jestti, helal olsun. Haftanın en merak edilen maçında Kayseri Erciyesspor evinde Tavşanlı Linyitspor'u 2-0 mağlup etti. Ergün Penbe'nin gelişi ile toparlanan Erciyesspor, play-off adına umutlandı. Son 5 maçta 13 puan topladılar. Tavşanlı Linyit ise bu sezonun flaş ekibi. Bu ligte ilk senesi olmasına rağmen özellikle evinde oynadığı futbol ile herkesin saygısını kazandı. Evinde oynadığı gibi dış sahada da oynayabilseler bu ligten rahatlıkla çıkabilirlerdi. Tabii onlarda sonradan toparlanan takımlardan biri. Bundan sonraki maçları zor ilk iki olmasa bile kesin play-off yapar dediğim takımların başında geliyorlar. Pazar günün son maçında Çaykur Rizespor evinde Kartalspor'u 1-0 mağlup ederek ilk iki için umudunu devam ettirdi. Rizespor kötü oynamaya devam ediyor. Bu maçın hakkı en az beraberlikti ama Kartal bir türlü golü yapamadı. Eğer önümüzdeki maç Akhisar'ı yenerlerse bu maçı telafi etmiş olurlar yoksa bu maçta ki puan kaybını çok ararlar.

29. haftanın son maçında Gaziantep BB evinde 10 kişi kalmasına rağmen 2-1 yenmeyi başardı. Aşırı yağmur ve elektrik kesintisi sebebiyle duran maçta evsahibi çok önemli bir galibiyete imza attı. Tahlisiz bir gol yiyen Antep BB'de hemen bir dakika sonra kaleci Ferhat'a faul yapan Serdar Deliktaş direk kırmızı görerek oyundan atıldı. Ne olduysa bundan sonra oldu ve Boluspor rakibinin bu dezavantajını avantaja çeviremedi. Kendi evinde Mersin'i yenen Antep takımı o maçta da muazzam bir savunma yapmıştı. Kırmızı karttan sonra o katı savunmasını yine şahane yaptı ve Ramazan Altıntepe'nin araya kaçışları ile 2 gol buldu, 3 puanı aldı. Boluspor ise bu mağlubiyet ile ilk iki şansını zora soktu.

Haftanın Takımı: Gaziantep BB.

Boluspor gibi bir takımı 10 kişi kalıp geriye düşmesine rağmen yeniyorsa o takım benim için her zaman haftanın takımıdır. Çok büyük iş yaptılar. 3 haftadır kazanıyorlar ve 47 puan ile 3. sıradalar.

Haftanın Oyuncusu: Ramazan Altıntepe ve Yusuf Şimşek.

Haftanın maçında Linyitspor'u yenen Erciyes'te kahraman Yusuf Şimşek'ti. 2 golünde hazırlayıcısı olan yıldız oyuncu takımına önemli bir 3 puan kazandırdı. Bu yaşta böyle performans gösteren oyunculara saygı duymamak elde değil. Ramazan'ın ekstra performansı olmasaydı haftanın oyuncusunda ilk sıradaydı benim için.

Antep BB'nin galip gelmesinde bütün pay ondaydı. İkinci yarıda attığı goller ile takımına kritik bir 3 puan kazandırdı. Bank Asya'da en beğendiğim oyunculardan biri, beni takip edenler bilir her daim Ramazan hakkında düşüncelerimi yazıyorum sırf bu hafta ki performansından dolayı değil.

Haftanın Teknik Adamı: Nurullah Sağlam.

Her daim takımın arkasında duran Nurullah Sağlam belki de uzun yıllar sonra Mersin halkına en mutlu hediyeyi verecek. Teknik adam olarak çok beğendiğim bir rol. Devre arasında takıma kazandırdığı oyuncular ile Mersin'in kaderini değiştirdi. Yüksel Yeşilova'nın istifasından sonra boşta olan teknik direktörlerden en çok Nurullah Sağlam'ı istiyordum ve takımın başına geldiğini duyunca bu seneden çok umutlanmıştım ve umudumuz halen devam ediyor. Mersin belkide fikstür olarak diğer takımlardan daha avantajlı. Son 4 maçı kaldı ve 3'ü içeride. Belkide ligi 1. sırada bile bitirebilir.

Haftanın Golü: Erman Özgür

Mersin İdman Yurdu'nun deplasmanda Akhisar'ı 1-0 yendiği maçta golü atan isim. Dakika 45'i gösterirken topun başına gelen Erman frikikten muazzam bir gol attı ve takımına 3 puan kazandırdı.

Haftanın 11'i:
Kerem İnan (Mersin İdman Yurdu)
Ferit Cömert (Antep BB)
Veli Kızılkaya (Erciyesspor)
Ramazan Altıntepe (Antep BB)
İrfan Başaran (Orduspor)
Erman Özgür (Mersin İdman Yurdu)
Yusuf Şimşek (Kayseri Erciyesspor)
Tiago (Karşıyakaspor)
Mehmet Al (Çaykur Rizespor)
M'Billa Etame (Adanaspor)
Simon Zenke (Samsunspor)

Adım Adım Şampiyonluğa... | Eskişehirspor 1 - 3 Fenerbahçe

2011-04-10T17:19:00.001+03:00

İlk devrenin sonundaki kötü oyun ve sonuçlara kupadan elenmeyi de ekleyen Fenerbahçe, ikinci devrede bambaşka bir sıfatla taraftarının ve futbolseverlerin karşısına çıktı adeta. Ligin ilk devresinin son haftasında oynanan Sivasspor maçını da dahil ettiğimiz takdirde, geçen haftaya kadar 10 maçta 10 galibiyet almıştı Fenerbahçe. Ama geçen hafta rakip Bursaspor'du ve bir nevi geçen senenin kopyası olmuştu o maç da, Fenerbahçe yine puan kaybetmişti uzunca bir galibiyet serisinin ardından...

Fenerbahçe'nin bu seneki fikstürü malum. İkinci devre başlarken taraftara sorsalardı "Kimlerden korkuyorsunuz?" diye, herkes 3 takım sayabilirdi takımının yoluna taş koyabilecek: Beşiktaş, Galatasaray ve Eskişehirspor. Fenerbahçe, 2 tanesini deplasmanda oynadığı 3 derbiyi de güzel bir şekilde kazandı, ama hiç beklemediği Bursaspor maçında puan kaybetti ve tekrar ikinciliğe geriledi. Herkesin bu hafta da aklında bir soru işareti vardı: "Ya bugün de puan kaybeder, şampiyonluğa havlu atarsak."

Maçtan önce kadrolara bakacak olursak, Fenerbahçe çıkarması gereken en doğru kadroyu çıkardı bence. Yabancı sınırından dolayı birisinin dışarıda kalması gerekiyordu. Defanstaki 3 kişi ile birlikte Alex ve Niang'ın kadrodan çıkmayacağı kesindi. Bunun sonucunda da ya Cristian, ya da Stoch kenara gelecekti. Ama Aykut Kocaman hem Cristian'a, hem de Caner'e çok güvendiğini çıkardığı kadro ile belli etti.

Maç iki tarafa da dönük başladı diyebiliriz. İki takım da ilk dakikalarda diğer takımın kalesine yönelme çabası içerisindeydi. Bunu da ilk başaran takım Eskişehirspor oldu ve bir daha aynı şekilde yakalayamayacakları pozisyonu gole çevirmesini bildiler. Her ne kadar Fenerbahçe çok tecrübeli ve kaliteli isimlerde oluşsa da, takımın en zayıf karnının sol taraf olduğu yenilen golde de anlaşıldı.

Maçtan önce sürpriz bir şekilde kadroya giren Caner de maça çok iyi başlayan isimler arasındaydı. Keza golü de kendi yarattı Caner ve takımına eşitlik sayısını getiren isim oldu. Derken daha kimse bir şey anlayamadan ikinci gol geldi ve Fenerbahçe yapmak istediği şeyi 2 dakikada başararak üzerinde büyük yükü yere attı.

Maç 2-1'den sonra tamamen Fenerbahçe'nin elleri arasındaydı. Eskişehirspor'un yürümeye hali bile yoktu adeta ilk yarıda ve Fenerbahçe de ilk yarı da rakibinin üstüne fazla gitmeyerek onıu yormak istedi. İlk yarının sonlarında ise Fenerbahçeliler'in yüreği azına geldi diyebiliriz, Niang bir hava topunda 2.05'lik dev Ivesa ile çarpışınca, daha önce de sakatlığı bulunan sol kaburgasından dolayı yerden kalkamadı ve soyunma odasına sedyeyle gitti.

Ama ikinci yarıya başlarken Niang'ın sahaya çıkması; hem Fenerbahçe taraftarlarının, hem de futbolseverlerin içini rahatlattı. İkinci yarı tam Fenerbahçe'nin istediği şekilde geçti. İlk yarım saat topu rakibine hiç göstermedi Fenerbahçe ve pas yaparak oyunu soğuttu. Son 15 dakika Eskişehir saldırıya geçmek istese de, Fenerbahçe buna pek izin vermedi ve mükemmel kademe anlayışıyla oyunu iyice lehine çevirdi. Zaten son son dakikalarda da Semih'in akıl almaz golüyle maç koptu.

Böylelikle Fenerbahçe bir kez daha maç fazlasıyla liderlik koltuğuna oturdu. Sarı Lacivertliler'in artık şampiyonluk yolundaki tek rakibi Trabzonspor, bugün saat 19:00'da deplasmanda ezeli rakibi Galatasaray ile karşılaşacak. Galatasaray'ın küme düşme potasına girmemesi için kazanması gereken bu maç, Trabzonspor için daha büyük önem taşıyor belki de.

Fenerbahçe için son bir şey söyleyecek olursak, 9 puan gerideyken 11 maçta 10 galibiyet almak hiç de kolay değil. Bu istikrar ve hırs, takımın şampiyonluğu ne kadar fazla istediğinin göstergesi. Bakalım Sarı Kanarya geçen senenin acısını bu sene çıkarabilecek mi ?..

Liderliğe Sessiz Veda (Fenerbahçe : 0 - 0 : Bursaspor)

2011-04-04T00:26:00.001+03:00

Ligin ikinci yarısında oynadığı bütün maçları kazanan Fenerbahçe, geçen sene şampiyonluğu son maçta kaptırdığı rakibi Bursaspor karşısında bulduğu fırsatları değerlendiremeyince her iki takım da sahadan 1 puanla ayrıldı. Fenerbahçe bu sonucun ardından liderlik koltuğunu Trabzonspor'a teslim ederken Bursaspor, hem şampiyonluk yolunda hem de Şampiyonlar Ligi mücadelesinde çok önemli 2 puan kaybetti.

Emre ve Selçuk'un yokluğunda yabancı sınırı yüzünden sıkıntı çeken Aykut Kocaman, Dia ve Stoch'u yedek kulübesinde oturtarak ilk yarıda orta sahayı kalabalık tutup sonuca gitmeye çalıştı. Özer Hurmacı'nın haftalardır yaşadığı düşüş, Semih'in ilk 11 sendromu, Niang'ın sol kanatta istediği gibi oynayamaması sonucunda Fenerbahçe ilk yarıda istediği baskıyı bir türlü kuramadı. Sarı lacivertliler bu karşılaşmada diğer maçlara oranla daha değişik bir diziliş ile sahadaydı. Kanat oyuncularının sürekli değişimi (Özer-Niang) beklerin de ileriye istediği gibi çıkamamasına neden oldu. Göbekte zaten kalabalık olan Bursa karşısında kilit ancak kanat organizasyonları ile açılabilirdi ancak hem Gökhan Gönül'ün hem de Andre Santos'un önü o kadar boş kaldı ki iki oyuncu da hücuma destek veremedi.

İkinci yarıda oyuna ilk müdahale Aykut Kocaman'dan geldi. Semih-Santos ikilisi yerine Dia ve Caner oyuna girince Fenerbahçe son 20 dakikada Bursaspor'un da geriye yaslanması ile iyi bir tempo yakaladı. Maçın bu yarısında, Ertuğrul Sağlam hep Aykut Kocaman'dan gelecek hamleleri bekledi. Sarı kartı olan Ali Tandoğan'ın yerine Bekir Ozan'ı oyuna sürmesi Dia ve Caner hamlesine karşı olumlu bir cevaptı. Ayrıca oyundan düşen Volkan Şen yerine Sercan'ı tercih etmesi de Fenerbahçe'nin oyunu yarı sahaya yıkıp savunma güvenliğini riske ettiği anlarda yapılabilecek en mantıklı hamleydi. Ertuğrul Sağlam, geçen sezon olduğu gibi kazanmak isteseydi bu kozlarını daha önce oynayarak maçı koparabilirdi ama kendisi kontrolü elden bırakmak istemedi.

70. dakikadan sonra oyunun hakimi Fenerbahçe gibi gözüksede Bursaspor'un tehlikeli kontra atakları gözardı edilemez. Haftalardır Fenerbahçe'yi sırtlayan Alex, bu maçta da elinden geleni yaptı ancak Ivankov'u geçmeyi başaramadı. Tecrübeli kaleci özellikle 87. dakikada Alex'in kafa vuruşunu muhteşem bir şekilde kurtararak takımına 1 puanı getiren isim oldu. Fenerbahçe, bu akşam elde ettiği istatistikler ile son 4 maçın en kötüsüydü. 515 pasta 405 isabet demek 110 pasın karavana olduğuna işaret eder ki özellikle ilk yarıda yapılan top kayıpları bu rakamlara neden oldu. 90 dakika boyunca 34 orta yapan sarı lacivertliler bu açıdan müthiş bir istatistik yakaladı ama bu ortalardan sadece 8'inin isabetli olması 34 rakamını gölgede bıraktı. Rakip kaleye çekilen 13 şutun sadece 2 tanesinin kaleyi bulması ise gol bulmak için yeterli olmadı.

Bursaspor'un muhteşem savunma anlayışı, Fenerbahçe'nin hırslı mücadelesi, Bursaspor ve Fenerbahçe taraftarlarının görsel şöleni, maçın hakemi Kuddusi Müftüoğlu'na rağmen takdiri hakeden güzelliklerdi. Hakem hakkında detaya girmeye gerek yok. Hem Fenerbahçe hem de Bursaspor aleyhine çaldığı veya çalmadığı düdükler ile mücadele açısından zevk veren bu maçın önüne geçmek için elinden geleni yaptı. Saraçoğlu'nu dolduran Fenerbahçe taraftarlarını takımlarını alkışladıkları için ve gergin ortama rağmen küfürlü tezahürat etmedikleri için ayrıca tebrik ediyorum.

'Derby del Sole'ye Doğru...

2011-04-03T13:05:00.000+03:00

Roma'nın Napoli veya Juve ile oynadığı maçlara 'Derby del Sole' adı verilir. Dünkü 'Derby della Madonnina'nın önüne ne kadar geçemese de, bu derbide her zaman inanılmaz bir heyecan ve atmosfere sahip olmuştur.

Stadio Olimpico'da oynanacak maç her iki takım için de çok değerli. Başkent ekibi ligte 50 puan ile 6. sırada bulunurken, karşısındaki Juve ise hemen arkalarında 45 puanda. İki takımın da Avrupa Kupaları kapısını açabilmek için kazanması gereken bir maç. Fakat Juve için çok daha önem taşıyor bu maç, keza ligi kapatabilirler bu maçı kaybederlerse...

Roma bu seneye de geçen seneki gibi kötü başlayıp iyi devam etmişti, ama daha sonra ardı ardına alınan puan kayıpları ligi erken kapatmalarına sebep oldu ve bu sezonu boş geçtiler adeta. Ama dün akşam Milan'ın Inter'i yanmiş olması ve bugün de Napoli ile Lazio'nun oynayacak olması, onların alabileceği bir galibiyeti daha da olumlu kılar.

Juve'de de bu sene hiçbir şey olumlu gitmedi ne yazık ki! Yapılan onca transferler, Del Neri'nin takımın başına getirilmesi, kulüp bazında yapılan yenilikle hiçbir fayda sağlamadı kulübe. Ve bunun sonucunda da başarısızlık kaçınılmaz oldu.

Şimdi iki takımın yapacağı maç önce bazı istatiksel verilere bakalım ve yazımıza son noktayı koyalım:

- İtalya Serie A'da 31. hafta maçları oynanıyor ve ligin bitimine 7 hafta kaldı.

- Aralarında oynanan son 5 maçı da ev sahibi takım kazanamadı. Ayrıca bu stadyumda oynanan son 6 maçta Juventus 5 galibiyet aldı ve hiç kaybetmedi.

- Roma son 5 lig maçında 3 galibiyet-2 beraberlik alırken, bu sezon kendi sahasında sadece Napoli'ye boyun eğdi.

- Juventus ligteki son 4 maçında sadece 4 puan toplayabildi.

Derbi için istatistiksel veriler bunlar. Güzel bir maç olmasını diliyor, Roma'ya da ayrıca başarılar diliyoruz...

Milan, Inter'i Dize Getirdi (3-0)

2011-04-03T01:05:00.001+03:00

Milano'nun iki düşman kardeşi Milan ve Inter'in kapışmasında gülen taraf Pato (2) ve Cassano'nun golleri ile rakibini 3-0 gibi net bir skorla yenen Milan oldu. Inter ile arasındaki puan farkını beşe çıkartan kırmızı siyahlılar önümüzdeki hafta Floransa'dan da galibiyetle ayrılırsa şampiyonluk kutlamalarına başlar.

Maçın henüz 47. saniyesinde Pato'nun golü ile öne geçen Milan, ev sahibi olmanın avantajı ile Inter'in üstüne daha çok gelebilirdi ama golden sonra şoku atlatan Nerazzuriler, oyunu dengeledi. Sahaya 4-3-1-2 düzeni ile çıkan Inter, ilk yarıda ofansif açıdan Milan'a karşı daha üstün gözükse bile orta sahayı boşlamasından dolayı 4 tane çok ciddi kontra atak yedi. Inter'in sahadaki beyninin Sneijder olduğu ve o kötü oynadığı zaman bu takımın çektiği sıkıntıları artık görmeyen ve duymayan kalmadı. Leonardo'nun geldiği günden beri en büyük handikapı bu soruna çare bulamaması oldu. Bu akşam da Milan, Sneijder'i vatandaşları Van Bommel ve Seedorf ile o kadar güzel markaj altına aldı ki Wesley, bugün çok istekli olmasına rağmen takımı adına sonuca etki edecek herhangi bir hamle yapamadı. Eto'o ve Pazzini ile bulduğu fırsatları değerlendiremeyen Nerazzurriler soyunma odasına 1-0 mağlup girdi. Juventus maçında taraftarlarına saç baş yolduran Eto'o bugün de o huyundan malesef vazgeçmedi.

İkinci yarıda Inter'in ilk yarıdaki ofansif gücünden eser yoktu. Bunda pek tabi ki Chivu'nun 54. dakikada gördüğü kırmızı kartın etkisi çok büyük. Maçın hakemi Nicola Rizzoli sadece bu pozisyonda değil, Pato'nun attığı ikinci golde ve maç içindeki gerek Inter aleyhine gerek Milan aleyhine verdiği kararlar ile bu maçı açık bir şekilde kaldıramadığını herkese gösterdi. 10 kişi kalan Inter moral olarak oyundan düşünce Milan'a tamamen teslim oldu. Kırmızı kartın ardından 10 dakika bile geçmeden Pato ile 2. golü bulan Rossoneriler galibiyeti Cassano'nun penaltı golü ile perçinleyerek ligin ilk yarısında 1-0 kazandıkları maçın rövanşını ezeli rakiplerine vermediler.

Milan - Inter derbisinden geriye neler kaldı ?

- 1929-1930 sezonundan beri iki takım bugüne kadar 2 Nisan'da karşılaşmamıştı. 81 yıl önce 2 Nisan'da Inter, Milan'ı Cappellini, Facchetti, Suarez ve Domenghini'nin golleri ile 4-0 mağlup etmişti. Bu tarihin rövanşını Milan 3-0 kazandı.

- AC Milan, bu sezon ikinci kez penaltı kullandı.

- Inter, 6 sezon aradan sonra Milan'a ilk kez bir sezonda iki kez mağlup oldu.

- Derby Della Madonnina'da son 5 sezonda oynanan maçlarda İtalyan futbolcular gol sevinci yaşamamıştı. Cassano bu açıdan çok öenmli bir gol attı.

- Leonardo ve Allegri futbolculuk yılları dahil olmak üzere daha önce 2 kez karşı karşıya geldi. 4 Ocak 1998'de Napoli-Milan maçında ilk kez karşılıklı oynayan ikiliden gülen taraf Leonardo olmuştu. Teknik direktör olarak da ilk kez 2009-2010 sezonunda karşılaşan Leonardo-Allegri ikilisi arasında gülen yine Leonardo olmuştu. Bu akşam alınan 3-0'lık galibiyetin ardından Allegri, Brezilyalı teknik adam karşısında ilk kez galibiyet sevinci yaşadı.

Henüz bitmedi...

2011-04-03T00:49:00.004+03:00

Maçın analizini zaten Göksel yazacaktır. Ben resimlerle kısa kısa geçmek istedim. Seria A yayınlarında kalite dibe vurduğu için hala bilemiyoruz top çizgiyi geçti mi, geçmedi mi? Abbiati'nin motivasyonu mağlubiyetin habercisi gibi zaten. Önce Pazzini ile karşı karşıya kaldığında başarılı oldu sonrasında bu kafa şutunu çizgi üzerinden çıkardı. En sonun Eto'o da boş kaleye topu gönderemeyince gecenin kahramanlarından biri de İtalyan file bekçisi oldu.

Milan'ın dinamik üçlüsü bu gece iş başındaydı. Pato-Boateng-Robinho. Çabuk ayaklarla hızlı geçtikleri orta sahadan direk kaleye indiler. Bunda çok defa da başarılı oldular. Farkı daha fazla arttıramadılarsa eğer bunun nedeni hala topu yeteri kadar iyi paylaşmamaları.

Yukarıda ki üçlüden Pato'yu ayırmak gerektiğini düşündüm. Sonuçta iki gol atıp üstüne bir de Chivu'yu kırmızı kartla dışarı gönderdi. Maçın yıldızı gecenin kahramanı oldu. Barbara Berlusconi belli ki onu maça iyi motive etmiş ve hazırlamış!

Sahadaki Hollandalılar'dan kazanan bugün Van Bommel ve Seedorf oldu. İtalya Ligi'ne çok çabuk uyum sahladı Van Bommel. İlk sahaya çıktığından bu yana söylüyorum sert futbolunu keşke daha önceleri getirseymiş İtalya'ya. Bu gecenin görünmez kahramanları oldular Seedorf'la beraber. Bizim Hollandalımıza gelince, takımın bugün en iyisi kesinlikle oydu. Sürekli dikine oynadı ama hücum hattı ona bir türlü uyum sağlayamadı. Olsun Sneijder sağlıklı ve bizimle olduğu sürece sorun yok. Daha önümüzde kazanılacak çok Milan maçı olacak.

Eto'o denilince susmak ve kaçırdığı golü bir kez daha düşünmek yeterli. Bu akşamın hayal kırıklığı oldu Kamerunlu. İkinci sırada da Maicon var. Ibra'dan sonra Maicon'a da yol vermemiz gerekli artık.

Ve en sonda Leonardo! Ona inanmayanların en başında gelenlerdenim. Ama beni mahçup etmeye devam ediyor. Israrla hücüm oynatıyor. Hatalar yanlışlar da yapıyor belki ama gün geçtikçe büyümeye devam ediyor. Mevzu Milan olduğu sürece Judas olmayacaktır kendisi. Çünkü Milano'nun kırmızı tarafı bütün pislikleri üzerinde taşımaya devam ediyor ve ortada da bir İsa yok...

Kalan maçlar:

INTER: Chievo, Parma(D), Lazio, Cesena(D), Fiorentina, Napoli (D), Catania
MILAN: Fiorentina(D), Sampdoria, Brescia(D), Bologna(D), Roma(D), Cagliari, Udinese(D)
NAPOLI: Lazio, Bologna(D), Udinese, Palermo(D), Genoa, Lecce(D), Inter, Juventus(D)

Serie A'da Derbi Haftası

2011-04-02T01:51:00.003+03:00

AC MILAN - FC INTER :

Geçtiğimiz yıllara oranla bu sezon lige kötü bir başlangıç yapan Inter, Leonardo'nun takımın başına geçmesi ile iyi bir çıkış yakaladı ve zirvenin sahibi Milan ile arasındaki puan farkını bir hayli indirdi. Bu akşam oynanacak olan derbiyi Milan kazanırsa büyük bir mucize olmadığı takdirde 7 sene sonra Serie A şampiyonu olacak. Eğer Inter kazanırsa hem Leonardo döneminde ilk kez liderlik koltuğuna oturacak hem de İtalya'da kalan haftalarda nefesleri kesip kalp krizi oranlarını arttıracaklardır.

Milan'da en büyük eksiklik hiç kuşkusuz Zlatan İbrahimoviç. Pirlo, Cassano, Pato ve Boateng'in sakatlıkları tam olarak geçti ancak bu dört isimden sadece Pirlo büyük ihtimalle karşılaşmaya yedek kulübesinde başlayacak. Inter'de ise cezalı Lucio ve sakatlığı devam eden Walter Samuel bu maçta forma giyemeyecek. Zlatan'ın yokluğu Milan için ne kadar dezavantaj ise Lucio'nun yokluğu da Inter için o kadar büyük dezavantaj. Brezilyalı oyuncu yerine savunmanın göbeğinde Materazzi-Cordoba ikilisinden birisi oynayacak. Juventus derbisinde neredeyse bütün hava toplarını rakibe kaptıran ve bu yüzden golü de Cordoba'nın hatasından yiyen Inter'de bence savunmanın ortasında Ranocchia-Materazzi ikilisi yer almalı. Şayet Materazzi oynarsa mutlak suretle sinirlerine hakim olmak zorunda çünkü bunun bedelini ilk maçta Nerazzurriler 3 puan kaybederek ödedi.

Milan bünyesinde 13 yıl geçiren Leonardo, bu takımı aldığında 13 puanlık bir fark vardı. Açıkçası bu farkın bu kadar hızlı kapanması beklenmiyordu ama Brezilyalı teknik adam takımının motivasyonunu üst seviyeye çıkartarak bir anda şampiyonluk yarışına dahil oldu.

Ligin ilk yarısındaki maçı 1-0 kaybeden Nerazzurriler, geçtiğimiz sezon San Siro'da ezeli rakibi Milan'ı 4-0'lık skorla geçmişti. Umuyoruz ve diliyoruz ki bu sene de deplasmanda gülen taraf Inter olur.

NAPOLİ - LAZİO :

Uzun süredir şampiyonluğu kovalayan Napoli, yıllar sonra taraftarlarına müthiş bir heyecan yaşatmaya devam ediyor. Zirvenin 3 puan gerisinde olan Partenopeiler, San Paolo Corral'da Lazio'yu konuk edecekler. Son haftalarda istikrarsız bir görüntü çizmesine rağmen oynadığı 5 maçın 3'ünü kazanan Lazio, bu zorlu deplasmandan 3 puan almayı başarırsa Şampiyonlar Ligi vizesi için Napoli'nin ensesine bir adım daha yaklaşacak.

Napoli'de 4 sene geçiren Lazio teknik direktörü Edoardo Reja, takımı Serie C'den alıp Avrupa kupalarında eleme maçlarına kadar yükseltmişti. Lazio'nun bu maçtaki en büyük avantajı deplasmanda oynuyor gibi görünse bile San Paolo'da evlerinden daha rahat olmaları. Bu statta en son 22 Aralık 1996'da 1-0 mağlup olan başkent ekibi, o günden bu yana rakibine deplasmanda boyun eğmedi.

ROMA - JUVENTUS :

İşlerin hiç iyi gitmediği iki takım... Ranieri kanserinden kurtulan Roma, kendisini eski efsanelerinden Montella'ya emanet ettikten sonra kendine gelmeye başladı. Montella'nın takımın başına çıktığı 4 maçta 3 galibiyet 1 beraberlik alan başkent ekibi, Lazio derbisinden zaferle ayrılarak sezonun finalini yaptı. Bundan sonraki en büyük hedef Şampiyonlar Ligi'ne katılmak olsa da bu hayalden öteye gidemeyeceği için mantıklı olan hedef Avrupa kupalarına katılmak.

Roma'nın arkasından 6. sırada olan Juventus için Avrupa kupalarına katılma hedefi için bu maç hayati önem taşıyor. Rakibinin 5 puan gerisinde olan Juve, bu maçı kaybederse lige tamamen havlu atar. Açıkçası Jorge Martinez, Paolo De Ceglie, Leandro Rinaudo, Sissoko, Fabio Quagliarella, Chiellini ve Iaquinta'dan yoksun siyah beyazlıların galip gelmesi kağıt üstünde mucize gibi görünüyor. Ancak iki takımın Roma'da oynadığı son 10 maçta ev sahibi ekibin sadece 1 galibiyet alması, Juventus taraftarlarının umutlanması için en büyük etken. Bunun yanı sıra, Roma'nın bu sene evinde sadece 1 kez mağlup olması Roma taraftarları için Juventus ile oynanacak olan maçın diğer senelerden farklı olacağı yönünde hisler uyandırıyor.

Ibrahimovic'in Derdi Ne?

2011-03-28T21:24:00.006+03:00

Bahsettiğimiz kişi, dünyanın en çok kazanan sporcularından ve yıllardır dünyanın en büyük kulüpleri tarafından paylaşılmayan birisi olan Zlatan Ibrahimovic...

Ibrahimovic'in oyunculuğuna, yeteneklerine, zekasına, golcülüğüne, futbolculuğunda diyecek hiçbir şey yok; ama gel gelelim ki kişiliği aynı düzeyde değil maalesef. Bu kadar muhteşem seviyede bir oyuncunun, ne denli kibirli ve egoist bir yapıya sahip olduğunu maçlarda ve videolarda görüyoruz.

Ibrahimovic'in ilk büyük hatası, küme düştükten sonra Juventus'u bir kalemde silmek oldu. Bütün takım oyuncuları Juve için paralarını bile yarı fiyatına alırken, Ibra böyle bir yerde durmak istemedi ve parayı seçti.

Sonraları da pek farklı olmadı aslında. Inter'e gitti ve burada akla-mantığa sığmayacak goller attı. Ama maç içindeki tartışmaları ve ara sıra da olsa devam eden ikili münakaşaları onu gözden düşürdü. Buradan 45 Milyon € + Samuel Eto'o karşılığında Barca yolunu tuttu. Bu onun ne kadar paha biçilemez bir oyuncu olduğunu gösteriyor zaten, ama Barca'da Pep ile sorunlar yaşaması ve burada da 1 yıl dahi tutunamaması, onun bütün saydığımız özelliklerini ortaya çıkarıyor.

Ibra'nın ilk vukuatları Inter'de iken başladı. Maçlarda fazla vukuatlar işlemeye başlamıştı ve daha sonra Barca yolunu tuttu. Orada Guardiola ile yaşadığı sorunlardan sonra bu sefer 2. Milano seferine çıktı. Burada yapılan bir antrenmanda, genç takım arkadaşı Rodney Strasser'e durup dururken tekme atması onu yine gözden düşürmeye başladı. Son olarak İsveç Milli Takımı'nın antrenmanında Christian Wilhelmsson'un popsuna uçan tekme atması her şeyi abarttığının kanıtıydı.

Ibra'nın kişiliği ile ilgili bu kadar yazı yeter de artar bile. Artık işi videolara bırakalarım da, biraz da siz düşünün Ibra'nın nasıl bir kişiliğe sahip olduğunu...

Gelecek Nesil 'Lejyoner'ler...

2011-03-26T10:45:00.003+02:00

Şundan bir 10-15 sene önce Türk oyuncular Edirne'den ileri gidemezdi. 40 yılda bir giderdi birkaç kişi Avrupa'ya ve dünyalar bizim olmuş gibi sevinirdik. Ama son 10 yıl içerisinde kulüp ve milli takım düzeylerinde sınıf atlamamız, sayısız oyuncumuzun Avrupa ve Dünya'ya açılmasını sağladı.

Emre Belözoğlu, Tugay Kerimoğlu, Hakan Şükür, Tuncay Şanlı, Serhat Akın, Tümer Metin, Hakan Ünsal, Rüştü Reçber, Çağdaş Atan, Okan Buruk, Hamit Altıntop, Gökdeniz Karadeniz, Hasan Kabze... Böyle daha birçok isim sayabiliriz. Ve bu isimlerin çoğu da takımında başarı yakalmış isimler. Tabii bu da bizim için ayrı bir gurur kaynağı...

Şimdi sırada gelecek nesil lejyonerler var. Onlar Türkiye'nin gözbebekleri konumundalar şu an. Avrupa'nın ve Dünya'nın sayısız kalburüstü takımları onları istiyor. İşte gelecek nesil lejyoner adayları:

ARDA TURAN

Şu anda Türkiye'nin yetişdirdiği en iyi oyunculardan biri olarak görülen ve ligimizin belki de en iyi yerli oyuncularının başında görülen Arda Turan, bir sonraki Avrupa yolcularının uçağında yer alacak ilk isim gibi.

Galatasaray'da oynamaya başladığı günden beri adı transfer dedikodularından silinmeyen, her transfer döneminde gidip geldi tartışmaları yapılan Arda'nın miladı artık doluyor gibi Türkiye'de.

Her ne kadar Galatasaray'da pek başarılı bir dönem geçirmese de geçtiğimiz 4 sezonda, onun kişisel yetenekleri transferi için çok büyük bir avantaj sağlıyor kendisine. Şu an için Atletico Madrid, Borussia Dortmund, Liverpool gibi kulüplerin kendisiyle ilgilendiği haberleri kulislerde dolaşıyor.

Yani sözün özü şu ki: Arda 4 sezondur öyle veya böyle burada kaldı. Ama artık hem takımının durumundan, hem de kendi geleceğinden dolayı burada kalmasını gerektirecek pek fazla bir şey kalmadı gibi. Arda Turan gelecek lejyonerler listesinde başı kolluyor diyebiliriz...

GÖKHAN GÖNÜL

Türkiye'nin şüphesiz en iyi oyuncusu şu anda. Hem futbol kalitesi, hem form grafiği, hem de yetenek olarak inanılmaz işler yapıyor Gökhan Gönül.

Sessizce geldiği Fenerbahçe'de bir Avrupa maçında sonradan oyuna girdi ve o gün bugündür takımdaki değişmez tek oyuncu diyebiliriz Gökhan için. Sahada basmadığı yer, topa dokunmadığı dakika, terlemediği bir saniye bile kalmıyor maç içerisinde.

Dünyada hangi takıma koysanız takır takır oynar sanki Gökhan, ki bu gidişle de öyle olacak gibi gözüküyor. Bir kere paradan, yedek kalma korkusundan, can sıkıntısından yakındığı görülmemiştir Gökhan'ın. Türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi defanslarından biri arasında da gösteriliyor, nam-ı diğer "Cesur Yürek"...

Gökhan'sız Fenerbahçe çok zor maçlar çıkardı bu sene. O, yeri geldiğinde Alex'ten bile önemli olduğunu gösterdi bu takım için. Ama onu dünya kulüplerine transferini görmek bambaşka bir gurur kaynağı olacaktır hepimiz için. Şimdiden senin de yolun açık olsun Gökhan...

SELÇUK İNAN

O, son şampiyonluğunu tam 27 sene önce yaşayan Trabzonspor'u bu sene şampiyonluğa yaklaştıran en önemli isim. Selçuk İnan da, Türk futbolunun son yıllarda yetiştirdiği en yetenekli ve kaliteli isimlerden biri.

Manisaspor'da oynarken pek adı sanı duyulmuyordu Selçuk'un, ama bu sene şampiyonluğu inanılmaz bir şekilde kovalayan Trabzonspor'un en önemli silahıdır Selçuk İnan. Aşırı iyi bir form grafiği ve bitmek tükenmek bilmeyen gücü ile herkesin gönlünü fethetmiş durumda.

Sleçuk'u yaklaşık 1.5 sezondur 3 büyükler deli gibi istiyor adeta. Özellikle Fenerbahçe, Selçuk'u takımına katmak için her yolu deniyor ve daha da deneyecek gibi. Ama özellikle Trabzonspor bu sene şampiyonluk ipini göğüsleyemezse, Selçuk'un bu takımda kalmak isteyeceğini pek zannetmiyorum.

Selçuk'un önünde iki tane kapı açık: ya üç büyüklerin tekliflerinden birini kabul edecek, ya da Avrupa'ya gidip diğer abileri gibi güzel sezonlar geçirecek, en azındna bunu deneyecek. Biz şimdiden Selçuk'a gelecek için bol şans diyelim...

VOLKAN ŞEN

Bursa'nın iki yıldızından biri Volkan Şen. Geçen sene tarihinin ilk şampiyonluğunu yaşayan Bursaspor'da inanılmaz bir performans sergileyen Volkan da, son 2 sezondur müthiş bir transfer borsasının içinde yer alıyor.

Geçen seneki müthiş bir sezonun ardından yazın adından sıkça söz ettiren ve yaz döneminde müthiş bir transfer döneminin içerisinde kendine yer bulan Volkan Şen takımında kaldı, ama bu kalış pek de uzun soluklu olacak gibi durmuyor.

Bu seneye çok tutuk başlayan ve artık Bursa'da gözden düşen Volkan'ın, bu sene Bursaspor'nun şampiyonluk şansının da çok az olmasından sonra sezon sonu gidecek isimlerin başında geliyor gibi. 1.5 senedir kendisiyle çok ilgilenen Galatasaray'a gitmeyen Volkan'ın da bir sonraki durağı Avrupa olacak gibi...

SEMİH ŞENTÜRK

Onu pek anlatmaya gerek yok galiba. Futbola başladığından beri Fenerbahçe'nin kapısından dışarı çıkmayan ve artık adı "Nöbetçi Golcü" olan Semih'in gitme vakti geldi gibi.

Yaklaşık 10 yıldan fazladır Fenerbahçe'de olan Semih, kendisiyle bağdaşlaşmış olan yedek kulübesinde oturmayı bir kere bile olsun sorun etmedi. Fenerbahçe'de hiçbir zaman ilk forvet olmayan, ama bunu bir kere bile olsun sorun etmeyen Semih Şentürk, takımının ve taraftarının göz bebeği konumunda.

Fenerbahçe ile birçok şampiyonluk yaşayan ve yedek kulübesinde geçirdiği sezonda bile gol kralı olmayı başarabilen bir oyuncu olan Semih'in, şu günlerde Fenerbahçe ile sözleşmesini uzatması konuşuluyor. Onun takımda kalması herkesi sevindirecektir, ama onun gidişi bütün Fenerbahçe caimasını üzecektir elbette.

Eğer Fenerbahçe ile sözleşme yenilemezse, Nöbetçi Golcü'nün de bir sonraki durağı Avrupa arenası olacak gibi duruyor...

CENK TOSUN

Şüphesiz ki şu anda Türkiye'nin en gözde oyuncularından biri Cenk Tosun. Devre arasında Galatasaray ile imzalama noktasına gelen, ama son anda Antep'e gelen golcü dur durak bilmiyor.

Oynadığı her maçta gol atan oyuncunun avantajları da fazla. Genç, dinamik, Avrupa menşeli, tam bir golcü, hızlı... Özellikleri say say bitmez Cenk Tosun'un. Gaziantep'in klasikleşen transferlerinden biri olan Cenk Tosun'un da transfer borsasında önemli bir yere sahip olduğunu söyleyelim.

Yaklaşık 3.5 aydır Gaziantep'te oynayan Cenk Tosun'un burada fazla kalacağını da düşünmüyorum. Eğer sezon bitimine kadar böyle devam ederse, Cenk Tosun çok iyi bir kulüple Avrupa'da ses yaratacak gibi duruyor...

SERCAN YILDIRIM

Arda Turan ile beraber Türk ve Dünya transfer piyasasını en çok karıştıran isim Sercan Yıldırım'dır. Bursa'da oynadığı günden beri adı transferden uzak olmayan Sercan Yıldırım'ın da artık miladı dolu gibi duruyor.

Bursaspor'la geçen seneki şampiyonluk öyküsünde çok iyi bir sezon geçiren Sercan da bu sene inanılmaz düşüşte ve takımda girmekte bile zorlanıyor.

Devre arasında transferin son günlerinden Lokomotif Moskova ile anlaşan ama transferi gerçekleşmeyen Sercan da, sezon sonu Avrupa yolcularında yer alacak gibi duruyor...

Yok Artık Fenerbahçe Yönetimi

2011-03-23T00:00:00.001+02:00

Türkiye’de taraftar olmak başlı başına büyük bir zorluk iken bir de buna gönül verdiğiniz kulübün yönetim kurulunun aleyhte yaptığı uygulamalar dahil olunca iş iyice çığrından çıkıyor. Fenerbahçe yönetiminin bilet konusunda uyguladığı faiş fiyat politikası senelerdir sarı lacivert renklere gönül veren biz ve bizler gibi milyonları bıktırdı.

Bu konuda gerek bloglarda gerekse taraftar siteleri ve forumlarda dertler dile getirilmiş ve Sayın Yönetim Kurulumuz sezon başında kombine bilet fiyatlarına zam yapmayarak, kale arkası bilet fiyatlarını da 33 TL’ye çekerek Büyük Fenerbahçe’nin Büyük taraftarını mutlu etmişti.

Geçtiğimiz sezonun son maçında kendi evimizde Trabzonspor ile berabere kalarak şampiyonluğu kaybetmemize ve Avrupa kupalarına erken veda etmemize rağmen Fenerbahçe taraftarı olarak bizler, görevimizi fazlası ile yerine getirerek gerek futbol takımımıza gerekse de Erkek-Kadın Basketbol ve Voleybol takımlarımız başta olmak üzere Fenerbahçe armasının mücadele ettiği her branşta elimizden geldiği kadar kulübümüze maddi ve manevi destek vererek görevimizi yerine getirdik.

Ligin ilk yarısını 9 puan farkla ikinci sırada tamamlamamıza rağmen Fenerbahçe camiası olarak arzu edilen birlik ve beraberliği göstererek takımımıza her zamankinden daha çok güvendik ve daha çok destek verdik. Hem yönetim kurulumuzun, hem teknik ekibimizin, hem futbolcularımızın gösterdiği büyük özveri hem de taraftarların oluşturduğu ambiyans ile 9 puanlık farkı eriterek liderliği de ele geçirdik.

Her şey bu kadar güzel giderken Fenerbahçe Spor Kulübü Yönetim Kurulu’nun Bursaspor ile Şükrü Saraçoğlu Stadı’nda oynayacağımız karşılaşmada kale arkası bilet fiyatlarını tekrar 44 TL’ye yükseltmesine her sene olduğu gibi bu senede anlam veremiyoruz. Takım içindeki prim sistemi nasıl belliyse bilet fiyatları da sezon başında belirleniyor. (Geçen sene FBTV’de Sayın Ali Koç ve Sayın Şekip Mosturoğlu bu konuyu böyle ifade etmişti.) Bilet fiyatları sadece derbi maç olarak kabul edilen Beşiktaş, Galatasaray ve Trabzonspor maçlarında artıyor, bu da zaten Fenerbahçe taraftarı tarafından da kabul görüyordu.

Umuyoruz ki Fenerbahçe Spor Kulübü Yönetim Kurulu, Bursaspor maçını da derbi statüsüne aldık gibisinden mesnetsiz bir açıklama yapmaz. Kaldı ki tekrar edilemeyen bir başarıyı tesadüf olarak kabul eden zihniyet, Bursaspor’un sadece bir kez şampiyon olduğunu hatırlayacaktır.

Ligde liderliğe yükselip iyi bir form grafiği yakalar yakalamaz kale arkası bilet fiyatlarına getirilen zam ise maalesef yönetim kurulumuzun fırsatçılığını akıllara getiriyor. Kötü günde bu takıma destek veren taraftarın iyi günlerde ödülü bu mu olacaktı ? Madem bir zam oranı uygun gördünüz bu zam neden sadece kale arkası tribünlerine yapıldı ? Kötü gidişe son verilmesinin ardından uygulamaya konulan bu uygulama adaletsiz ve fırsatçı bir görünüm yarattığı gibi sadece kale arkası tribünleri hedef alınarak yapıldığı için ayrıca ‘’ayrımcı’’ bir uygulamayı da beraberinde getirmiştir.

Kadıköy Şükrü Saraçoğlu Stadı’nın baskılı ve etkili olmasındaki en büyük etken hiç kuşkusuz bu mabedi dolduran Fenerbahçe taraftarıdır. 90 dakika boyunca susmayan, sahaya görsellik katan ve tribün organizasyonlarının büyük bir kısmını başlatan tribünler de kale arkası tribünleridir. Bu tribünleri dolduranların çoğunluğunun öğrenci veya maddi bakımından orta ve alt gelirli taraftarlarımız olduğu da yıllardır bilinen bir gerçektir. Bugün bir öğrenci Fenerbahçe maçına gelmek istediği takdirde cebinden 70 – 80 TL civarında bir tutar vermek zorunda. Babasından veya annesinden aldığı harçlığı Fenerbahçe’ye harcayacak olan öğrencinin hafta içi okulda ne yiyeceği, arkadaşları ile neler yapabileceğini varın siz düşünün. Aynı şekilde asgari ücretle çalışan bir baba, eşini ve çocuğunu Fenerbahçe maçına götürmek istese sadece bilet fiyatı olarak cebinden 132 TL çıkartmak zorunda. Yani net maaşının neredeyse 1/4 ünü sadece bilet fiyatı olarak vermek zorunda. Ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik şartlar da göz önüne alındığında Yönetim Kurulumuzun sadece kale arkası bilet fiyatlarını yeniden 44 TL’ye yükseltmesini şiddetle kınadığımızın bilinmesini isteriz.

Eğer Galatasaray maçında rakibimizin yeni stadındaki hasarın giderilmesi için bir fatura çıkardıysanız biz bu faturayı son maçta kaçan 2 şampiyonluk ile fazlasıyla ödedik zaten … Bu travmaların ardından ayağa kalkabildiysek bunda hiç olmazsa %1 bile olsa bir payımız var ve bunun ödülü ayrımcı bir uygulama ile bilet fiyatlarına yapılan zam olmamalıydı.

Trabzonspor ve Fenerbahçe'nin Son Dakikaları

2011-03-21T23:10:00.000+02:00

Şampiyonluk yarışında son 8 haftaya kafa kafaya giren Fenerbahçe ve Trabzonspor, ligin ilk iki sırasını boş yere paylaşmadığını maçın son düdüğüne kadar ortaya koydukları mücadele ile gösteriyorlar. Özellikle son haftalarda Trabzonspor'un ard arda son 5 dakikada attığı gollerle topladığı puanlar, Karadeniz temsilcisinin ne kadar inatçı ve inançlı olduğunu gösteriyor.

Bordo mavililer ligde şu zamana kadar oynadıkları 26 maçın 5 tanesinde puan veya puanları karşılaşmaların son 5 dakikasında topladı.

- 12 Şubat'ta Sivas deplasmanında 84.dakikada skor 2-2 iken Burak Yılmaz'ın attığı golle Trabzonspor haftayı 3 puan ile kapattı.

- 21 Şubat'ta bu sefer Manisa deplasmanına çıkan bordo mavililer, ilk yarısını 1-0 geride kapattığı maçı Alanzinho'nun 86. dakikada attığı golle lehine çevirdi.

- Avni Aker'de Kayserispor ile 3-3 berabere kalan Trabzonspor'a 1 puanı getiren isim 88. dakikada Arkadiusz Glowacki oldu.

- İnönü deplasmanında ecel terleri döken Karadeniz Kaplanları, Beşiktaş'ı eski Beşiktaşlı oyuncusu Burak Yılmaz ile 88. dakikada devirerek 3 puanı kaptı.

- Pazar günü Gençlerbirliği deplasmanında da ilk yarıyı 1-0 geride kapatan Trabzonspor, 90. dakikada Alanzinho ile güldü.

Bordo mavililer son dakikalarda çevirdiği bu maçlarla hanesine 13 puan yazdırdı.

Fenerbahçe ise bu sezon sadece Cuma günü oynadığı Galatasaray derbisinde son dakikalarda bulduğu gol ile kazandı. 87. dakikada Alex'in kafa vuruşu ile ezeli rakibinden 3 puan alan sarı lacivertliler, bunun haricinde oynadığı karşılaşmalarda son 5 dakikada hanesine puan yazdıramadı.

Ancak Fenerbahçe'nin işi son dakikaya bırakmayıp maçı baştan kopardığını da belirtmek gerekiyor.

Capitano '200'ler kulübünde...

2011-03-21T18:15:00.004+02:00

Roma'nın efsanevi kaptanı Francesco Totti, geçtiğimiz hafta sonu oynanan Fiorentina-Roma maçında kaydettiği iki golle ligteki 201. golünü kaydetti ve İtalya'nın gelmiş geçmiş en golcü 6. oyuncusu olmayı başardı.

13 yaşından beri Roma'da forma giyen Francesco Totti adeta bir başarı ve istikrar abidesi. Onun forma giydiği dönemlerde Roma kulüp olarak pek başarı gösteremese de, Totti kişisel olarak elle tutulur başarılar elde etmiş durumda. Kariyerinde 2 Kez "Serie A Yılın Futbolcusu" ve 5 kez "Yılın İtalyan Oyuncusu" seçilme onurunu gösteren Totti, son olarak İtalya'nın gelmiş geçmiş en golcü 6. oyuncusu olmayı başardı.

21 yıldır Roma için ter döken ve dünyada takımına bu kadar uzun süreli bağlı kalan sayılı oyunculardan olan Totti, Roma taraftarı tarafından da adeta bir ilah ilan edilmiş durumda. Taraftarları tarafından "Altın Çocuk", "Gladyatör" gibi lakaplarla tanınan Totti'nin, sahada Roma için yapamayacağı hiçbir şey yok gibi duruyor...

FIFA'nın düzenlediği "Yaşayan En İyi 125 Futbolcu" arasında da bulunan Totti'yi bu büyük başarısı için tebrik ediyor, yazımızı da İtalya'nın en golcü 6 oyuncu listesi ve Totti'nin 200. golününü videsou ile noktalıyoruz...

1-) Silvio Piola - 274 gol

2-) Gunnar Nordahl - 225 gol

3-) Giuseppe Meazza - 216 gol

4-) Jose Altafini - 216 gol

5-) Roberto Baggio - 205 gol

6-) Francesco Totti - 201 gol

Sahibinden Satılık Türk Futbolu (!)

2011-03-20T22:12:00.003+02:00

Türk futbolunda her sene ortalama 20 ile 24. haftalar arasında hastalıklı beyinler er meydanına çıkıyor. İddialar da her sene olduğu gibi aynı ... Bu takım şu takıma maç sattı; bu oyuncu zaten onların eski oyuncusu veya kiralık oyuncusu, X kulübün başkanı ile Y kulübün başkanı zaten kanka.

İmam - cemaat meselesi aslında bu dedikoduların ayyuka çıkmasındaki en önemli etken. Ekranlarda boy gösteren Ahmet Çakar, Erman Toroğlu gibi, yazılarında kin kusmaktan asla çekinmeyen Hıncal Uluç gibi satış yatış dedikoduları ile gündeme damga vuran isimler varken kahvedeki ya da sokaktaki insanı bu tarz muhabbetlere giriyor diye yadırgamamak gerekiyor.

Bu üç isim gibi reyting uğruna pek çok şeyden ödün veren şahıslara bir de şampiyonluk ya da küme düşme hattında olan kulüplerin başkanları destek çıkarcasına kendi kafalarından komplo teorileri ortaya atıyorsa kimse bu ülke futbolunun marka değerinden konuşamaz; bunun üzerinden prim yapamaz.

Madem Türkiye Futbol Federasyonu, Merkez Hakem Kurulu, hakemler, kulüpler, oyuncular satılık neden her hafta bu ligi takip ediyorsunuz ? Neden bu ligten bir takıma hala daha gönül veriyorsunuz ? Neden bu satılık düzeni bozmak için çaba sarfetmiyorsunuz ?

Yaz sıcağında ağır antrenmanlarla sezona başlayan futbolcuların emekleri, onları lige hazırlayan teknik kadroların emeği, iyi bir takım kurmak için ailesini, işini arka plana atarak kafa patlatan İYİ NİYETLİ yöneticilerin emekleri, her maç tonla küfür yiyen hakemlerin buna rağmen harcadıkları emek, bunları sorgulayan hiç kimse mi yok 70 milyonluk ülkede.

Elbette her memlekette, her meslek grubunda, her ortamda aklı daima kötülüğe çalışan insanlar vardır ama asla çoğunlukta değildir. Bu görüşün aksini savunanlar sinek ufaktır ama mide bulandırır diyeceklerse onlardan ala mide bulandıranın olmadığını şimdiden hatırlatmak isterim.

Adnan Polat, Aziz Yıldırım, Yıldırım Demirören, Sadri Şener, Ahmet Çakar, Erman Toroğlu, Ercan Saatçi ve adı aklıma gelmeyen bu tip büyük güçler ya da büyük güçler tarafından yönlendirilen insanlar ile bu fikirlere inanan, bunlarla yatıp kalkan milyonlar Türk futbolu içinde varoldukça malesef biz bu filmi her sene izlemeye devam edeceğiz.

Ben asla bu ülke futbolunda ve bu ligte bu iddiaları gerçekten yapan bu kadar büyük bir çoğunluğun olduğuna asla inanmıyorum. Ortaya konan mücadelenin, son dakikada gelen gollerin, direkten dönen topların, taraftarların melodilerinin keyfini çıkartın yeter.

Mekan Bile Kaderi Değiştirmedi (Galatasaray :1 - 2: Fenerbahçe)

2011-03-19T01:38:00.002+02:00

Ali Samiyen Stadı'nda ezeli rakibi Galatasaray'ı yenerek Mecidiyeköy'e mutlu bir şekilde elveda diyen Fenerbahçe, Ali Samiyen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena'da oynanan ilk derbide de gülen taraf olarak Seyrantepe'ye merhaba dedi. Sarı lacivertliler Semih ve Alex'in golleriyle 3 puana uzanırken, ligin ikinci yarısındaki namağlup ünvanını da korumuş oldu.

Emre Belözoğlu'nun yokluğunda sağ tarafta Mehmet Topuz'u, solda Özer'i, ortada Selçuk ve Cristian'ı tercih ederek maça başlayan Aykut Kocaman, Beşiktaş maçının aksine bu derbide ilk olarak kontrollü olmayı tercih etmişti. Ancak kaygan zeminin de etkisi ile ayakta duramayan Fenerbahçe orta sahası belki bu sezonun en çok top kaybını ilk yarıda yaşadı. Bilhassa Özer, Cristian ve Selçuk üçlüsünün yaptığı pas hataları orta sahayı Galatasaray'ın ele geçirmesine neden oldu. 90 dakika boyunca 444 kez pas yapan Fenerbahçe'nin isabetli pas sayısı 333. Andre Santos'un hatasını iyi değerlendiren Baros'un çabaları ilk hamlede başarılı olamasada Colin Kazım'ın düzgün vuruşu sarı kırmızılıları 1-0 öne geçirdi. Her ne kadar Andre Santos'u beğensemde bu tarz acemi hatalar Brezilya Milli Takımı'nın sol bekine kesinlikle yakışmıyor. Zico zamanı Edu Dracena yüzünden bu tip pozisyonlardan bir hayli başı ağrıyan Fenerbahçe, böylesine kritik haftalarda bu kadar basit hatalardan gol yememeli.

Özer'in kaleyi bulan şutunun haricinde ilk yarıda Zapata'yı terletemeyen Fenerbahçe'nin ikinci yarı mutlaka değişikliğe gitmesi gerekiyordu. Aykut hocanın ilk hamlesi, sakatlıktan yeni çıkan ve bu maçta istenilen düzeyde oynayaman Selçuk'u kenara alıp Semih'i oyuna dahil etmesi oldu. Bu değişiklik ile Niang sola, Mehmet orta sahanın ortasına, Özer de sağ kanata geçti. Bu değişikliğe rağmen sarı lacivertliler bir türlü organize akın geliştiremedi çünkü kanatlar resmen işlemiyordu. Bu sıkıntının ilacı malesef Niang'ın sakatlığı oldu. Stoch'un oyuna girmesinin ardından Semih'in golü gelince Fenerbahçe sola oynamaya başladı ve Alex üzerindeki baskıdan yavaş yavaş sıyrıldı. Beraberlik golünün ardından silkelenip kendine gelen sarı lacivertlilerde Gökhan Gönül de bindirmelere başlayınca Fenerbahçe genellikle ilk yarım saatte rakip üzerinde kurduğu baskıyı bu sefer son 15 dakika kurmuş oldu. Nitekim Gökhan Gönül'ün şık ortası Alex'in nefis kafa vuruşu ile birleşince Galatasaray makus talihine bir kez daha yenilmiş oldu.

Hem Fenerbahçe hem de Galatasaray taraftarları için bu derbinin yeri çok ama çok ayrıdır. Alınacak bir galibiyet hiç olmazsa sadece bir gün ya da bir hafta boyunca huzurla yatağınıza girmenizi, gülerek gazete okumanızı kısacası hayata toz pembe bakmanıza neden olur. Derbi maçlarda bu duyguları taraftarlarına sık sık yaşatan Fenerbahçe'nin Galatasaray'a yeni stadında ilk kez mağlubiyet üzüntüsü yaşatması ayrı bir manaya sahiptir. Sarı kırmızılılar kendileri için çok büyük öneme sahip olan Ali Samiyen Stadı'nda oynadıkları son derbi maçtan da, yepyeni umutlar ile adım attıkları yeni stadyumlarında oynadıkları ilk derbiden de üzgün ayrılan taraf oldular.

Bu önemli derbide sahada kutsal formalarını terleten bütün oyunculara, onları bu maça hazırlayan teknik ekibe, malzemecilere, doktorlara, kulübün bütün çalışanlarına, futbolcularına destek veren yönetime, hiç susmadan takımlarını destekleyen 2.600 Fenerbahçe taraftarına ve her geçen gün çığ gibi büyüyen bir sevgiye neden olan Alex De Souza'ya sonsuz teşekkürler.

Internazionale Çeyrek Finalde

2011-03-16T09:56:00.001+02:00

Malesef aynı saatlerde Neurosport'un maçı olduğu için İnter'in bu destansı galibiyetini canlı olarak seyredemedim. Biz maçı bitirip soyunma odasında üstümüzü değiştirirken Almanya'dan gelen gol haberini çılgınlar gibi kutladık.

Geçen sene Şampiyonlar Ligi finalinde Bayern Münih'in elinden kupayı alan İnter, bu sene de rakibini ilk maçı kendi evinde 1-0 kaybetmesine rağmen deplasmanda Eto'o, Sneijder ve Pandev'in golleriyle 3-2 mağlup ederek çeyrek final biletini aldı. Nerazzurriler, Şampiyonlar Ligi'nde son golünü 24 Kasım 2010'da Twente'yi 1-0 mağlup ettikleri karşılaşmada atmıştı. Tam 215 dakikalık suskunluğu 3 golle bozan İnter, Bayern Münih'in kulüp tarihinde ilk kez 1-0'ın rövanşında elenmesini sağlayarak rakibine unutulmaz bir gece daha yaşattı.

Karşılaşmanın gollerini buradan izleyebilirsiniz.

Kadıköy'de İşlem Tamam (Fenerbahçe : 2 - 0 : Konyaspor)

2011-03-13T23:33:00.001+02:00

Galatasaray derbisinde oynamak için geçen hafta Gençlerbirliği deplasmanında sarı kart görerek cezalı duruma düşen Lugano ve Andre Santos'un yanı sıra Selçuk Şahin'den de yoksun olarak Konyaspor maçına çıkan Fenerbahçe, rakibini Niang ve Semih'in attığı gollerle 2-0 yenerek Ali Samiyen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena'da oynanacak zorlu derbi öncesinde moralini yüksek tutmaya devam etti.

Konyaspor'a karşı müthiş bir galibiyet serisine sahip olan sarı lacivertliler, şu ana kadar sadece 1 kez mağlup olduğu rakibine klasik tarifeyi uygulayarak kendini sıkmadan rahat bir galibiyet aldı. Aslında maçın ilk yarısında Stoch girdiği pozisyonlardan birini olumlu sonuçlandırabilseydi ikinci yarı daha rölantide bitirilebilirdi. Emre Belözoğlu, yaptığı hücum pres ile kaptığı topu ceza sahası içindeki Niang'a aktarınca Fenerbahçe, 15.dakikayı geride bırakırken durumu 1-0'a getirdi. Fenerbahçe'nin özellikle ilk yarım saatte yaptığı hücum presleri genellikle skor olarak tabelaya yansıtması gerçekten önemli bir ayrıntı. Bu golün ardından ilk yarının sonuna kadar sarı lacivertliler Niang ile bir, Stoch ile iki net pozisyondan faydalanamayınca maçı kopartmak için ikinci yarıyı beklemek zorunda kaldı.

İkinci yarıda oyunda çok fazla değişiklik olmadı. Konyaspor'un oynadığı açık futbolun da etkisi ile Fenerbahçe, hem orta sahayı rahat geçti hem de oyunun temposunu istediği gibi ayarladı. İlk yarıda Alex'in ara pasında kaleci ile karşı karşıya kalan Stoch, ikinci yarıda da kaptanın pasında kaleci ile karşı karşıya kaldı ancak yine sonuç alamadı. Uzun bir aradan sonra ilk 11'de forma şansı bulan Stoch, bugün bal yapmayan arı gibi görünsede mücadeleci ve arzulu futbolu, daha fazla süre bulduğu takdirde Dia gibi sonuca gitmeyi de başaracaktır. Karşılaşmanın 77. dakikasında Caner'in asistinde Semih pozisyonu iyi takip edince Fenerbahçe hem farkı ikiye çıkardı hem de 3 puana ulaştı. Ligin ikinci yarısında formasını Andre Santos'a kaptıran Caner'in Brezilyalı oyuncuyu gerek tribünden gerekse yedek kulübesinden iyi takip ettiğini ikinci golü bir kez daha izleyerek anlayabiliriz. Nihayet Santos gibi içeri katetmeyi öğrenmesi ve bunun sonucunda Semih'e gol attırması gecenin güzelliklerinden biriydi.

Geçen sezonun ardından bu sezon da üst üste 9 maç kazanmayı başaran Fenerbahçe'nin Konyaspor karşısında hiç ofsayta düşmemesi ise bana göre maçın en ilginç notlarından birisi. Emre Belözoğlu'nun sakatlığı ise elbette Fenerbahçe için dezavantajdır. Cristian Baroni, Mehmet Topuz, Özer Hurmacı ve muhtemelen Galatasaray maçına kadar oynayabilecek duruma gelecek olan Selçuk Şahin o bölgenin alternatifleri olacak. Sakatlıktan yeni çıkacak olan Selçuk, direkt olarak ilk 11'de başlar mı bilinmez ama sahaya çıkacak olan yabancı oyuncuların durumuna göre Cristian Baroni-Mehmet Topuz alternatifi Galatasaray derbisi için orta sahanın direnci açısından daha sağlıklı gibi görünüyor.

Internazionale 103 Yaşında

2011-03-10T10:21:00.001+02:00

Bundan 103 sene önce, 9 Mart 1908'de Kathedral'in yanındaki Clock Restaurantta ünlü İtalyan ressam Muggiani'nin de yer aldığı akşam yemeğinde Internazionale, futbol dünyasına merhaba dedi. Eğitimini İsviçre'de alan Muggiani, aynı zamanda futbola da merak salmış ve İsviçre'de yaşadığı yerin takımı olan San Gallo'da futbol oynamıştı. Eğitimini tamamladıktan sonra İtalya'ya dönen ve Milano'da futbol ve kriket kulübüne üye olan ünlü ressam kabuğuna sığmayacağını anlayınca İtalyan ve İsviçreli arkadaşlarını toplayarak Milano'yu ikiye bölen hamleyi yaptı ve İnter'i kurdu.

İtalya'nın büyük göç aldığı zamanlarda Milano nüfusunun ciddi bir bölümünü İsviçreliler oluşturuyordu. Buradan yola çıkan Muggiani, ''Brothers of the World'' sloganı ile futbol oynamaya ve oynatmaya karar vermişti. Kurulduktan sadece 1 sene sonra ilk şampiyonluğunu elde eden İnternazionale, daha sonra Avrupa futboluna da damga vurarak adını zirveye yazdırmakla kalmadı 60'lı yıllarda futbol dünyasını kasıp kavurduktan sonra ''La Grande Inter'' olarak anılmaya başladı.

103 yıllık zaman dilimi içerisinde çok büyük başarılar elde edildiği gibi özellikle bugünkü başkan Massimo Moratti'nin ilk yıllarında zor günler geçiren Nerazzurriler, artık geleceğe daha umutla bakıyor. Dünyanın her köşesinde taraftarı olan, futbol akademisinde tam 10.000 genç yeteneği barındıran İnter, daha uzun yıllar bayrağını dalgalandırmaya devam edecektir.

Inter tarihini buradan uzun uzadıya yazmaya gerek yok arzu edenler detayları buradan okuyabilir. Ancak yeri gelmişken Sarti, Burgnich, Facchetti, Bedin, Guarnari, Picci, Jair, Mazzola, Peiro, Suarez, Corso, Angelo Moratti, Tagnin, Milani, Virgilio Fossati, Oreste Simonotti, Helenio Herrera ve adını hatırlayamadığımız diğer büyüklerimizin önünde saygıyla eğilip, bize bu takımı sevdiren Ronaldo, Andreas Brehme, Ramon Diaz, Jürgen Klinsmann, Lothar Matthaus, Alvaro Recoba ve Javier Zanetti gibi yaşayan efsaneleri de asla unutmayacağımızın altını çizelim.

Fener'de Buzlanma Yok (Gençlerbirliği : 2 - 4 : Fenerbahçe)

2011-03-07T23:28:00.000+02:00

Ligin ikinci yarısında harika bir form grafiği yakalayan Fenerbahçe, zorlu Gençlerbirliği deplasmanından 3 puanı Lugano, Alex, Niang ve Andre Santos ile bulduğu 4 golle aldı ve bir gün aradan sonra Trabzonspor'a emanet verdiği liderlik koltuğunu tekrar geri aldı. Gençlerbirliği'nin gollerini Orhan Şam ve Hurşut attı.

Uçuşan kar tanelerinin altında başlayan bu zorlu maçta aslında Fenerbahçe hiç kasmadan 2-0'ı yakaladı. İlk 15 dakika geride kalırken karambol pozisyonlarının usta ismi Lugano ile Fenerbahçe 1-0 öne geçti. Pozisyonun tekrarını defalarca izledikten sonra atılan golün nizami olduğuna kanaat getirdim. Yobo'nun aktif alanda olması önemli ama top oraya Gençlerbirliği oyuncusundan geldiği için bana göre pozisyon ofsayt değildi. Lugano'nun ligdeki 7. golüne ulaşması bir defans oyuncusu için uçuk bir rakam diyelim ve nazar değmemesi için dua edelim.

Bu golün ardından oyun yine durağan ve orta saha mücadelesi şeklinde geçerken Niang'ın driplingi Serdar'ın hatası ile birleşince penaltı noktasına topu diken Alex, her zamanki köşesini yine adres olarak gösterince sarı lacivertliler farkı ikiye çıkardı ama ne olduysa bundan sonra oldu. Mustafa Pektemek'in başına 3 kişi dikilince Fenerbahçe'nin sol kanadı boş kaldı ve zor günlerin ardından sahalara dönen Orhan Şam son haftalardaki başarılı performansını attığı nefis golle sürdürdü ve ev sahibi ekip farkı bire indirdi. Fenerbahçe'de Bekir'in aksadığını görmemize rağmen Gençlerbirliği ataklarının sarı lacivertlilerin sol kanadından gelmesinde ise Dia'nın bu maçtaki silik performansı önemli etkendi. Senegalli oyuncu defansif anlamda Santos'a çok fazla yardım etmeyince o bölgeden çok fazla atak yedik ve ilk yarının son anlarında Gençlerbirliği'nin kullandığı kornerde ceza sahasının yayında sadece Alex olunca o da kademeye girmeye gecikince Hurşut'un düzgün şutu ağlarla buluştu ve durum 2-2'ye geldi. Geçtiğimiz sezon yine bir Pazartesi maçında Kadıköy'de Bursa ile oynayan ve 2-0'dan 3-2 mağlup olan Fenerbahçe, birden acaba mı dedirtti.

Yoğun kar yağışına rağmen ikinci yarıya daha istekli başlayan sarı lacivertliler, 15 dakika boyunca rakibi boğdu ve sonunda Alex'in nefis ara pasını Niang değerlendirince istediğini aldı. Zemin düzgünken ayağa top yapamayan Fenerbahçe'nin karlı zeminde ayağa isabetli paslarla oynaması insanı ister istemez şaşırtıyor. Tabi bu gol gelmeden önce yapılan Dia-Cristian değişikliğinin de altını çizmek gerekiyor. Bence geç yapılan bir değişiklikti ama faydalı olduğu için fazla kurcalamaya gerek yok. Mehmet'in sağ kanada geçmesi, Cristian'ın Emre ile orta sahada olması takımın pas yüzdesini de arttırdı. Ligin ikinci yarısının başlaması ile birlikte adeta yeniden doğan Andre Santos, Emre ile yaptığı duvar pasının ardından harika bir gol atarak Fenerbahçe'ye galibiyeti getirdi.

Tabi bu galibiyet alınırken Gençlerbirliği'nin direkten dönen iki topu ve Volkan'ın 76. dakikada yaptığı inanılmaz kurtarışı unutmamak gerekiyor. Yani Kasımpaşa maçındaki tempo düşüklüğü ve konsantrasyon kaybı alınan galibiyete rağmen bu maçta da devam etti. Rakiplerine kolay pozisyon vermeyen Fenerbahçe, son 2 haftada kalesinde kendi yaptığı hatalar sonucunda önemli tehlikeler atlattı. Volkan eğer o topa müdahale edemeseydi kalan 14 dakika Ankara'da kabus gibi geçecekti.

Son haftalara girilirken artık klişe ama iyi futboldan ziyade önemli olan 3 puan. Buna rağmen ilk yarıda kötü olmasına rağmen Fenerbahçe, ikinci yarıda gayet güzel bir performans sergiledi ve bu zorlu deplasmandan 3 puan alarak Bursaspor ile arasındaki puan farkını 5'e çıkartırken, en yakın takipçisi Trabzonspor ile de kafa kafaya son 10 haftaya girdi.

ESTEBAN Matias CAMBIASSO Deleau

2011-03-07T12:19:00.003+02:00

Aslen İtalyan olan bir ailenin çocuğu olan Cambiasso, 1995 yılında Argentinos Juniors ile profesyonel kariyerine başlangıç yapıp 1 sene sonra soluğu Real Madrid'in B Takımı'nda aldı. İspanya'da 2 sene kalan ancak aradığını bulamayan Arjantinli tekrar ülkesine dönerek, 3 yıl Independiente ve 1 yıl da River Plate formasını giydi.Arjantin yıllarında oyun stili olarak yeni Redondo diye lanse edilen genç yetenek, 2001 yılında kaptanlığını yaptığı Independiente'de gösterdiği performans ile Bayern Münih, Valencia, Benfica ve Lazio başta olmak üzere pek çok takımın transfer listesine tepeden giriş yapmıştı. Fakat o, 1 sene daha ülkesinde kalmayı tercih ederek River Plate'in yolunu tuttu.

River Plate macerasında Arjantin Kapanış Ligi'nde forma giydiği 39 maçta 15 gol atarak şampiyonlukta büyük pay sahibi olan Cambiasso, edindiği tecrübenin ardından yarım kalan işini sonlandırmak için bu sefer Real Madrid'in A Takımı'na transfer oldu. Real Madrid'e imza attıktan sonra ilk olarak UEFA Süper Kupa sevinci yaşayan ''Cuchu'' daha sonra La Liga şampiyonluğu, İspanya Süper Kupası ve Kıtalararası Kupayı da kaldırarak 2 sene gibi kısa bir zaman dilimi içerisinde Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu hariç bütün sevinçleri tatmıştı. Artık soyunun geldiği topraklara gitme vaktiydi. Esteban'ın yeni durağı İtalya'ydı.

Bonservis bedeli ödemeden Cambiasso'yu İnter'e getiren Massimo Moratti ona çok güvenmişti. İlk sezondan itibaren defansif orta saha olarak vatandaşı Juan Sebastian Veron ile birlikte İnter orta sahasını parselleyen Arjantinlilerin birlikte aldıkları ilk kupa İtalya Süper Kupası oldu. 2004-2005 sezonunda Milan'ın yıldızı Kaka ile birlikte İtalya'da adından en çok söz ettiren oyuncu olan Cambiasso'ya zamanın teknik direktörü Roberto Mancini ve başkan Moratti övgüler düzerek yeni yapılanacak olan takımı Arjantinli etrafında kuracaklarını söyledi.

İnter'de daha sonra ard arda şampiyonluklar ve İtalya Kupaları ile İtalya Süper kupası gören Esteban Cambiasso, Real Madrid ile es geçtiği Şampiyonlar Ligi şampiyonluğuna İnter forması altında geçtiğimiz sezon kavuşarak koleksiyonuna renk kattı. Özellikle İnter'in Şampiyonlar Ligi serüveninde en zorlandığı maçlardan biri olan Giuseppe Meazza'da Nerazzurrilerin 2-1 kazandığı Chelsea karşılaşmasında takımının 2. golüne imza atan tecrübeli oyuncu, kritik virajın hasarsız geçilmesindeki önemli rollerden birini üstlendi.

Juan Roman Riquelme, Pablo Aimar ve Walter Samuel ile birlikte aynı anda milli forma ile tanışan Cuchu'nun, 2006 Dünya Kupası kadrosunda Arjantin Milli Takımı forması giymesine rağmen 2010'da kadroda Javier Zanetti ile birlikte yer alamaması bana göre Maradona'nın ayıbıdır. Gerek Javier Zanetti gerekse Cambiasso geçtiğimiz sezon gerçekten büyük özveri ve yüksek performans ile mücadele etmelerine rağmen bir şekilde o takıma giremediler. Dünyadaki en iyi defansif orta saha oyuncularının listesini yapsak Arjantinli kesinlikle ilk 20'nin içine girer ama Maradona göreve geldikten sonra Esteban'ı sadece İspanya ile oynanan hazırlık maçı için kadroya çağırmıştı. Kısacası Maradona, Cambiasso'ya takıktı.

İnter'in yıllardır bayrak adamlarından biri olmayı başarıp, kariyerini kupalarla dolduran Cuchu, umarım Arjantin ile Dünya Kupası sevincini hem kendisi hem de bu başarıyı Tangocularda bekleyen milyonlar için yaşama şansına erişir. Mücadele eden, hırsını sahaya yansıtan ve golden sonra tribüne koşan oyuncu candır; Cambiasso da onlardan biridir.

Serie A'da 28. Haftanın Önemli Maçları

2011-03-05T00:09:00.000+02:00

INTER - GENOA :

Milan'ın Napoli'yi San Siro'da 3-0 mağlup etmesinin ardından ligde 2. sıraya yükselen son beş sezonun şampiyonu İnter, kardeş kulübü saydığım Genoa'yı Giuseppe Meazza'da ağırlayacak ve Milan'ın Juventus maçında puan kaybetmesini bekleyecek. Eğer İnter bu maçı kazanırsa Leonardo 13 maçta elde edeceği 33 puanla kendi kariyer rekorunu da kırmış olacak.

Milito, Walter Samuel ve Cambiasso'dan yoksun olarak Genoa karşısına çıkacak olan İnter de Thiago Motta ve cezası biten Maicon'un ise ilk 11'de sahaya çıkması bekleniyor. Roma'yı 3-0'dan 4-3 mağlup eden, Sampdoria'yı dize getiren Genoa, geçen hafta Catania'ya mağluo olarak taraftarlarını kahretmişti. Juventus'a kaybettikten sonra oynadığı 2 maçı da kazanan Nerazzurriler ise bu maçın favorisi. Genoa'da Domenico Criscito, Miguel Veloso ve Antonio Floro Flores'in bu maçta forma giyemeyeceğini hatırlatalım.

Sadece 1955 ve 1994 yıllarında İnter'i deplasmanda mağlup edebilen Genoa'nın bu hafta da rakibine karşı üstünlük kuracağını düşünmüyorum. İnter ile oynadıkları 44 maçta 4 galibiyet, 9 beraberlik ve 31 yenilgi alan Genoa, bu düşüncemi ister istemez haklı çıkartıyor.

LAZİO - PALERMO :

Bana göre haftanın en değişik maçı Roma'da oynanacak. Geçtiğimiz hafta Udinese'den kendi evinde 7 tane yedikten sonra şoka giren ve takımı Serse Cosmi'ye emanet eden başkan Zamparini, bu maçtan oldukça umutlu. Hoca değişikliklerinin takımlara özellikle ilk maçta olumlu etki yaptığına dikkat edersek Lazio'nun işinin kolay olacağını düşünmek hata olur.

Her ne kadar çılgın bir teknik adam olup zaman zaman ofansif futbolu tercih etsede son haftalarda gol atma konusunda büyük sıkıntı çeken Palermo'nun, formda olan Lazio karşısında neler yapacağını izlemek oldukça keyifli olacak. Palermo'ya imza attıktan sonra basın toplantısında umut dağıtan Cosmi'nin hedefi konusunda yaptığı açıklamalar oldukça dikkat çekiciydi. ''Yıllardır çalıştırdığım takımlarda hep 40 puana ulaşmak için savaştım ama bu sefer çalıştıracağım Palermo'nun 40 puanı var ve bu benim için büyük bir şans'' diyerek küme düşme stresi yaşamayacak olan Cosmi'nin mutluluğun resmiydi bu açıklamalar.

Cosmi için bu maçın çok ayrı bir önemi daha var. Serse Cosmi fanatik bir Roma taraftarıdır. 2003-2004 sezonunda Perugia'nın Lazio ile deplasmanda oynadığı karşılaşmada Lazio tribünlerine dönerek ''Forza Roma'' diye bağıracak kadar fanatik olan İtalyan teknik adam yeni takımı ile başkentten puan çıkartmak için elinden geleni yapacaktır. Ama istemek bazen her şeyin yolunda gitmesine neden olmayabilir.

JUVENTUS - MİLAN :

En yakın rakibi Napoli'yi San Siro'nun çimlerine gömen Milan, her geçen hafta şampiyonluk hasretini dindirmeye bir adım daha yaklaşıyor. Bu sefer Torino'da ter dökecek olan Rossonerilerin Serie A'da bileği tam 10 haftadır bükülmüyor.

2011 yılında oynadığı 10 maçta 6 mağlubiyet alan Juventus'ta ise işler her geçen gün sarpa sarıyor. Dev derbiye Simone Pepe, Sissoko, Fabio Quagliarella ve Alberto Aquilani'den yoksun çıkacak olan siyah beyazlılar hiç olmazsa kendi evlerinde İnter'den sonra Milan'ı da yenerek taraftarlarını derbilerde güldürmüş olmak istiyor.

Torino'da oynanan 75 lig maçında Juventus'un 34 galibiyeti bulunuyor. Milan deplasmanda 20 kez gülerken 21 maç da beraberlikle sonuçlandı. İtalya'ya Juventus forması ile merhaba diyen Zlatan İbrahimoviç, İnter'e transfer olduktan sonra siyah beyazlı taraftarlar tarafından büyük tepki görmüştü. İsveçli oyuncu bakalım aynı tepkiyi Milan forması ile görebilecek mi ?

Zamparini'nin Son Kurbanı : Delio Rossi

2011-03-01T09:12:00.001+02:00

1960 yılında Rimini'de dünyaya gelen Rossi'nin futbolcuk yılları çok parlak geçmemişti. En büyük başarısını 1981-1983 yılları arasında Serie B takımlarından Foggia'da oynayarak gösteren İtalyan, belki de sırf bu yüzden, benden futbolcu olmaz diye düşündüğü için bu güzel oyuna 29 yaşında veda ederek şansını teknik direktör olarak denedi.

Spor Bilimleri Enstitüsünden mezun olur olmaz Torremaggiore'yi çalıştıran ve ilk senesinde şampiyonluk sevinci yaşayan Delio Rossi'nin sonraki takımı futbolculuk yıllarının zirve yaptığı Foggia oldu. Torremaggiore'de 1. adam olan Rossi, Foggia'da ise genç takım antrenörü olarak görev yapmayı kabul ederek kompleksli bir adam olmadığını da göstermiş oldu. Genç takımla da şampiyonluk sevinci yaşayan Rossi birden kendisini Salernita'nın başında buldu. Teknik adamlık kariyerine iki şampiyonlukla başlayan İtalyan teknik adam Salernita'yı da ilk senesinde şampiyon yaparak Seria B'ye merhaba dedi. Serie B'de adını duyurma imkanı olmasına rağmen kalbinde her zaman özel bir yere sahip olan Foggia'a bu sefer 1. adam olarak geçen Rossi kariyerindeki ilk başarısızlığı çok sevdiği camiasında ligi 6. sırada bitirerek tattı. Buna rağmen Serie B'ye çıkarttığı Salernita, eski hocasını unutmadı ve 1997 yılında Rossi'yi bir kez daha takımın başına geçirdi.

Bu vefayı boşa çıkarmayan kurt hoca, Salernita'yı Serie A'ya çıkartarak taraftarların kendinden geçmesini sağladı ama sadece 1 sene sonra futbolun nankörlüğü Rossi'yi de yüzünü gösterdi. Küme düşen Salernita'da ilk kurban teknik direktör oldu. Daha sonra sırasıyla Genoa, Pescara, Lecce ve Atalanta'yı çalıştıran Delio Rossi için 2005-2006 sezonu bambaşka bir macera olacaktı. Atalanta'yı küme düşmekten kurtaramayan bir teknik adam buna rağmen İtalya'nın büyük takımlarından olan Lazio'nun başına geçmişti.

Lazio'da geçirdiği 4 sezon boyunca bana göre hayata sağ gözle bakan takıma çok şey kattı Rossi. Avrupa kupalarına katılmaya başlayan Lazio'nun, şampiyonluk hedefi ile sezonu açan takımlara oranla imkanları daha kısıtlı olmasına rağmen bir şekilde belirli sürelerde pota içerisinde oldu ama kadro yapısı derin olmadığı için hep havlu atmak zorunda kaldı. Delio, Lazio'daki son senesinde kapanışı İtalya Kupası'nı kazanarak yaptı. Ancak Lazio'nun kupa sevinci kursağında kaldı. Başkan Claudio Lotito ile anlaşamayan Rossi, başkent macerasını sona erdirdi ve dinlenmeye geçti.

Bir zamanlar ülkemizde Gaziantepspor'u da çalıştıran Walter Zenga'nın Palermo'da görevine son verilmesinin ardından takımın başına geçen Delio Rossi bana göre en büyük hatayı burada yaptı. Lazio'da başına gelen başkan belasının kralını, Palermo'da yaşayacağını nasıl düşünemedi onu anlamış değilim. Aziz Yıldırım, Yıldırım Demirören ve Adnan Polat'ın karışımı olan Palermo başkanı Zamparini için teknik direktör öğütme makinası desek abartmış olmayız. Takım 2-3 maç ard arda kaybederse Zamparini ya ekranlardan teknik adama dokundurur ya da direkt antrenmana giderek gözdağı verir. Haftasonu yaşanan 7-0'lık hezimetten önce Zamparini, Palermo'nun idmanını basmış ve oyuncuları tek tek karşısına dizmişti. Bu hareketin ardından Rossi, bu maçı kazansa dahi sezonu bitiremeyecekti. Nitekim 7-0'lık mağlubiyet onun görevine son vermek için haklı ve ideal bir nedendi.

Palermo'yu Sicilya'da 7-0'lık tarihi farkla geçen Udinese'nin teknik direktörü olan Francesco Guidolin ise Zamparini dehşetini seriye bağlayan teknik adamlardan biri. Tam 4 kez Palermo'nun başına geçen ve her seferinde başkan Zamparini ile anlaşamadığı için görevinden ayrılmak zorunda kalan Guidolin, başkandan intikamını çok sağlam alarak bir meslektaşını köşeye iterken diğer meslektaşının ise iş bulmasına neden oldu. Evet Palermo'nun yeni hocası Serse Cosmi oldu. Bakalım onun ömrü ne kadar olacak ? Onu da en yakın zamanda değerlendiririz diyelim.